Κείμενα

Κείμενα

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΑΛΟΓΑ 1080 405 positive
  • positive
  • No Comments

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΑΛΟΓΑ
Θανάσης Τριαρίδης*

Πριν από τρία χρόνια, στις 16 Ιουλίου του 2019, είδα τα ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΑΛΟΓΑ. Ήταν (και παραμένει) η σημαντικότερη θεατρική παράσταση που έχω δει στη ζωή μου.

Τότε, σαν μαγεμένος, και δίχως να ξέρω κανέναν από τους συντελεστές των ΑΛΟΓΩΝ, έγραψα το κείμενο που ακολουθεί. Όσοι ζείτε στην Αθήνα, μπορείτε να την ξαναδείτε – παίζεται και πάλι στον Πειραιά.
~~~
ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΑΛΟΓΑ

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω το συναίσθημα που με συντάραξε χθες το βράδυ στο Κτήριο της Πειραιώς 260, στο Φεστιβάλ Αθηνών, σε εκείνο το απίστευτο τελευταίο δεκάλεπτο της παράστασης ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΑΛΟΓΑ από την ομάδα Εν Δυνάμει σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου. Πάνω στην σκηνή 29 ηθοποιοί, άνθρωποι με διαφόρων ειδών αναπηρία ή και χωρίς αναπηρία, άρχισαν σταδιακά να γυμνώνονται ενώ το Sarabande του Χέντελ γέμιζε κατά κύματα την αίθουσα σμίγοντας με τον κρότο μιας δαιμονισμένης βροχής που έσκαγε στην οροφή του κτηρίου της Πειραιώς. Οι άνθρωποι στις γύρω θέσεις ξεσπούσαν ο ένας μετά τον άλλον σε λυγμούς, καθώς οι γυμνοί ηθοποιοί της σκηνής ενώθηκαν σε ένα σώμα, σε μία ενότητα, σε μια κυριολεκτική αποθέωση της σάρκας. Και όταν γύρισαν προς εμάς σε έναν ανεπανάληπτο μετωπικό ύμνο της αγάπης (της δικής τους αγάπης που έγινε δική μας λύτρωση) ξέσπασα κι εγώ. Ο καταληκτήριος καλπασμός των αλόγων –που εντέλει κάλπαζαν μέσα στα στήθη μας– ήταν κάτι που δεν ορίζεται: μια υπόγεια απρόσμενη χαρά, μια ευτυχία που αλυχτά απρόσμενα ελεύθερη, μια ηδονή που φανερώνεται πυρώνοντας τον εαυτό της. Και όλα αυτά ανταμωμένα με δάκρυα ευτυχίας για το ό,τι υπήρξα έστω ως θεατής συμμέτοχος, κομμάτι αυτής της σπάνιας αλήθειας.

Δεν έχω την παραμικρή γνωριμία, συνεργασία ή προσδοκία συνεργασίας ούτε με την Ελένη Δημοπούλου, την γυναίκα που συνέλαβε την παράσταση αλλά και έφτιαξε την Ομάδα Εν Δυνάμει, ούτε με την σκηνοθέτιδα Ελένη Ευθυμίου (χθες μάλιστα τις μπερδεψα, στα αμήχανα παραζαλισμένα λόγια που τους είπα μετά την παράσταση), ούτε με κανέναν από τους ηθοποιούς που βγήκανε στη σκηνή. Άρα γράφω με αποκλειστικό κίνητρο το να μοιραστώ το αποκαλυπτικό θαύμα που έζησα, χωρίς οποιαδήποτε δεύτερη σκέψη. Η Εν Δυνάμει κάνει κάτι αληθινά καταπληκτικό: δουλεύει μαζί 11 χρόνια κάνοντας έρευνα βάθους (έρευνα ζωής, θα έλεγα…) πάνω στην οριακά κρίσιμη υπόθεση της κάθε λογής αναπηρίας και της ανάγκης της να συνδεθεί ζωτικά και λειτουργικά με την υπόλοιπη κοινωνία, με τους λεγόμενους «κανονικούς». Κι όταν ένιωσε πως ήρθε η ώρα, στην τρίτη της παράσταση (οι ηθοποιοί της είχαν ενηλικιωθεί), η ομάδα αποφάσισε να μιλήσει για δυσκολότερο το θέμα: για την σεξουαλικότητα μέσα στην αναπηρία. Με τόλμη και διαθεσιμότητα μοναδική συντελεστές και ηθοποιοί συνδιαμόρφωσαν το κείμενο και την παράσταση και μας παρέδωσαν ένα αληθινό κέντημα για την επιθυμία, για τη μοναξιά και την ερημία, για τον ανομολόγητο πόθο, για την ηδονή, για την έκσταση, για τη βία του αιτήματος και την τρυφερότητα της κατάφασης, εντέλει για την λάμψη της ύπαρξης. Μελετάω την ανθρώπινη σεξουαλικότητα (και, υποτίθεται, γράφω βιβλία για αυτήν) κοντά τρεις δεκαετίες: Δεν έχω ξαναδεί κάτι τόσο σεξουαλικά φωτεινό, τόσο ιερά σεξουαλικό όσο αυτό.
Ήταν σαφώς ό,τι σημαντικότερο έχω δει στο θέατρο στη ζωή μου – ό,τι σημαντικότερο έχω νιώσει σε αυτήν την (συνήθως μάταιη και αυτοακυρωμένη) προσδοκία της ανάποδης έκστασης που ενώνει τους ανθρώπους όχι με την οσμή του αίματος αλλά με τους σπασμούς των δακρύων. Όχι μόνο χίλια μπραβο αλλά και όλην την νοητή ευγνωμοσύνη μου στην ομάδα Εν Δυνάμει, στους αδιανόητους ηθοποιούς για το ολόλαμπρο θάρρος τους, στην Ελένη Ευθυμίου και σε όλους τους back stage συντελεστές για την τιτανική δουλειά. Και μια βαθιά βουβή υπόκλιση στην Ελένη Δημοπούλου και την Μαρία Ιωαννίδου που πριν 11 χρόνια το ξεκίνησαν όλο αυτό. Όσοι στη ζωή μας γυρέψαμε να αγγίξουμε (και μιλώντας για τον εαυτό μου: απολύτως μάταια) έστω και έναν κόκκο σκόνης από την μεγάλη υπόθεση της τέχνης, εχθές είδαμε την τέχνη μπροστά μας, ανεξάντλητη και ασπαίρουσα, την τέχνη που μέχρι χθες απλά υποψιαζόμασταν (ή και ελπίζαμε…) πως ίσως κάπου, κάποτε, μπορεί να υπάρξει.
Απόψε είναι η τελευταία παράσταση: Ξεκινήστε πολύ νωρίς από τα σπίτια σας, πλαστογραφήστε τα εισιτήρια (είναι βέβαιο πως έχουν εξαντληθεί), βρείτε μυστικά περάσματα για την αίθουσα, βάλτε ό,τι μέσα έχετε, εκλιπαρήστε, ή και φιλήστε κατουρημένες ποδιές, μήπως και σας βάλουν σε κάποια θέση ορθίων – κάντε ό,τι μπορείτε αλλά μην χάσετε την απρόσμενα μεγαλειώδη τέχνη που δωρίζεται από αυτήν την εκπληκτική ομάδα.
Και όσοι ανήκετε στους μηχανισμούς που μπορούν κάπως να χρηματοδοτήσουν αυτή την παράσταση, στις κρατικές επιτροπές πολιτισμού, επιχορηγήσεων ή ό,τι ανάλογου πράγματος, ή στους ιδιωτικούς φορείς και τα ιδρύματα (του Ωνάση, του Νιάρχου, των τραπεζών ή όποιου άλλου), σκεφτείτε πόση ντροπή θα είναι για όλους μας να μην συνεχίσει για 10, για 20, για 30 χρόνια αυτό το θαύμα. Η επιλογή που έχετε είναι απλή: ακυρώστε ό,τι άλλο έχετε προγραμματισμένο και ρίξτε όλα σας τα κονδύλια στα ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΑΛΟΓΑ ώστε να παιχτούν για όσο το δυνατόν περισσότερο για να τα δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Δεν θα είναι στήριξη για την Ομάδα Εν Δυνάμει (σιγά να μην έχει ανάγκη την οποιαδήποτε δική μας στήριξη η Εν Δυνάμει…) – θα είναι στήριξη για εμάς: για την κοινωνία, για την γλώσσα, για την θεατρική πράξη, για τον πολιτισμό μας και την ίδια μας την ύπαρξη. Θα είναι ένα δώρο που θα κάνουμε ως πολιτισμικό σύνολο στον εαυτό μας.

