Κείμενα

Κείμενα

Ερωτική τέχνη: Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας 1000 1305 positive
  • positive
  • No Comments

Ερωτική τέχνη: Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας

Ερωτική τέχνη: Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας

Το κόμικ με τίτλο “η Αριάδνη, ή οι περιπέτειες της αγνότητας” της Naomi Frissson, όπως και η συνέχεια της “Αριάδνη & Διόνυσος”, είναι μια queer ερωτική ιστορία ενηλικίωσης εμπνευσμένη από την αρχαία μυθολογία και την τέχνη του 19ου αιώνα. Η ατμόσφαιρα και η αισθητική του κόμικ σε υποβάλουν σε μια αίσθηση ονείρου που είναι διάχυτη σε όλο το έργο. Στοιχεία από τη μυθολογία αποτελούν απλά την αφορμή για να μας εισάγουν σε ένα αισθησιακό σύμπαν. Τα χρώματα και οι συνδυασμοί τους παίζουν σημαντικό ρόλο στο κόμικ. Πρόκειται για μια queer ματιά στην ερωτική τέχνη που εστιάζει στην απόλαυση της Αριάδνης και τις ερωτικές της περιπέτειες με ποικίλα άτομα πέρα από κυρίαρχα πρότυπα για τον ερωτισμό και τα φύλα.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο του έργου είναι ο ρόλος που παίζει η φύση σε αυτό. Η φύση δεν αποτελεί απλά το περιβάλλον μέσα στο οποίο ξετυλίγονται οι ιστορίες. Πρόκειται για ένα ζωντανό οργανισμό ο οποίος προσφέρει και δέχεται ερωτική απόλαυση. Συμμετέχει έτσι ενεργά στην εξέλιξη της ιστορίας, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας εκστατικής γιορτής όπου όλες οι φαντασιώσεις γίνονται πραγματικότητα. Δημιουργείται ένας κόσμος όπου όλα γίνονται ένα.

Με αυτόν τον τρόπο αμφισβητείται η κυρίαρχη αφήγηση για τα φύλα, τη σεξουαλικότητα, τους μύθους, την πνευματικότητα και τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Σε αυτήν την ιστορία τίποτα δεν διαμεσολαβείται από το ανδρικό βλέμμα. Η αθωότητα και η αισθησιακότητα βαδίζουν χέρι χέρι στον αντίποδα της πατριαρχικής οπτικής που επικρατεί στη mainstream πορνογραφία. Η σχέση των ανθρώπων μεταξύ τους , με το ιερό στοιχείο αλλά και με το φυσικό κόσμο δεν είναι μια εργαλειακή σχέση εκμετάλλευσης και ιεραρχίας αλλά μια σχέση εγγύτητας, αμοιβαιότητας και συναπόλαυσης. Δεν υπάρχει απόσταση ανάμεσα στα άτομα, τις θεότητες και τη φύση μόνο μια ενότητα μέσα από την οποία ξεπροβάλουν οι διάφορες πτυχές του ίδιου πράγματος.

*Το Naomi Frisson (They/She) είναι εικονογράφος και queer comic artist που ζει στην Αθήνα.

https://www.facebook.com/naomifrissonart

https://www.instagram.com/naomi_frisson/

http://linktree.com/naomifrisson

Από τις 21-27/2 συνδιοργάνώνει στο κοινωνικό και πολιτιστικό κέντρο Lalava (Κομνηνών 39, Νεάπολη Εξαρχείων) τo “what makes you wet?”, μια έκθεση ερωτικής τέχνης με έργα από διάφορα μέσα (εικονογράφηση, βίντεο, φωτογραφία κλπ) και ποικιλόμορφες οπτικές

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Έρευνα: Δυσφορία από την καταστολή των ενστίκτων πολυέλξης στην Ελλάδα 1920 1440 positive
  • positive
  • No Comments