[Και κάτι ακόμη: η σκηνοθέτης της παράστασης Ελένη Ευθυμίου σε μια (υποδειγματική) συνέντευξή της (διαβάστε την ολόκληρη και με μεγάλη προσοχή εδώ: https://www.elculture.gr/…/eleni-ethimiou…/…) λέει πως προσδοκά «…ισότιμη ένταξη για την Ομάδα Εν Δυνάμει στην ελληνική και διεθνή καλλιτεχνική κοινότητα.» Δεν ξέρω την διεθνή καλλιτεχνική κοινότητα, αλλά σε ότι αφορά την ελληνική αντίστοιχή της (που κάπως την γνωρίζω) έχω να πω πως η προσδοκία της Ελένης Ευθυμίου είναι απολύτως άτοπη: Δεν γίνεται να ενταχτείς ισότιμα σε κάτι από το οποίο είσαι πολύ –μα πάρα πολύ– ανώτερος…]

*Ο Θανάσης Τριαρίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1970. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και έχει εργαστεί ως κειμενογράφος, επιφυλλιδογράφος, αρθρογράφος, δικηγόρος, επιμελητής εκδόσεων, σεναριογράφος ντοκιμαντέρ, διοργανωτής σεμιναρίων κ.ά. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με διάφορες εκφάνσεις του δυτικού πολιτισμού: την κλασική και μετακλασική επική αφήγηση, την τραγωδία, τις ιδεολογία της Αναγέννησης, τη δυτική ζωγραφική μέχρι τον 20ό αιώνα, την ενοποιητική αφήγηση της Δύσης, την πορνογραφία, την Ιστορία του θεάτρου και του κινηματογράφου, καθώς και με άλλα θέματα λογοτεχνίας και αισθητικής. Υπήρξε συνεκδότης του περιοδικού Τα Ποταμόπλοια (1990-1992) και σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού Mauve (2003-2006), ενώ από το 2007 μέχρι σήμερα οργανώνει στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα κύκλους σεμιναρίων με θέματα δυτικού πολιτισμού (ενδ. βλ.: http://www.triaridis.com/seminars/theater). Το 2008 έφτιαξε τις εκτός εμπορίου εκδόσεις γκάβλα – ενώ το 2009 έφτιαξε τις εκδόσεις δήγμα (http://www.ekdoseis-digma.gr/). Από την ίδια χρονιά συμμετέχει στις εκδόσεις διάπυροΝ (http://diapyron.com/). Τον ευχαριστούμε θερμά για την ευγενική παραχώρηση του κειμένου.
Αρχική δημοσίευση: https://www.facebook.com/photo?fbid=428851675916404&set=a.124163466385228
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ
Τάντρα, Αγγίζοντας την Αγάπη 768 512 positive
  • positive
  • No Comments

Τάντρα, Αγγίζοντας την Αγάπη

Δέσποινα Παλαμάρη*

Όποια εμπειρία προέρχεται από το σώμα είναι πολύ σημαντική γιατί μπορεί να γίνει μια πύλη όπου περνώντας την μπορούμε να προσεγγίσουμε το Είναι μας.

Και το άγγιγμα είναι μια σωματική εμπειρία υψίστης σημασίας. Είναι μια ιερή στιγμή όπου δυο άνθρωποι, δυο ενέργειες συναντιούνται. Και η συνάντηση δύο ενεργειών που ξεχειλίζουν μέσα από το σώμα, μέσα από μια ανοιχτή καρδιά, είναι πάντοτε χαρά. Είναι σαν δύο χορευτές που χορεύουν σε απόλυτη αρμονία, σαν δύο μουσικούς που παίζουν ρυθμικά και αλληλοσυμπληρώνονται.

Όμως έχουμε ξεχάσει πως είναι να αγγίζουμε πραγματικά. Και αντί τα χέρια μας να είναι η προέκταση της καρδιάς μας, έχουν γίνει η προέκταση του μυαλού μας.

Ακόμα και ένα απλό άγγιγμα το σκεφτόμαστε. Φοβόμαστε να αγγίξουμε και να αγγιχτούμε γιατί έχουμε ξεχάσει την ιερότητα που έχει το άγγιγμα και του έχουμε δώσει μια σεξουαλική χροιά.

Όταν ο άνθρωπος είναι ζωντανός, όταν δεν έχει παγώσει την ενέργεια του κρατώντας την στο κεφάλι του, τότε όλες του οι αισθήσεις λειτουργούν στο έπακρο. Το άγγιγμά του είναι ζωντανό. Είναι ζεστό.  Έχει παρουσία, δεν σε αγγίζει μια απουσία.

Το άγγιγμά του έχει ένα μήνυμα. Σου λέει: Είμαι εδώ, Σε Βλέπω, σε Ακούω,  σε νοιώθω… Σε αγγίζει με αγάπη και η ενέργεια της καρδιάς του μεταφέρεται σε εσένα όπως και η δική σου ενέργεια μεταφέρεται σε εκείνον.

Τάντρα, Αγγίζοντας την ΑγάπηΝα θυμάσαι: Τις στιγμές που οι άνθρωποι αγγίζονται χωρίς σκέψη, χωρίς εμπόδια μυαλού, που αγκαλιάζονται και βαθιά σιωπή τους τυλίγει, που η ενέργεια κυλάει από καρδιά σε καρδιά, που σταματά ο χρόνος και απλά υπάρχουν ο ένας μέσα στην αγκαλιά του άλλου, αυτές οι στιγμές ανάμεσα στους ανθρώπους μπορούν να γίνουν στιγμές βαθιάς θεραπευτικής αλλά και εκστατικής εμπειρίας γιατί γαληνεύει το μυαλό, απλώνεται η καρδιά, αγαλλιάζει η ψυχή και γίνεται ένα με την Απεραντοσύνη…

Και αν δυο χέρια που συναντιούνται με ένα ζεστό άγγιγμα προσφέρουν τόση χαρά, τόση γαλήνη φανταστείτε τι μπορεί να προσφέρει μια αγκαλιά…

Κι αν μια αγκαλιά μπορεί να προσφέρει θεραπεία, θρέψη, γαλήνη και πληρότητα φανταστείτε τι μπορεί να προσφέρει η ερωτική πράξη όταν εμπεριέχει την ζέστη λάμψη του αγγίγματος και την μεταμορφωτική εμπειρία της αγκαλιάς μέσα από την ένωση.

Η Tάντρα μπορεί μέσα από τις τεχνικές της να μεταμορφώσει την ενέργεια του Σεξ σε Αγάπη και την Αγάπη σε Διαλογισμό, σε Προσευχή προσδίδοντας ιερότητα στο κάθε μας άγγιγμα (Ιερή Σεξουαλικότητα).

Μπορεί να ανυψώσει τη σχέση του ζευγαριού και να μετατρέψει μια απλή  ερωτική επαφή σε Μυστικιστική Κορύφωση αφού οι πρακτικές της μπορούν με τρόπο ευχάριστο και μοναδικό να προσφέρουν Υπερβατικές Εμπειρίες Απόλυτης Ένωσης και Μοναδικής Διέγερσης.

Τάντρα, Αγγίζοντας την Αγάπηnamaste

despoina palamari

Πηγή: tantra-yoga-events.blogspot.com/

*Αν σε ενδιαφέρει να μάθεις περισσότερα για την Tantra Δες τις επόμενες εκδηλώσεις και εργαστήρια της Δέσποινας Παλαμάρη 

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Η επανάσταση του αγγίγματος, μια επανάσταση που μένει να γίνει! 411 550 positive
  • positive
  • No Comments

Η επανάσταση του αγγίγματος, μια επανάσταση που μένει να γίνει!
Η επανάσταση του αγγίγματος, μια επανάσταση που μένει να γίνει!
Γιώργος Σώρος*
Τα τελευταία δύο χρόνια λόγω και του covid το άγγιγμα μεταξύ των ανθρώπων έχει μειωθεί πάρα πολύ προκαλώντας ήδη ορατά, αρνητικά αποτελέσματα στη σωματική και ψυχική μας υγεία. Ήδη όμως πριν τον κορωνοϊό για την πλειοψηφία των ανθρώπων το άγγιγμα ήταν κάτι επιτρεπτό κυρίως μέσα σε πλαίσια σεξουαλικότητας ή θεραπείας.
Ειδικά για όσους έχουμε ανατραφεί ως άνδρες το άγγιγμα επιτρέπονταν μόνο ως αναπαράσταση ξύλου, στις πολεμικές τέχνες και στα αθλήματα. Οποιοδήποτε άγγιγμα ή ένδειξη τρυφερότητας μεταξύ φίλων θεωρείται μη αρρενωπό και γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας. Είναι εντυπωσιακό το πως η κουλτούρα της σεξουαλικότητας στην οποία βασίζονται οι κοινωνίες μας έχει αρνητικές συνέπειες ακόμα και στις καθαρά μη σεξουαλικές σχέσεις δημιουργώντας σώματα που πραγματικά πεινάνε εξαιτίας της έλλειψης αγγίγματος.
Είναι πια και επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το ανθρώπινο σώμα έχει ανάγκη την αγκαλιά και το άγγιγμα από άλλα άτομα. Τα χάδια και οι αγκαλιές μεταξύ άλλων μειώνουν την απελευθέρωση των ορμονών που σχετίζονται με το στρες και διεγείρουν την απελευθέρωση ορμονών χαλάρωσης και ευχαρίστησης όπως η ωκυτοκίνη και η σεροτονίνη. ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα, μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση και τη συχνότητα της αναπνοής,κα. Βοηθούν έτσι στην αντιμετώπιση της θλίψης, τη θωράκιση της καρδιάς, την προστασία από ασθένειες και τη γρήγορη ανάρρωση από αυτές, κλπ.
Η τροφή μας σε αγγίγματα και αγκαλιές είναι πολύ σημαντική και δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν έχουμε ερωτικό σύντροφο. Χρειαζόμαστε πραγματικά μια επανάσταση που θα νομιμοποιήσει την ανθρώπινη ανάγκη της εγγύτητας στο σύνολο των σχέσεων μας, βγάζοντας τη από τα στενά όρια της ερωτικής σχέσης. Ας προωθήσουμε τη δημιουργία κοινοτήτων που θα επανοηματοδοτήσουν το άγγιγμα, το χάδι, τη φιλία, την τρυφερότητα και την οικειότητα αλλά και το σύνολο των κοινωνικών μας σχέσεων σε νέες βάσεις. Πρόκειται για την επανάσταση του αγγίγματος, μια επανάσταση της καθημερινής ζωής που μένει να γίνει.
*Ο Γιώργος Σώρος είναι υποψήφιος διδάκτορας Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Από το Σάββατο 9/4 στις 17:00 θα συντονίζει ένα κύκλο βιωματικών σεμιναρίων εστιασμένα στο άγγιγμα με τίτλο “Αγκαλιάζοντας την απόλαυση” στο Κέντρο προσωπικής και ψυχικής ανάπτυξης “Σύνδραση” στα Κάτω Πετράλωνα. Πληροφορίες για το event μπορείτε να βρείτε κάνοντας κλικ εδώ
Αρχική δημοσίευση: https://eroticulture.eu/the-revolution-of-touch/
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ
Η Απόλαυση είναι γενετήσιο δικαίωμα μας! 512 484 positive
  • positive
  • No Comments

Η Απόλαυση είναι γενετήσιο δικαίωμα μας!

Η Απόλαυση είναι γενετήσιο δικαίωμα μας!

Happy Sisyphus*

Ζούμε σε μια κοινωνία που μιλάει συνεχώς για απόλαυση και ταυτόχρονα παράγει μαζικά άγχος, θλίψη και δυστυχία. Την ίδια στιγμή που οι διαφημίσεις, οι ταινίες, τα τραγούδια, τα σίριαλ , τα βιβλία αυτοβοήθειας, οι σύμβουλοι, οι ψυχολόγοι,κλπ. μας καλούν να απολαύσουμε σε κάθε επίπεδο (κυρίως μέσα από την κατανάλωση διάφορων προϊόντων και υπηρεσιών) οι συνθήκες ζωής μας θέλουν να δουλεύουμε τουλάχιστον οκτώ ώρες τη μέρα για ψίχουλα ή να ζούμε με επιδόματα των 200 ευρώ ψάχνοντας να βρούμε δουλειά για να δουλεύουμε κι εμείς σε βαρετές εργασίες για ψίχουλα. Κι αυτό σε εκείνα τα τμήματα του πλανήτη που θεωρούνται προνομιούχα αφού ακόμα και σήμερα σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν καν πρόσβαση σε φαγητό και πόσιμο νερό.

Από μικρά παιδιά κοινωνικοποιούμαστε μέσα σε αυτήν την αντίφαση. Ειδικά στο ζήτημα της σεξουαλικότητας ενώ το σεξ θεωρείται κεντρικό ζήτημα σχεδόν παντού ταυτόχρονα μαθαίνουμε να το κάνουμε στα κρυφά σαν κάτι βρώμικο και κακό, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι ανύπαρκτη ή αφήνεται σε προϊόντα της βιομηχανίας του πορνό που στο μεγαλύτερό της κομμάτι προωθεί μη ρεαλιστικά και σεξιστικά πρότυπα ενώ όσα άτομα ξεφεύγουν από το μοντέλο του ετεροφυλόφιλου, μονογαμικού άνδρα ή γυναίκας περιθωριοποιούνται, στιγματίζονται και κάποιες φορές δολοφονούνται. Η συναίνεση θεωρείται κάτι δευτερεύον αφού ειδικά όσοι είμαστε κοινωνικοποιημένοι ως άνδρες μαθαίνουμε ότι πρέπει να διεκδικούμε και να επιμένουμε μέχρι η γυναίκα-θήραμα που έχουμε βάλει στόχο να ενδώσει. Η μονογαμική κουλτούρα μας μαθαίνει να αντιμετωπίζουμε τους άλλους ανθρώπους ως ιδιοκτησία μας, κάτι παρόμοιο με ένα αυτοκίνητο.

Η αυτοϊκανοποίηση σε παιδική ηλικία γίνεται βιαστικά, με κλειστά φώτα για να μην μας πάρουν χαμπάρι με όλα τα επακόλουθα που κάτι τέτοιο έχει στη μετέπειτα σεξουαλική μας ζωή ως ενήλικες. Η απόλαυση του σώματος στιγματίζεται από τη θρησκεία ως αμαρτία για την οποία θα πρέπει να μετανοήσουμε. Την ίδια στιγμή μέσα από τα πρότυπα που προβάλουν τα μμε μαθαίνουμε ότι το σώμα μας δεν είναι ποτέ αρκετό. Χρειαζόμαστε περισσότερες δίαιτες, περισσότερη γυμναστική, περισσότερα καλλυντικά, αισθητικές επεμβάσεις, ρούχα αρώματα, κλπ. Εκπαιδευόμαστε να μισούμε το σώμα μας και να το αποφεύγουμε και ταυτόχρονα κατηγορούμαστε ως οι μοναδικοί υπεύθυνοι της κατάστασης μας.

Χρειαζόμαστε μια συλλογική κουλτούρα που θα απενοχοποιήσει την απόλαυση και θα την αποσυνδέσει από τον καταναλωτισμό και την εξατομίκευση. Χρειάζεται να εφεύρουμε απολαυστικούς τρόπους να συναντηθούμε, να αγκαλιαστούμε να αγγιχτούμε, να κάνουμε έρωτα, να αγωνιστούμε, να πειραματιστούμε. Χρειάζεται να καταλάβουμε ότι η απόλαυση όπως και η ελευθερία μας ή θα είναι συλλογικές ή δεν θα υπάρξουν. Χρειαζόμαστε δομές φροντίδας και αλληλοβοήθειας. Χρειαζόμαστε να μάθουμε να χτίζουμε φιλικές σχέσεις ανεξαρτήτως φύλου και μια νέα γλώσσα για να επικοινωνούμε μεταξύ μας. Χρειαζόμαστε μια κουλτούρα ανοχής, αποδοχής και εγγύτητας. Γιατί η απόλαυση είναι γενετήσιο δικαίωμά μας και όπως λέει και το σύνθημα: Η ευτυχία μας θα είναι η εκδίκηση μας!

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Γιατί με νοιάζει τι κάνεις στο κρεβάτι σου! 668 324 positive
  • positive
  • 1 Comment

Γιατί με νοιάζει τι κάνεις στο κρεβάτι σου!

Γιατί με νοιάζει τι κάνεις στο κρεβάτι σου!

Happy Sisyphus*

Μια φράση που ακούμε και διαβάζουμε συχνά σε βαθμό που να έχει γίνει στερεοτυπική είναι το “δεν με νοιάζει τι κάνουν στο κρεβάτι τους”. Συνήθως συνοδεύεται και από το επίσης κλασσικό “αρκεί να μην προκαλούν”. Αυτή η φράση παρότι προβάλλεται ως δείγμα ανοχής προς το διαφορετικό στην πραγματικότητα πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Πρώτα πρώτα η περιστολή της σεξουαλικότητας στο χώρο της κρεβατοκάμαρας είναι βαθιά προβληματική από μόνη της. Όταν σχετίζομαι ερωτικά με ένα ή περισσότερα άτομα αυτό είναι κάτι που επηρεάζει το σύνολο της καθημερινότητας μου και όχι μόνο την ώρα που κάνω σεξ. Αυτό θεωρείται συνήθως αυτονόητο για τα straight, μονογαμικά ζευγάρια που έχουν κάθε δικαίωμα να εκφράζουν την έλξη τους, την αγάπη τους, την τρυφερότητα τους στο δημόσιο χώρο. Τίθεται όμως υπό αμφισβήτηση για κάθε άλλη μορφή ερωτικής σχέσης που ξεφεύγει από τα κυρίαρχα πρότυπα ερωτισμού. Εκεί είναι που επιστρατεύονται φράσεις σαν την παραπάνω για να αστυνομεύσουν τη συμπεριφορά των ανθρώπων στη δημόσια σφαίρα, εγκαλώντας τα να περιορίσουν ένα τμήμα της ύπαρξής τους πίσω από κλειστές πόρτες ή μέσα σε σκοτεινά πάρκα.