Έρευνα: Δυσφορία από την καταστολή των ενστίκτων πολυέλξης στην Ελλάδα
Παντελής Γουναρίδης*
Στην πρόσφατη έρευνά μου διερεύνησα τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η καταπίεση του ενστίκτου έλξης προς πολλαπλά άτομα ταυτοχρόνως επηρεάζει αρνητικά το άτομο. Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα απροσδόκητα. Αρχικά, αυτή η έρευνα μελετάει το ευρύ κοινό, δηλαδή τον μέσο Έλληνα και τη μέση Ελληνίδα. Τοποθετείται σε μια κοινωνία βασισμένη στη νόρμα της μονογαμίας, με ελάχιστα περιθώρια για πολυσυντροφικότητα.
Πολυέλξη (polyattraction) είναι η λέξη που διάλεξα ώστε να ορίσω ένα ένστικτο που είναι τόσο κοινό αλλά συζητιέται τόσο σπάνια. Poly– με την σημασία «προς πολλά άτομα» και –attraction που μεταφράζεται ως «έλξη». Πολυέλξη είναι το ένστικτο έλξης προς δύο ή περισσότερα άτομα ταυτοχρόνως, το οποίο δυνητικά δημιουργεί την ανάγκη για ολοκλήρωση μέσω της σύνδεσης με τα υποκείμενα της έλξης. Τι να γίνεται όμως στην περίπτωση που καταπιέζεται αυτή η έλξη και εξωτερικεύεται μόνο προς ένα άτομο τη φορά;
Πιθανά χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν την πολλαπλή έλξη μπορεί να είναι η φυσική εμφάνιση των ατόμων, οι κοινές διαπροσωπικές σχέσεις, ιδιότητες και χαρακτηριστικά των ατόμων αυτών, υποκειμενικές εσωτερικευμένες αναμνήσεις, κίνητρα, φανταστικές σκέψεις ή και συνδυασμοί αυτών.
Παράλληλα, όμως, αντιφατικοί παράγοντες ή μεταβλητές μπορούν να γίνουν εμπόδιο στη διαδικασία της πλήρωσης του ενστίκτου. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν στοιχεία όπως η αισχύνη (ντροπή) προς τον εαυτό ή ο φόβος προς το άγνωστο, ενώ επίσης τα πρότυπα της κοινωνίας παρεμβάλλονται με ποικίλους και σημαντικούς τρόπους.
Αποτελέσματα της έρευνας
Η καταπίεση του ενστίκτου ταυτόχρονης έλξης προς πολλαπλά άτομα δημιούργησε ψυχικό πόνο στα άτομα. Από τα πρόσωπα που συμμετείχαν, 8 στα 10 παρουσίασαν ένστικτα έλξης προς πολλαπλά άτομα, ένα σημαντικά υψηλό ποσοστό. Μόνο 2 στους 10 συμμετέχοντες και συμμετέχουσες δεν παρουσίασαν κανένα χαρακτηριστικό πολυέλξης. Από τους παραπάνω 8 άτομα που εξέφρασαν το ένστικτο της πολυέλξης, το 80% το κατέστειλε, σημειώνοντας παράλληλο ψυχικό πόνο.
Λόγοι που επηρέασαν την καταστολή του ενστίκτου, όπως αναφέρουν οι συμμετέχουσες και οι συμμετέχοντες, είναι η μονοκανονικότητα που επικρατεί στην Ελλάδα, δηλαδή η νόρμα της μονογαμίας, καθώς και η αντιληπτή συναισθηματική επιρροή από τον/τη σύντροφό τους.
Παρατηρούμε πως τα νεότερα άτομα τείνουν συχνότερα προς την πολυσυντροφικότητα, σε αντίθεση με τα πρόσωπα άνω των 34 ετών. Οι άνθρωποι με πανεπιστημιακή εκπαίδευση είχαν αυξημένα ποσοστά καταστολής, έναντι εκείνων με βασική εκπαίδευση. Το ποσοστό καταστολής στους άνδρες ήταν ελαφρώς υψηλότερο από ό,τι στις γυναίκες, όμως οι ίδιοι είχαν συχνότερα ένστικτα έλξης προς πολλαπλά άτομα.
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε τη μελέτη:
https://www.researchgate.net/publication/351638407_Distress_from_suppressing_polyattraction_instincts_in_Greece
(DOI: 10.17605/OSF.IO/EV289)
*Παντελής Γουναρίδης Ψυχολόγος MSc
Facebook: https://www.facebook.com/pantelisgoun
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ
 
 
Tι είναι και τι θέλει ο ακτιβισμός της απόλαυσης; 600 600 giorgos sisiphys

Tι είναι και τι θέλει ο ακτιβισμός της απόλαυσης;

 
Art by Ashley Lukashevksy

 

adrienne maree brown*

(απόδοση στα ελληνικά: Happy Sisyphus)

Ο Ακτιβισμός της Απόλαυσης είναι ένα διεθνώς δημοφιλές βιβλίο της μαύρης φεμινίστριας, ακτιβίστριας και συγγραφέα adrienne maree brown το οποίο παραμένει αμετάφραστο στα ελληνικά. Θεωρώ το συνδυασμό της απόλαυσης με τον ακτιβισμό εκτός από πολύ… απολαυστικό και πολύ χρήσιμο για την εποχή μας. Επιχειρώντας και ο ίδιος λοιπόν να επιδοθώ σε έναν ακτιβισμό της απόλαυσης έκανα μια ελεύθερη απόδοση των παρακάτω αποσπασμάτων του βιβλίου στα ελληνικά. Ελπίζω να ευχαριστηθείτε την ανάγνωσή τους όσο κι εγώ!