Πέρα από αυτό το “τι κάνουμε στο κρεβάτι μας” δεν συμβαίνει σε ένα κενό χώρο. Είναι κάτι που επηρεάζει και επηρεάζεται από την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Οι κοινωνικοί θεσμοί, ο πολιτισμός, το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, οι θρησκείες, η εκπαίδευση, οι επιστήμες όλα διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τις αντιλήψεις και τις πρακτικές μας γύρω από τη σεξουαλικότητα αλλά και διαμορφώνονται από αυτές. Σχετικά πρόσφατα είδαμε την αυτοκτονία ενός ανθρώπου επειδή δεν άντεξε την κοινωνική πίεση που υφίσταντο όταν διέρρευσε βίντεο με το γιο του να κάνει σεξ με άνδρα. Μάθαμε έτσι από πρώτο χέρι τι συμβαίνει σε φοβικές κοινωνίες σαν τη δική μας όταν αυτό που “κάνουμε στο κρεβάτι μας” δεν ταιριάζει με τα κυρίαρχα πρότυπα για τα φύλα και το σεξ.

Όταν ζούμε σε μια κοινωνία που δεν έχει μάθει τι σημαίνει συναίνεση, που στιγματίζει όλες τις σεξουαλικότητες και τις μορφές σχέσεων που δεν αποσκοπούν στην παραγωγή παιδιών, που οι γυναίκες (και αυτό σχετίζεται και με το μίσος για τους ομοφυλόφιλους) μόνο τυπικά θεωρούνται ίσες με τους άνδρες αλλά στην πραγματικότητα υφίστανται από υποτίμηση και διακρίσεις μέχρι και δολοφονίες, όπου τα λοατκια+ άτομα βρίσκονται στο περιθώριο στους χώρους εκπαίδευσης και εργασίας και κινδυνεύουν καθημερινά με λεκτικές και σωματικές επιθέσεις επειδή απλά κυκλοφορούν στο δρόμο τότε αυτό που κάνουμε στο κρεβάτι μας είναι κάτι που εκ των πραγμάτων μας επηρεάζει και μας αφορά όλους.

Σε τελική ανάλυση παρά το επίχρισμα φιλελευθερισμού δεν είμαστε ελεύθεροι να αποφασίσουμε τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε ούτε καν στο κρεβάτι μας αφού από μωρά ακόμα μαθαίνουμε ότι οποιαδήποτε μορφή ερωτικής σχέσης ξεφεύγει από την ετεροφυλόφιλη, μονογαμική σχέση ζεύγους με σκοπό τη δημιουργία οικογένειας είναι εκτός του φυσιολογικού. Όλος αυτός ο κοινωνικός προγραμματισμός από τους γονείς, τα παιδικά παραμύθια, το σχολείο, την εκκλησία, τα τραγούδια, τις ταινίες, τις ειδήσεις, τους νόμους,κλπ είναι λογικό να εσωτερικεύεται σε μεγάλο βαθμό με αποτέλεσμα να μην είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι από αυτά που κάνουμε είναι συνειδητή μας επιλογή και τι όχι. Αυτό γίνεται πιο φανερό αν συγκρίνουμε την ίδια κοινωνία σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους ή διαφορετικές κοινωνικές κατά την ίδια χρονική περίοδο. Έτσι θα δούμε για παράδειγμα κοινωνίες που βασίζονται στην πολυγαμία και κοινωνίες που βασίζονται στη μονογαμία γεγονός που μας δείχνει ότι πολλά από αυτά που τείνουμε να αντιμετωπίζουμε ως καθαρά ατομικές μας επιλογές ή ως έμφυτες τάσεις του ανθρώπου παράγονται από τις δομές του κοινωνικού χώρου μέσα στον οποίο ζούμε.

Με νοιάζει λοιπόν τι κάνεις στο κρεβάτι σου γιατί η σεξουαλικότητα είναι κάτι πολύ κεντρικό στην κοινωνία μας. Γιατί γυναίκες δολοφονούνται επειδή δεν ήταν “πιστές”, γιατί ομοφυλόφιλοι ξυλοκοπούνται επειδή δεν είναι αρκετά αρρενωποί, γιατί γονείς αυτοκτονούν επειδή μαθεύτηκε τι έκαναν στο κρεβάτι τους τα παιδιά τους, γιατί οι βιασμοί γυναικών στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν συμβαίνουν από αγνώστους αλλά από εργοδότες, συναδέλφους, φίλους, συγγενείς ή ερωτικούς συντρόφους τους που δεν σεβάστηκαν το όχι τους, γιατί τα τρανς άτομα δεν μπορούν να βρουν άλλη δουλειά πέρα από τη σεξεργασία, γιατί τα ομόφυλα ζευγάρια και τα πολυσυντροφικά άτομα δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα απέναντι στο νόμο, γιατί το να περιορίζουμε τη σεξουαλικότητα στην ιδιωτική σφαίρα σαν να είναι κάτι βρώμικο και αρνητικό γεννάει καθημερινά από ψυχολογικά προβλήματα μέχρι φόνους, ενώ η σεξουαλική καταπίεση και πείνα μπορεί να μετουσιωθεί ακόμα και σε πολέμους.

Με νοιάζει τι κάνεις στο κρεβάτι σου γιατί θέλω όλη αυτή η κατάσταση να αλλάξει. Θέλω τα παιδιά να μαθαίνουν από μικρά με την κατάλληλη σεξουαλική αγωγή, τι είναι η συναίνεση, το σεξ, ο σεξουαλικός προσανατολισμός, η ταυτότητα φύλου, ο σχεσιακός προσανατολισμός, η αποδοχή, η αγάπη και η απόλαυση της διαφορετικότητας. Με νοιάζει γιατί θέλω όλα τα άτομα να μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στο δρόμο και να έχουν τα ίδια δικαιώματα. Με νοιάζει γιατί θέλω να μπορούμε να ερωτευόμαστε και να αγαπάμε άλλα άτομα ανεξαρτήτως του φύλου τους και του αριθμού τους. Με νοιάζει γιατί θέλω μια κοινωνία φροντίδας, αλληλοσεβασμού και αλληλεγγύης και όχι μια κοινωνία ανταγωνισμού, κτητικότητας, μίσους και εκμετάλλευσης. Με νοιάζει γιατί ελευθερία του ενός δεν σταματά αλλά αρχίζει εκεί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου.

Ερωτική τέχνη: Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας 1000 1305 positive
  • positive
  • No Comments

Ερωτική τέχνη: Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας

Ερωτική τέχνη: Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας

Το κόμικ με τίτλο “η Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας” της Naomi Frissson, όπως και η συνέχεια της “Αριάδνη & Διόνυσος”, είναι μια queer ερωτική ιστορία ενηλικίωσης εμπνευσμένη από την αρχαία μυθολογία και την τέχνη του 19ου αιώνα. Η ατμόσφαιρα και η αισθητική του κόμικ σε υποβάλουν σε μια αίσθηση ονείρου που είναι διάχυτη σε όλο το έργο. Στοιχεία από τη μυθολογία αποτελούν απλά την αφορμή για να μας εισάγουν σε ένα αισθησιακό σύμπαν. Τα χρώματα και οι συνδυασμοί τους παίζουν σημαντικό ρόλο στο κόμικ. Πρόκειται για μια queer ματιά στην ερωτική τέχνη που εστιάζει στην απόλαυση της Αριάδνης και τις ερωτικές της περιπέτειες με ποικίλα άτομα πέρα από κυρίαρχα πρότυπα για τον ερωτισμό και τα φύλα.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο του έργου είναι ο ρόλος που παίζει η φύση σε αυτό. Η φύση δεν αποτελεί απλά το περιβάλλον μέσα στο οποίο ξετυλίγονται οι ιστορίες. Πρόκειται για ένα ζωντανό οργανισμό ο οποίος προσφέρει και δέχεται ερωτική απόλαυση. Συμμετέχει έτσι ενεργά στην εξέλιξη της ιστορίας, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας εκστατικής γιορτής όπου όλες οι φαντασιώσεις γίνονται πραγματικότητα. Δημιουργείται ένας κόσμος όπου όλα γίνονται ένα.

Με αυτόν τον τρόπο αμφισβητείται η κυρίαρχη αφήγηση για τα φύλα, τη σεξουαλικότητα, τους μύθους, την πνευματικότητα και τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Σε αυτήν την ιστορία τίποτα δεν διαμεσολαβείται από το ανδρικό βλέμμα. Η αθωότητα και η αισθησιακότητα βαδίζουν χέρι χέρι στον αντίποδα της πατριαρχικής οπτικής που επικρατεί στη mainstream πορνογραφία. Η σχέση των ανθρώπων μεταξύ τους , με το ιερό στοιχείο αλλά και με το φυσικό κόσμο δεν είναι μια εργαλειακή σχέση εκμετάλλευσης και ιεραρχίας αλλά μια σχέση εγγύτητας, αμοιβαιότητας και συναπόλαυσης. Δεν υπάρχει απόσταση ανάμεσα στα άτομα, τις θεότητες και τη φύση μόνο μια ενότητα μέσα από την οποία ξεπροβάλουν οι διάφορες πτυχές του ίδιου πράγματος.

*Το Naomi Frisson (They/She) είναι εικονογράφος και queer comic artist που ζει στην Αθήνα.

https://www.facebook.com/naomifrissonart

https://www.instagram.com/naomi_frisson/

http://linktree.com/naomifrisson

Από τις 21-27/2 συνδιοργάνώνει στο κοινωνικό και πολιτιστικό κέντρο Lalava (Κομνηνών 39, Νεάπολη Εξαρχείων) τo “what makes you wet?”, μια έκθεση ερωτικής τέχνης με έργα από διάφορα μέσα (εικονογράφηση, βίντεο, φωτογραφία κλπ) και ποικιλόμορφες οπτικές

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Έρευνα: Δυσφορία από την καταστολή των ενστίκτων πολυέλξης στην Ελλάδα 1920 1440 positive
  • positive
  • No Comments

Έρευνα: Δυσφορία από την καταστολή των ενστίκτων πολυέλξης στην Ελλάδα
Παντελής Γουναρίδης*
Στην πρόσφατη έρευνά μου διερεύνησα τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η καταπίεση του ενστίκτου έλξης προς πολλαπλά άτομα ταυτοχρόνως επηρεάζει αρνητικά το άτομο. Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα απροσδόκητα. Αρχικά, αυτή η έρευνα μελετάει το ευρύ κοινό, δηλαδή τον μέσο Έλληνα και τη μέση Ελληνίδα. Τοποθετείται σε μια κοινωνία βασισμένη στη νόρμα της μονογαμίας, με ελάχιστα περιθώρια για πολυσυντροφικότητα.
Πολυέλξη (polyattraction) είναι η λέξη που διάλεξα ώστε να ορίσω ένα ένστικτο που είναι τόσο κοινό αλλά συζητιέται τόσο σπάνια. Poly– με την σημασία «προς πολλά άτομα» και –attraction που μεταφράζεται ως «έλξη». Πολυέλξη είναι το ένστικτο έλξης προς δύο ή περισσότερα άτομα ταυτοχρόνως, το οποίο δυνητικά δημιουργεί την ανάγκη για ολοκλήρωση μέσω της σύνδεσης με τα υποκείμενα της έλξης. Τι να γίνεται όμως στην περίπτωση που καταπιέζεται αυτή η έλξη και εξωτερικεύεται μόνο προς ένα άτομο τη φορά;
Πιθανά χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν την πολλαπλή έλξη μπορεί να είναι η φυσική εμφάνιση των ατόμων, οι κοινές διαπροσωπικές σχέσεις, ιδιότητες και χαρακτηριστικά των ατόμων αυτών, υποκειμενικές εσωτερικευμένες αναμνήσεις, κίνητρα, φανταστικές σκέψεις ή και συνδυασμοί αυτών.
Παράλληλα, όμως, αντιφατικοί παράγοντες ή μεταβλητές μπορούν να γίνουν εμπόδιο στη διαδικασία της πλήρωσης του ενστίκτου. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν στοιχεία όπως η αισχύνη (ντροπή) προς τον εαυτό ή ο φόβος προς το άγνωστο, ενώ επίσης τα πρότυπα της κοινωνίας παρεμβάλλονται με ποικίλους και σημαντικούς τρόπους.
Αποτελέσματα της έρευνας
Η καταπίεση του ενστίκτου ταυτόχρονης έλξης προς πολλαπλά άτομα δημιούργησε ψυχικό πόνο στα άτομα. Από τα πρόσωπα που συμμετείχαν, 8 στα 10 παρουσίασαν ένστικτα έλξης προς πολλαπλά άτομα, ένα σημαντικά υψηλό ποσοστό. Μόνο 2 στους 10 συμμετέχοντες και συμμετέχουσες δεν παρουσίασαν κανένα χαρακτηριστικό πολυέλξης. Από τους παραπάνω 8 άτομα που εξέφρασαν το ένστικτο της πολυέλξης, το 80% το κατέστειλε, σημειώνοντας παράλληλο ψυχικό πόνο.
Λόγοι που επηρέασαν την καταστολή του ενστίκτου, όπως αναφέρουν οι συμμετέχουσες και οι συμμετέχοντες, είναι η μονοκανονικότητα που επικρατεί στην Ελλάδα, δηλαδή η νόρμα της μονογαμίας, καθώς και η αντιληπτή συναισθηματική επιρροή από τον/τη σύντροφό τους.
Παρατηρούμε πως τα νεότερα άτομα τείνουν συχνότερα προς την πολυσυντροφικότητα, σε αντίθεση με τα πρόσωπα άνω των 34 ετών. Οι άνθρωποι με πανεπιστημιακή εκπαίδευση είχαν αυξημένα ποσοστά καταστολής, έναντι εκείνων με βασική εκπαίδευση. Το ποσοστό καταστολής στους άνδρες ήταν ελαφρώς υψηλότερο από ό,τι στις γυναίκες, όμως οι ίδιοι είχαν συχνότερα ένστικτα έλξης προς πολλαπλά άτομα.
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε τη μελέτη:
https://www.researchgate.net/publication/351638407_Distress_from_suppressing_polyattraction_instincts_in_Greece
(DOI: 10.17605/OSF.IO/EV289)
*Παντελής Γουναρίδης Ψυχολόγος MSc
Facebook: https://www.facebook.com/pantelisgoun
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ
 
 
Tι είναι και τι θέλει ο ακτιβισμός της απόλαυσης; 600 600 giorgos sisiphys

Tι είναι και τι θέλει ο ακτιβισμός της απόλαυσης;

 
Art by Ashley Lukashevksy

 

adrienne maree brown*

(απόδοση στα ελληνικά: Happy Sisyphus)

Ο Ακτιβισμός της Απόλαυσης είναι ένα διεθνώς δημοφιλές βιβλίο της μαύρης φεμινίστριας, ακτιβίστριας και συγγραφέα adrienne maree brown το οποίο παραμένει αμετάφραστο στα ελληνικά. Θεωρώ το συνδυασμό της απόλαυσης με τον ακτιβισμό εκτός από πολύ… απολαυστικό και πολύ χρήσιμο για την εποχή μας. Επιχειρώντας και ο ίδιος λοιπόν να επιδοθώ σε έναν ακτιβισμό της απόλαυσης έκανα μια ελεύθερη απόδοση των παρακάτω αποσπασμάτων του βιβλίου στα ελληνικά. Ελπίζω να ευχαριστηθείτε την ανάγνωσή τους όσο κι εγώ!

Απολαύστε υπεύθυνα:

Τι είναι ο ακτιβισμός της απόλαυσης;

Η απόλαυση είναι ένα αίσθημα ευτυχισμένης ικανοποίησης και ευχαρίστησης. Ο ακτιβισμός αποτελείται από προσπάθειες προώθησης, παρεμπόδισης ή προσανατολισμού κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών ή περιβαλλοντικών αλλαγών ή αντίσταση με την επιθυμία να γίνουν βελτιώσεις στην κοινωνία.

Ο ακτιβισμός της απόλαυσης είναι η δουλειά που κάνουμε για να ανακτήσουμε τους ολόκληρους, ευτυχισμένους και ικανοποιημένους εαυτούς μας από τις επιπτώσεις, τις αυταπάτες και τους περιορισμούς της καταπίεσης και/ή της λευκής υπεροχής1.

Ο ακτιβισμός της απόλαυσης βεβαιώνει ότι όλοι χρειαζόμαστε και αξίζουμε την απόλαυση και ότι οι κοινωνικές δομές μας πρέπει να το αντανακλούν αυτό. Αυτή τη στιγμή, πρέπει να προτεραιοποιήσουμε την απόλαυση εκείνων που επηρεάζονται περισσότερο από την καταπίεση.

Οι ακτιβίστριες της απόλαυσης επιδιώκουν να κατανοήσουν και να μάθουν από τις πολιτικές και την ισορροπία εξουσίας μέσα σε όλα όσα μας κάνουν να νιώθουμε καλά. Αυτό περιλαμβάνει το σεξ και τον ερωτισμό, ναρκωτικά, μόδα, χιούμορ, δουλειά με πάθος, σύνδεση, διάβασμα, μαγείρεμα ή/και φαγητό, μουσική και άλλες τέχνες, και τόσα άλλα.