Απολαύστε υπεύθυνα:

Τι είναι ο ακτιβισμός της απόλαυσης;

Η απόλαυση είναι ένα αίσθημα ευτυχισμένης ικανοποίησης και ευχαρίστησης. Ο ακτιβισμός αποτελείται από προσπάθειες προώθησης, παρεμπόδισης ή προσανατολισμού κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών ή περιβαλλοντικών αλλαγών ή αντίσταση με την επιθυμία να γίνουν βελτιώσεις στην κοινωνία.

Ο ακτιβισμός της απόλαυσης είναι η δουλειά που κάνουμε για να ανακτήσουμε τους ολόκληρους, ευτυχισμένους και ικανοποιημένους εαυτούς μας από τις επιπτώσεις, τις αυταπάτες και τους περιορισμούς της καταπίεσης και/ή της λευκής υπεροχής1.

Ο ακτιβισμός της απόλαυσης βεβαιώνει ότι όλοι χρειαζόμαστε και αξίζουμε την απόλαυση και ότι οι κοινωνικές δομές μας πρέπει να το αντανακλούν αυτό. Αυτή τη στιγμή, πρέπει να προτεραιοποιήσουμε την απόλαυση εκείνων που επηρεάζονται περισσότερο από την καταπίεση.

Οι ακτιβίστριες της απόλαυσης επιδιώκουν να κατανοήσουν και να μάθουν από τις πολιτικές και την ισορροπία εξουσίας μέσα σε όλα όσα μας κάνουν να νιώθουμε καλά. Αυτό περιλαμβάνει το σεξ και τον ερωτισμό, ναρκωτικά, μόδα, χιούμορ, δουλειά με πάθος, σύνδεση, διάβασμα, μαγείρεμα ή/και φαγητό, μουσική και άλλες τέχνες, και τόσα άλλα.

Οι ακτιβιστές της απόλαυσης πιστεύουν ότι αξιοποιώντας την πιθανή καλοσύνη μέσα σε καθένα από εμάς μπορούμε να δημιουργήσουμε κοινωνική δικαιοσύνη και απελευθέρωση, αυξάνοντας μια θεραπευτική αφθονία εκεί όπου έχουμε κοινωνικοποιηθεί ώστε να πιστεύουμε ότι υπάρχει μόνο έλλειψη. Ο ακτιβισμός της απόλαυσης δρα από μια ανάλυση ότι η απόλαυση είναι ένα φυσικό, ασφαλές και απελευθερωτικό μέρος της ζωής—και ότι μπορούμε να προσφέρουμε ο ένας στην άλλη εργαλεία και εκπαίδευση ώστε να διασφαλίσουμε ότι το σεξ, η επιθυμία, τα ναρκωτικά, η μεταξύ μας σύνδεση και άλλες απολαύσεις δεν είναι απειλητικές ή βλαπτικές για τη ζωή αλλά εμπλουτίζουν τη ζωή.

Ο ακτιβισμός της απόλαυσης περιλαμβάνει την εργασία και τη ζωή που ζουν στα βασίλεια της ικανοποίησης, της χαράς, και της ερωτικής ζωντάνιας που επιφέρουν κοινωνική και πολιτική αλλαγή.

Τελικά, ο ακτιβισμός της απόλαυσης είναι εμείς όταν μαθαίνουμε να κάνουμε τη δικαιοσύνη και την απελευθέρωση τις πιο ευχάριστες εμπειρίες που μπορούμε να έχουμε σε αυτόν τον πλανήτη.

Αρχές Απόλαυσης

Αυτό στο οποίο εστιάζεις την προσοχή σου μεγαλώνει. […]Συντονίσου στην ευτυχία,

τι σε ικανοποιεί, τι σου φέρνει χαρά.

Γινόμαστε αυτό που ασκούμε. Αυτό το έμαθα μελετώντας Somatics2!