Οι ακτιβιστές της απόλαυσης πιστεύουν ότι αξιοποιώντας την πιθανή καλοσύνη μέσα σε καθένα από εμάς μπορούμε να δημιουργήσουμε κοινωνική δικαιοσύνη και απελευθέρωση, αυξάνοντας μια θεραπευτική αφθονία εκεί όπου έχουμε κοινωνικοποιηθεί ώστε να πιστεύουμε ότι υπάρχει μόνο έλλειψη. Ο ακτιβισμός της απόλαυσης δρα από μια ανάλυση ότι η απόλαυση είναι ένα φυσικό, ασφαλές και απελευθερωτικό μέρος της ζωής—και ότι μπορούμε να προσφέρουμε ο ένας στην άλλη εργαλεία και εκπαίδευση ώστε να διασφαλίσουμε ότι το σεξ, η επιθυμία, τα ναρκωτικά, η μεταξύ μας σύνδεση και άλλες απολαύσεις δεν είναι απειλητικές ή βλαπτικές για τη ζωή αλλά εμπλουτίζουν τη ζωή.

Ο ακτιβισμός της απόλαυσης περιλαμβάνει την εργασία και τη ζωή που ζουν στα βασίλεια της ικανοποίησης, της χαράς, και της ερωτικής ζωντάνιας που επιφέρουν κοινωνική και πολιτική αλλαγή.

Τελικά, ο ακτιβισμός της απόλαυσης είναι εμείς όταν μαθαίνουμε να κάνουμε τη δικαιοσύνη και την απελευθέρωση τις πιο ευχάριστες εμπειρίες που μπορούμε να έχουμε σε αυτόν τον πλανήτη.

Αρχές Απόλαυσης

Αυτό στο οποίο εστιάζεις την προσοχή σου μεγαλώνει. […]Συντονίσου στην ευτυχία,

τι σε ικανοποιεί, τι σου φέρνει χαρά.

Γινόμαστε αυτό που ασκούμε. Αυτό το έμαθα μελετώντας Somatics2!

Στο βιβλίο του The Leadership Dojo, ο Richard Strozzi-Heckler  μοιράζεται αυτό «300 επαναλήψεις παράγουν σωματική μνήμη… [και] 3.000 επαναλήψεις δημιουργoύν σωματοποίηση.»

Ναι αυτός είναι ο τρόπος. Όταν ήρθε η ώρα να μετακομίσω στο Ντιτρόιτ, όταν ήρθε η ώρα να αφήσω την τελευταία μου δουλειά, όταν ήρθε η ώρα να ξεκινήσω μια πρακτική διαλογισμού, ο καιρός για κολύμπι, η ώρα να τρώω πιο υγιεινά, το ήξερα γιατί μου έδινε ευχαρίστηση όταν έπαιρνα την απόφαση και ζούσα μέσα σε αυτή. Τώρα αφήνω αυτό να καθοδηγήσει τις επιλογές μου για το πώς οργανώνομαι και για το τι στοχεύω με τη δική μου εργασία — απόλαυση στις διαδικασίες της ύπαρξής μου και τις καταστάσεις του είναι μου.

Ναι είναι ένα μέλλον. Όταν νιώθω απόλαυση, ξέρω ότι είμαι στο σωστό δρόμο.

Η πρεσβυτέρα της απόλαυσης από το Πουέρτο Ρίκο Idelisse Malave μοιράστηκε μαζί μου ότι η δική της αρχή της απόλαυσης είναι «Αν με ευχαριστεί, θα το κάνω».

Όταν είμαι χαρούμενη, είναι καλό για τον κόσμο.

Η βαθύτερη απόλαυση προέρχεται από την ισορροπία μεταξύ δέσμευσης και αποδέσμευσης. Δεσμεύσου πλήρως στη διαδικασία, το ταξίδι, φέρνοντας ό,τι καλύτερο μπορείς να φέρεις. Αποδέσμευσε τον εαυτό σου από το εγώ και το αποτέλεσμα.

Κάνε τον αγώνα για δικαιοσύνη και απελευθέρωση μια ευχάριστη υπόθεση.

Το όχι σου ανοίγει τον δρόμο για το ναι σου. Τα όρια δημιουργούν το δοχείο εντός των οποίων το ναι σου είναι αυθεντικό. Το να μπορείς να πεις όχι κάνει το ναι επιλογή.

Το μέτρο είναι το κλειδί.

Η ιδέα δεν είναι να βρίσκεσαι σε μια μεθυστική κατάσταση έκστασης συνέχεια, αλλά μάλλον να μάθεις πώς να αισθάνεσαι πότε κάτι είναι καλό για εσένα, για να μπορείς να νιώσεις πότε είναι αρκετό. Κάτι που σχετίζεται με αυτό: η απόλαυση δεν βρίσκεται στα χρήματα.

Η απόλαυση δεν σχετίζεται καν με τα χρήματα, τουλάχιστον όχι με θετικό τρόπο.

Η ύπαρξη πόρων για την αγορά απεριόριστων ποσοτήτων απόλαυσης οδηγεί στην κραιπάλη, και η κραιπάλη καταστρέφει εντελώς την πνευματική εμπειρία της απόλαυσης.

Δύο λόγια για την κραιπάλη: Ο ακτιβισμός της απόλαυσης δεν αφορά το να δημιουργείς ή να ενδίδεις στην κραιπάλη. Θέλω να το λέω αυτό νωρίς και συχνά, στον εαυτό μου και σε εσένα. Μερικές φορές, όταν αναφέρω αυτό το έργο στους ανθρώπους, μπορώ να δω βακχικά όργια να ξεδιπλώνονται στα μάτια τους, και αυτό με κάνει να νιώθω τρυφερά.

Νομίζω ότι επειδή οι περισσότεροι και οι περισσότερες από εμάς είμαστε τόσο καταπιεσμένοι/ες, οι φαντασιώσεις μας φτάνουν στα άκρα για να αντισταθμίσουν όλη αυτή την καταπιεσμένη λαχτάρα. Ο ακτιβισμός της απόλαυσης αφορά το να μάθεις τι σημαίνει να μπορείς να νιώσεις ικανοποίηση, να δημιουργείς, από μέσα σου και από το μεταξύ μας, μια αφθονία από την οποία μπορούμε όλοι/ες να έχουμε αρκετή.

Μέρος του λόγου που τόσο λίγες από εμάς έχουμε μια υγιή σχέση με την απόλαυση είναι γιατί μια μικρή μειοψηφία του είδους μας συσσωρεύει την περίσσεια πόρων, δημιουργώντας μια ψεύτικη έλλειψη και στη συνέχεια προσπαθεί να μας πουλήσει χαρά, να πουλήσει εμάς πίσω στους εαυτούς μας. Μερικοί νομίζουν ότι τους ανήκει, ότι είναι η κληρονομιά τους. Κάποιοι πιστεύουν ότι είναι σημάδι της αξίας τους, της υπεροχή τους. Σε μεγάλη έκταση, οι λευκοί άνθρωποι και οι άνδρες ήταν οι πρωταρχικοί αποδέκτες αυτής της αυταπάτης, της πεποίθησης ότι τους αξίζει να έχουν υπερβολικά πολλά, ενώ η πλειονότητα των άλλων δεν έχει αρκετά… ή ακόμα περισσότερο, ότι η πλειοψηφία του κόσμου υπάρχει με κάποιο τρόπο για να τους ευχαριστεί.

Και τόσοι πολλοί και πολλές από εμάς έχουμε εκπαιδευτεί στην αυταπάτη ότι πρέπει συσσωρεύουμε περίσσεια, ακόμη και με τίμημα τεράστιας ανισότητας, για να δούμε τη ζωή μας ως πλήρη ή επιτυχημένη.

Μια κεντρική πτυχή του ακτιβισμού της απόλαυσης είναι η αξιοποίηση της φυσικής αφθονίας που υπάρχει μέσα μας και μεταξύ μας, και μεταξύ του είδους μας και αυτού του πλανήτη. Η απόλαυση δεν είναι ένα από τα λάφυρα του καπιταλισμού. Είναι αυτό για το οποίο τα σώματά μας, τα ανθρώπινα συστήματα μας, είναι δομημένα∙ είναι η ζωντάνια και η αφύπνιση, η ευγνωμοσύνη και η ταπεινοφροσύνη, η χαρά και η γιορτή του να είσαι θαυμάσιος.

Αντί λοιπόν να ενθαρρύνω τη μετριοπάθεια ξανά και ξανά, θέλω να σου ζητήσω να εγκαταλείψεις τη λαχτάρα σου για υπερβολές και να μείνεις συνειδητή στη σχέση σου με το αρκετό. Πόσο σεξ θα ήταν αρκετό; Πόση μέθη θα ήταν αρκετή; Πόση αγάπη θα ήταν αρκετή; Μπορείς να φανταστείς ότι έχεις θεραπευτεί αρκετά; Αρκετά ευτυχισμένος; Αρκετά συνδεδεμένη; Έχοντας αρκετό χώρο στη ζωή σου για να τη ζήσεις πραγματικά; Μπορείς να φανταστείς ότι είσαι αρκετά ελεύθερη;

Καταλαβαίνεις ότι εσύ, όπως είσαι, αυτός που είσαι, είσαι αρκετός;

*Περισσότερα από (και για) την adrienne maree brown εδώ: https://adriennemareebrown.net/

credits: Anjali Pinto

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

1Λευκή υπεροχή ονομάζεται η πεποίθηση ότι οι λευκοί άνθρωποι είναι ανώτεροι από εκείνους άλλων φυλών και έτσι πρέπει να τους καταδυναστεύουν.