Στο βιβλίο του The Leadership Dojo, ο Richard Strozzi-Heckler  μοιράζεται αυτό «300 επαναλήψεις παράγουν σωματική μνήμη… [και] 3.000 επαναλήψεις δημιουργoύν σωματοποίηση.»

Ναι αυτός είναι ο τρόπος. Όταν ήρθε η ώρα να μετακομίσω στο Ντιτρόιτ, όταν ήρθε η ώρα να αφήσω την τελευταία μου δουλειά, όταν ήρθε η ώρα να ξεκινήσω μια πρακτική διαλογισμού, ο καιρός για κολύμπι, η ώρα να τρώω πιο υγιεινά, το ήξερα γιατί μου έδινε ευχαρίστηση όταν έπαιρνα την απόφαση και ζούσα μέσα σε αυτή. Τώρα αφήνω αυτό να καθοδηγήσει τις επιλογές μου για το πώς οργανώνομαι και για το τι στοχεύω με τη δική μου εργασία — απόλαυση στις διαδικασίες της ύπαρξής μου και τις καταστάσεις του είναι μου.

Ναι είναι ένα μέλλον. Όταν νιώθω απόλαυση, ξέρω ότι είμαι στο σωστό δρόμο.

Η πρεσβυτέρα της απόλαυσης από το Πουέρτο Ρίκο Idelisse Malave μοιράστηκε μαζί μου ότι η δική της αρχή της απόλαυσης είναι «Αν με ευχαριστεί, θα το κάνω».

Όταν είμαι χαρούμενη, είναι καλό για τον κόσμο.

Η βαθύτερη απόλαυση προέρχεται από την ισορροπία μεταξύ δέσμευσης και αποδέσμευσης. Δεσμεύσου πλήρως στη διαδικασία, το ταξίδι, φέρνοντας ό,τι καλύτερο μπορείς να φέρεις. Αποδέσμευσε τον εαυτό σου από το εγώ και το αποτέλεσμα.

Κάνε τον αγώνα για δικαιοσύνη και απελευθέρωση μια ευχάριστη υπόθεση.

Το όχι σου ανοίγει τον δρόμο για το ναι σου. Τα όρια δημιουργούν το δοχείο εντός των οποίων το ναι σου είναι αυθεντικό. Το να μπορείς να πεις όχι κάνει το ναι επιλογή.

Το μέτρο είναι το κλειδί.

Η ιδέα δεν είναι να βρίσκεσαι σε μια μεθυστική κατάσταση έκστασης συνέχεια, αλλά μάλλον να μάθεις πώς να αισθάνεσαι πότε κάτι είναι καλό για εσένα, για να μπορείς να νιώσεις πότε είναι αρκετό. Κάτι που σχετίζεται με αυτό: η απόλαυση δεν βρίσκεται στα χρήματα.

Η απόλαυση δεν σχετίζεται καν με τα χρήματα, τουλάχιστον όχι με θετικό τρόπο.

Η ύπαρξη πόρων για την αγορά απεριόριστων ποσοτήτων απόλαυσης οδηγεί στην κραιπάλη, και η κραιπάλη καταστρέφει εντελώς την πνευματική εμπειρία της απόλαυσης.

Δύο λόγια για την κραιπάλη: Ο ακτιβισμός της απόλαυσης δεν αφορά το να δημιουργείς ή να ενδίδεις στην κραιπάλη. Θέλω να το λέω αυτό νωρίς και συχνά, στον εαυτό μου και σε εσένα. Μερικές φορές, όταν αναφέρω αυτό το έργο στους ανθρώπους, μπορώ να δω βακχικά όργια να ξεδιπλώνονται στα μάτια τους, και αυτό με κάνει να νιώθω τρυφερά.

Νομίζω ότι επειδή οι περισσότεροι και οι περισσότερες από εμάς είμαστε τόσο καταπιεσμένοι/ες, οι φαντασιώσεις μας φτάνουν στα άκρα για να αντισταθμίσουν όλη αυτή την καταπιεσμένη λαχτάρα. Ο ακτιβισμός της απόλαυσης αφορά το να μάθεις τι σημαίνει να μπορείς να νιώσεις ικανοποίηση, να δημιουργείς, από μέσα σου και από το μεταξύ μας, μια αφθονία από την οποία μπορούμε όλοι/ες να έχουμε αρκετή.

Μέρος του λόγου που τόσο λίγες από εμάς έχουμε μια υγιή σχέση με την απόλαυση είναι γιατί μια μικρή μειοψηφία του είδους μας συσσωρεύει την περίσσεια πόρων, δημιουργώντας μια ψεύτικη έλλειψη και στη συνέχεια προσπαθεί να μας πουλήσει χαρά, να πουλήσει εμάς πίσω στους εαυτούς μας. Μερικοί νομίζουν ότι τους ανήκει, ότι είναι η κληρονομιά τους. Κάποιοι πιστεύουν ότι είναι σημάδι της αξίας τους, της υπεροχή τους. Σε μεγάλη έκταση, οι λευκοί άνθρωποι και οι άνδρες ήταν οι πρωταρχικοί αποδέκτες αυτής της αυταπάτης, της πεποίθησης ότι τους αξίζει να έχουν υπερβολικά πολλά, ενώ η πλειονότητα των άλλων δεν έχει αρκετά… ή ακόμα περισσότερο, ότι η πλειοψηφία του κόσμου υπάρχει με κάποιο τρόπο για να τους ευχαριστεί.

Και τόσοι πολλοί και πολλές από εμάς έχουμε εκπαιδευτεί στην αυταπάτη ότι πρέπει συσσωρεύουμε περίσσεια, ακόμη και με τίμημα τεράστιας ανισότητας, για να δούμε τη ζωή μας ως πλήρη ή επιτυχημένη.

Μια κεντρική πτυχή του ακτιβισμού της απόλαυσης είναι η αξιοποίηση της φυσικής αφθονίας που υπάρχει μέσα μας και μεταξύ μας, και μεταξύ του είδους μας και αυτού του πλανήτη. Η απόλαυση δεν είναι ένα από τα λάφυρα του καπιταλισμού. Είναι αυτό για το οποίο τα σώματά μας, τα ανθρώπινα συστήματα μας, είναι δομημένα∙ είναι η ζωντάνια και η αφύπνιση, η ευγνωμοσύνη και η ταπεινοφροσύνη, η χαρά και η γιορτή του να είσαι θαυμάσιος.

Αντί λοιπόν να ενθαρρύνω τη μετριοπάθεια ξανά και ξανά, θέλω να σου ζητήσω να εγκαταλείψεις τη λαχτάρα σου για υπερβολές και να μείνεις συνειδητή στη σχέση σου με το αρκετό. Πόσο σεξ θα ήταν αρκετό; Πόση μέθη θα ήταν αρκετή; Πόση αγάπη θα ήταν αρκετή; Μπορείς να φανταστείς ότι έχεις θεραπευτεί αρκετά; Αρκετά ευτυχισμένος; Αρκετά συνδεδεμένη; Έχοντας αρκετό χώρο στη ζωή σου για να τη ζήσεις πραγματικά; Μπορείς να φανταστείς ότι είσαι αρκετά ελεύθερη;

Καταλαβαίνεις ότι εσύ, όπως είσαι, αυτός που είσαι, είσαι αρκετός;

*Περισσότερα από (και για) την adrienne maree brown εδώ: https://adriennemareebrown.net/

credits: Anjali Pinto

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

1Λευκή υπεροχή ονομάζεται η πεποίθηση ότι οι λευκοί άνθρωποι είναι ανώτεροι από εκείνους άλλων φυλών και έτσι πρέπει να τους καταδυναστεύουν.

2 Τα Somatics είναι ένας τομέας στις σπουδές εργασίας με το σώμα (bodywork) και τις κινητικές σπουδές που δίνει έμφαση στην εσωτερική ενσώματη αντίληψη και εμπειρία.

Γιατί δεν είμαστε σεξουαλικά πιστοί; 250 250 positive
  • positive
  • No Comments

Γιατί δεν είμαστε σεξουαλικά πιστοί;

Λύο Καλοβυρνάς*

Συχνά, το εξωσυντροφικό σεξ δεν αφορά το σεξ αυτό καθ’ αυτό. Δεν ψάχνουμε πάντα τη σεξουαλική εκτόνωση ή κάτι καλύτερο από αυτό που ήδη έχουμε, αλλά και μόνο η ιδέα του «ξένου» λειτουργεί διεγερτικά.

Στους ανθρώπους μας αρέσει να έχουμε ελευθερία επιλογών, ακόμα και αν δεν την ασκούμε. Μας αρέσει να εξερευνούμε και να ανακαλύπτουμε καινούργια πράγματα, αλλά ταυτόχρονα έχουμε βαθιά ανάγκη να έχουμε και σταθερή φωλιά. Ωστόσο, η ύπαρξη αυτής της σταθερής φωλιάς απειλείται από τις εξερευνήσεις μας εκτός φωλιάς. Αυτό ίσως να ακούγεται εγωιστικό, τύπου «και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο», ωστόσο υπάρχουν ζευγάρια που το κατορθώνουν επειδή έχουν πολύ ισχυρό συναισθηματικό δεσμό και νιώθουν ασφαλείς μέσα στη σχέση τους.