2 Τα Somatics είναι ένας τομέας στις σπουδές εργασίας με το σώμα (bodywork) και τις κινητικές σπουδές που δίνει έμφαση στην εσωτερική ενσώματη αντίληψη και εμπειρία.

Γιατί δεν είμαστε σεξουαλικά πιστοί; 250 250 positive
  • positive
  • No Comments

Γιατί δεν είμαστε σεξουαλικά πιστοί;

Λύο Καλοβυρνάς*

Συχνά, το εξωσυντροφικό σεξ δεν αφορά το σεξ αυτό καθ’ αυτό. Δεν ψάχνουμε πάντα τη σεξουαλική εκτόνωση ή κάτι καλύτερο από αυτό που ήδη έχουμε, αλλά και μόνο η ιδέα του «ξένου» λειτουργεί διεγερτικά.

Στους ανθρώπους μας αρέσει να έχουμε ελευθερία επιλογών, ακόμα και αν δεν την ασκούμε. Μας αρέσει να εξερευνούμε και να ανακαλύπτουμε καινούργια πράγματα, αλλά ταυτόχρονα έχουμε βαθιά ανάγκη να έχουμε και σταθερή φωλιά. Ωστόσο, η ύπαρξη αυτής της σταθερής φωλιάς απειλείται από τις εξερευνήσεις μας εκτός φωλιάς. Αυτό ίσως να ακούγεται εγωιστικό, τύπου «και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο», ωστόσο υπάρχουν ζευγάρια που το κατορθώνουν επειδή έχουν πολύ ισχυρό συναισθηματικό δεσμό και νιώθουν ασφαλείς μέσα στη σχέση τους.

Οι σεξουαλικές πράξεις που κάνουμε συμβαίνουν πάντα μέσα σε ένα κοινωνικό και σχεσιακό πλαίσιο. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που κάνουμε ή δεν κάνουμε σεξ, πότε και με ποιον.

Επίσης το τι βρίσκουμε ερωτικό, τι μας εξιτάρει ή αντίθετα μας αφήνει αδιάφορους/ες, είναι και αυτό ταυτόχρονα εξόχως προσωπικό και κοινωνικά επηρεαζόμενο.

Το σεξ μπορεί να είναι αυτοσκοπός αλλά ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει μια πύλη εισόδου στον κόσμο ενός άλλου ανθρώπου. Απαιτεί έναν βαθμό ευαλωτότητας και οικειότητας, που μπορεί να μας φοβίζει ή/και να μας διεγείρει.

Ταυτόχρονα, το σεξ συχνά συνδέεται με την αίσθηση της παράβασης, σύμφωνα με τον γάλλο θεωρητικό Ζορζ Μπατάιγ· το να παραβαίνουμε κανόνες μας φοβίζει αλλά ταυτόχρονα μας εξιτάρει.

Πώς μπορούμε, λοιπόν, σαν ζευγάρι να διατηρούμε μια σταθερή σχέση μεγάλης οικειότητας και ευαλωτότητας ενώ συγχρόνως παίρνουμε το ηλέκτρισμα από την παράβαση των κανόνων ή τον ενθουσιασμό από το άγνωστο και το καινούργιο;

Ο ερωτισμός σ’ ένα ζευγάρι πολλών ετών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό το πώς αλληλεπιδρά η σεξουαλική διέγερση με τις προκλήσεις και τα εμπόδια που μας βάζει η καθημερινότητας και η ρουτίνα του να αγαπάς. Σύμφωνα με τον Jack Morin (1995), ο ερωτισμός εδράζεται σε τέσσερις πυλώνες:

  • λαχτάρα και προσμονή,
  • παραβίαση των απαγορεύσεων,
  • αναζήτηση εξουσίας/δύναμης και
  • αντιμετώπιση των αμφιβολιών.

Η Perel (2006), βασιζόμενη σε εικοσαετή πείρα σε θεραπεία ζευγαριών, εκφράζει την άποψη ότι η ασφάλεια και η οικειότητα των μακροπρόθεσμων σχέσεων λειτουργεί επιβαρυντικά στο ερωτικό στοιχείο που φέρνει η παραβίαση των κανόνων, ένα στοιχείο που θεωρεί ζωτικής σημασίας για το καλό σεξ.

Η Heiman (1977) θέτει το ερώτημα μήπως ο ερωτισμός πρέπει αναγκαστικά να είναι κοινωνικά μη αποδεκτός ή παραβατικός ώστε να λειτουργεί διεγερτικά στο έπακρον. Ίσως γι’ αυτό στις φαντασιώσεις μας, ένα τεράστιο ποσοστό άνω του 60% και αντρών και γυναικών διεγείρεται από σενάρια που δεν είναι κοινωνικά αποδεκτά (βιασμοί κτλ).

Τέλος, σύμφωνα, με τη θεωρία του συναισθηματικού δεσμού, οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε το σεξ διαφορετικά, ανάλογα με το αν αναπτύξαμε ασφαλή δεσμό με τους γονείς μας κατά την παιδική μας ηλικία.

Ένας επικρατής μύθος που βασίζεται σε αναπόδεικτες θεωρίες της εξελικτικής ψυχολογίας θέλει τους άντρες να μπορούν να κάνουν σεξ χωρίς συναίσθημα (ήταν ένα σκέτο πήδημα, δεν σημαίνει για μένα τίποτα) ενώ τις γυναίκες να κάνουν σεξ μόνο όταν υπάρχει συναίσθημα (αν η γυναίκα ξενοπηδήξει, η σχέση για εκείνη έχει ήδη τελειώσει). Αυτή η μανιχαϊστική διχοτόμηση κατά φύλο αδικεί και τους άντρες και τις γυναίκες, βάζοντάς μας σε στενά καλούπια και απαιτώντας συγκεκριμένες «αντρικές» και «γυναικείες» συμπεριφορές. Ο άντρας που θέλει να αναπτύξει οικειότητα και να νιώσει συναίσθημα για να κάνει σεξ επειδή δεν λειτουργεί σαν άγρια μηχανή πηδήματος θεωρείται πιο «φλούφλης»· η γυναίκα που γουστάρει να κάνει σεξ μ’ έναν άγνωστο χωρίς να βγει μια δεκαριά ραντεβού και να μάθει για τον εσωτερικό του κόσμο θεωρείται «πουτάνα».

Φορτωνόμαστε πολλές στερεοτυπικές αντιλήψεις για το σεξ και τη σημασία του σε μια ερωτική σχέση. Ωστόσο, η θέση που έχει το σεξ στη ζωή ενός ζευγαριού ποικίλει ανάλογα με το ζευγάρι. Έχουμε την τύχη στην εποχή μας πλέον να μπορούμε ως ζευγάρια να γράψουμε το δικό μας σενάριο για το πώς μας ταιριάζει να είναι και η σχέση μας και η σεξουαλική μας ζωή, χωρίς να αποδεχόμαστε υπάκουα και αβασάνιστα τις νόρμες που ίσχυαν μέχρι πρόσφατα.

Το να βρούμε ποιο σενάριο σεξουαλικής και συναισθηματικής πίστης ταιριάζει σ’ εμάς σαν ζευγάρι έχει ζωτική σημασία για τη μακροημέρευση της σχέσης μας. Όταν ο συναισθηματικός μας δεσμός είναι γερός, το να βρούμε αυτό το σενάριο είναι πολύ ευκολότερο και λιγότερο απειλητικό.

Για ποιους λόγους κάνουμε σεξ;

Οι άνθρωποι, όπως και τα υπόλοιπα ανώτερα θηλαστικά, κάνουμε σεξ για πολλούς λόγους. Είναι χρήσιμο να κάνουμε τις εξής ερωτήσεις στον εαυτό μας αλλά και σαν ζευγάρι:

  • Για εκτόνωση; Γιατί έχω καύλες;
  • Για να αποφύγω την οικειότητα;
  • Για να έρθω κοντά με κάποιον; Συναισθηματικά; Σωματικά;
  • Για να γνωρίσω κάποιον;
  • Γιατί είναι ευχάριστη ασχολία, καλύτερη από κάτι άλλο που έχω να κάνω;
  • Για να νιώσω ότι κάποιος ενδιαφέρεται για μένα;
  • Για να νιώσω ότι είμαι επιθυμητός;
  • Για να μη σκέφτομαι άλλα που με προβληματίζουν;

Χρησιμοποιούμε το σεξ για να ικανοποιήσουμε πολλές και διάφορες ανάγκες μας:

Σωματικές ανάγκες

  • μειώνει το άγχος («με χαλαρώνει»)
  • απόλαυση («μου φέρνει μεγάλη ηδονή»)
  • μας χαρίζει νέες εμπειρίες («είχα περιέργεια για μια σεξουαλική πράξη ή ένα άτομο»)
  • ο/η παρτενέρ είναι πολύ καυλωτικός/ή («με διέγειρε ο συγκεκριμένος άνθρωπος»)

Ανάγκες που αφορούν στόχους μας

  • πρακτικές επιθυμίες («θέλω να κάνω παιδί»)
  • κοινωνικό κύρος («θέλω να νιώσω δημοφιλής»)
  • εκδίκηση («θέλω να πληγώσω κάποιον»)

Συναισθηματικές ανάγκες

  • έρωτας και δέσιμο («θέλω να νιώσω κοντά του/της»)
  • για να εκφραστώ («θέλω να σου δείξω πόσο σε αγαπώ, σε εκτιμώ»)
  • για να δώσω απόλαυση σε κάποιον που αγαπώ

Ανασφάλειες

  • ενίσχυση της αυτοπεποίθησης («επιζητώ την προσοχή ή την επιβεβαίωση των άλλων»)
  • αίσθηση καθήκοντος ή πίεσης («δεν μπορούσα να πω όχι», «ήθελε πολύ ο άλλος»)
  • για να διατηρήσω μια σχέση («αν δεν του/της κάτσω, θα με εγκαταλείψει»)

Επιβεβαίωση, ένωση, περιπέτεια, ενθουσιασμός, εθισμός, ντοπάρισμα, χειραγώγηση, ηδονή/απόλαυση – το σεξ καλύπτει πολλές και διάφορες ανθρώπινες ανάγκες.

Βιβλιογραφία:

  • Perel, E. (2006). Mating In Captivity: Reconciling The Erotic And The Domestic. New York: Harper Collins.
  • Heiman, J. R. (1977). A psychophysiological exploration of sexual arousal patterns in females and males. Psychophysiology, 14, 266–274.
  • Bataille, G. (1986). Eroticism: Death And Sensuality (M. Dalwood, Trans.). San Francisco: City Lights Books. (Original work published 1957)
  • Morin,  J. (1995). The Erotic Mind: Unlocking The Inner Sources Of Sexual Passion And Fulfilment. New York: Harper Collins

*Ο Λύο Καλοβυρνάς είναι ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος ψυχικής υγείας. Από το 2002, εργάζεται στον τομέα της ψυχικής υγείας, κάνοντας ατομικές συνεδρίες, ομάδες αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης για γυναίκες και άντρες, ομάδες αυτογνωσίας για γκέι άντρες και πολλά βιωματικά εργαστήρια για διάφορα θέματα, όπως η (μη) μητρότητα, η σεξουαλικότητα, η γυναικεία σεξουαλική επιθυμία, οι διάφορες μορφές οικογενειακής κακοποίησης, η οικονομική-κοινωνική κρίση κ.ά.Το νέο του βιβλίο: Όταν η αγάπη τολμά να πει το όνομά της: Ομοφυλοφιλία & νέοι τρόποι σεξουαλικής ύπαρξης στη σημερινή Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg τον Μάιο του 2021. Προσωπική ιστοσελίδα: https://www.lyo.gr 

Τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου, ο Άρης Δημοκίδης θα συντονίσει μια συζήτηση για την ομοφυλοφιλία με αφορμή το βιβλίο. Η συζήτηση θα γίνει διαδικτυακά μέσω Zoom και θα μπορείτε να θέσετε ερωτήσεις. Παρακολουθήστε την εκδήλωση στο: https://zoom.us/j/94668363681
Βρείτε το βιβλίο: https://www.dardanosnet.gr/…/otan-i-agapi-tolma-na-pei…/

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

Τι έχω μάθει μια βδομάδα με μακρύ μωβ νύχι 1538 2048 positive
  • positive
  • No Comments

Τι έχω μάθει μια βδομάδα με μακρύ μωβ νύχι
Συράκος-Ιωάννης Κεσέν*
τι έχω μάθει μια βδομάδα με μακρύ μωβ νύχι:
ότι δεν μπορώ να καθαρίσω ένα μανταρίνι
ότι δεν μπορώ να δέσω τα κορδόνια μου
ότι δεν μπορώ να δέσω εν γένει πράγματα
ότι δεν μπορώ να στρίψω ένα τσιγάρο
ότι δεν μπορώ να ψάξω στις τσέπες μου
ότι δεν μπορώ να ασχοληθώ με την κηπουρική
ότι δεν μπορώ να ανοίξω ένα αναψυκτικό
ότι δεν μπορώ μπορώ να κάνω άπειρα πολλά πράγματα που ήμουν συνηθισμένο να κάνω
αλλά είδα πως:
μπορώ να βγάλω πιο εύκολα υγρά μαντηλάκια από την συσκευασία
μπορώ να τραβήξω ένα λαστιχάκι
μπορώ να ξύνω το κεφάλι ή την πλάτη μου και το ξύσιμο να πιάνει τόπο
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΧΩ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΩ
Έπειτα, φορώντας σε ένα σις αντρικό σώμα μακριά μώβ νύχια, διαπιστώνω με το σώμα μου, που κυκλοφορεί μες στην πόλη, δυστυχώς μίσος αρκετό σε κάτι τόσο διαφορετικό (?)
άπειρα βλέμματα, βλέμματα κακίας, βλέμματα αποστροφής, βλέμματα περιέργειας.
συνοδοί σκύλων που μέχρι χθες άφηναν τα σκυλάκια τους να παίξουν με το δικό μου, όταν έβλεπαν από το λουρί που κρατούσα ότι προβάλλει νύχι μωβ μακρύ “έλα, έλα να φύγουμε” έλεγαν
κύριος άνω των 60 ετών σε κατάστημα ψιλικών όταν πήγα να τον πληρώσω με κάρτα, μού ζήτησε να της βάλει αντισηπτικό γιατί δεν ξέρει τι αρρώστιες έχω όπως, χωρίς αιδώ, μου είπε. Σηκώθηκα και έφυγα.
μια κυρία με ρώτησε δειλά δειλά στην Φωκίωνος Νέγρη αν τα βράδια ασχολούμαι με την σεξεργασία (σαφώς δεν το είπε έτσι) και πως βρίσκω πελάτες αφού εχω μούσι και φαίνομαι να έχω τρίχες γενικά.
άλλη μια κυρία στο γυμναστήριο μού είπε ότι τα χέρια μου τής θυμίζουν λυκάνθρωπο.
ΑΛΛΑ
μια άλλη κυρία με σταμάτησε με τον σκύλο και με ρώτησε “είναι ακρυλικό ή τζελ” ενώ “πολύ σέξυ οι άντρες με νύχια” πρόσθεσε, και μετά πιάσαμε κουβέντα για τις διακρίσεις στην Ελλάδα.
Η καλή μου δασκάλα Αντί Ηπορτασου απλά τα είδε και μου είπε “γαμάτα” και αυτό ήταν από μόνο του αρκετό να μου δώσει θάρρος.
Περίπτερο, Πλατεία Κυψέλης, Σάββατο βράδυ, πάω να πάρω τσιγάρα, μού λείπουν εικοσι σεντς, το περίπτερο δεν παίρνει κάρτα, πάω να φύγω και ακούω μια φωνή “φίλη, γαμάτο νύχι” και απαντώ “είσαι θεά” και εκείνος (εν τέλει) μού λέει “όχι ακριβώς. Το θεός το γουστάρω καλύτερα” και αγαπηθήκαμε πιωμένα και τα δυο στην πλατεία -μού εδωσε και εικοσι σεντς για τα τσιγάρα.
Και το σπουδαιότερο: ενώ η μάνα μου τα είδε, και σοκαρίστηκε κάπως στην αρχή, ωστόσο δεν τσακωθήκαμε, αλλά τα βρήκαμε στον ΦΕΜΙΝΙΣΜΟ και πως λυτρωνόμαστε σ’ αυτόν απ’ τα τραύματά μας. Μάνα, με κάνεις περήφανο και μ’ αφήνεις ενίοτε με το στόμα, να ξέρεις, ανοικτό.
το καλύτερο που άκουσα από μια ψυχή ήταν το “με τέτοια δαχτυλάκια λουκανικάκια που έχεις μού θύμησες τα δάχτυλα της μακαρίτισσας Σπεράντζας Βρανά”. Και μ’ αυτό πολύ γούσταρα γιατί η Σπεράντζα είναι ίνδαλμά μου κι αρτίστα τεράστια.
έτσι κι εγώ σας αφιερώνω το εξαιρετικό “Μάμπο Μπραζιλέρο” της Σπεράντζας, προσυπογράφοντας με αυτά τα ωραία μεν, ψεύτικα εξτένσιον νύχια δε, στο:
ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΠΟΙ@ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ Τ@
* O Συράκος-Ιωάννης Κεσέν είναι ακτιβιστής της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και πρώην ιερέας. Ακολουθήστε τον στο κανάλι του στο YouTube Religion Recovery κάνοντας κλικ εδώ
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

Enter your
text here