Οι σεξουαλικές πράξεις που κάνουμε συμβαίνουν πάντα μέσα σε ένα κοινωνικό και σχεσιακό πλαίσιο. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που κάνουμε ή δεν κάνουμε σεξ, πότε και με ποιον.

Επίσης το τι βρίσκουμε ερωτικό, τι μας εξιτάρει ή αντίθετα μας αφήνει αδιάφορους/ες, είναι και αυτό ταυτόχρονα εξόχως προσωπικό και κοινωνικά επηρεαζόμενο.

Το σεξ μπορεί να είναι αυτοσκοπός αλλά ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει μια πύλη εισόδου στον κόσμο ενός άλλου ανθρώπου. Απαιτεί έναν βαθμό ευαλωτότητας και οικειότητας, που μπορεί να μας φοβίζει ή/και να μας διεγείρει.

Ταυτόχρονα, το σεξ συχνά συνδέεται με την αίσθηση της παράβασης, σύμφωνα με τον γάλλο θεωρητικό Ζορζ Μπατάιγ· το να παραβαίνουμε κανόνες μας φοβίζει αλλά ταυτόχρονα μας εξιτάρει.

Πώς μπορούμε, λοιπόν, σαν ζευγάρι να διατηρούμε μια σταθερή σχέση μεγάλης οικειότητας και ευαλωτότητας ενώ συγχρόνως παίρνουμε το ηλέκτρισμα από την παράβαση των κανόνων ή τον ενθουσιασμό από το άγνωστο και το καινούργιο;

Ο ερωτισμός σ’ ένα ζευγάρι πολλών ετών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό το πώς αλληλεπιδρά η σεξουαλική διέγερση με τις προκλήσεις και τα εμπόδια που μας βάζει η καθημερινότητας και η ρουτίνα του να αγαπάς. Σύμφωνα με τον Jack Morin (1995), ο ερωτισμός εδράζεται σε τέσσερις πυλώνες:

  • λαχτάρα και προσμονή,
  • παραβίαση των απαγορεύσεων,
  • αναζήτηση εξουσίας/δύναμης και
  • αντιμετώπιση των αμφιβολιών.

Η Perel (2006), βασιζόμενη σε εικοσαετή πείρα σε θεραπεία ζευγαριών, εκφράζει την άποψη ότι η ασφάλεια και η οικειότητα των μακροπρόθεσμων σχέσεων λειτουργεί επιβαρυντικά στο ερωτικό στοιχείο που φέρνει η παραβίαση των κανόνων, ένα στοιχείο που θεωρεί ζωτικής σημασίας για το καλό σεξ.

Η Heiman (1977) θέτει το ερώτημα μήπως ο ερωτισμός πρέπει αναγκαστικά να είναι κοινωνικά μη αποδεκτός ή παραβατικός ώστε να λειτουργεί διεγερτικά στο έπακρον. Ίσως γι’ αυτό στις φαντασιώσεις μας, ένα τεράστιο ποσοστό άνω του 60% και αντρών και γυναικών διεγείρεται από σενάρια που δεν είναι κοινωνικά αποδεκτά (βιασμοί κτλ).

Τέλος, σύμφωνα, με τη θεωρία του συναισθηματικού δεσμού, οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε το σεξ διαφορετικά, ανάλογα με το αν αναπτύξαμε ασφαλή δεσμό με τους γονείς μας κατά την παιδική μας ηλικία.

Ένας επικρατής μύθος που βασίζεται σε αναπόδεικτες θεωρίες της εξελικτικής ψυχολογίας θέλει τους άντρες να μπορούν να κάνουν σεξ χωρίς συναίσθημα (ήταν ένα σκέτο πήδημα, δεν σημαίνει για μένα τίποτα) ενώ τις γυναίκες να κάνουν σεξ μόνο όταν υπάρχει συναίσθημα (αν η γυναίκα ξενοπηδήξει, η σχέση για εκείνη έχει ήδη τελειώσει). Αυτή η μανιχαϊστική διχοτόμηση κατά φύλο αδικεί και τους άντρες και τις γυναίκες, βάζοντάς μας σε στενά καλούπια και απαιτώντας συγκεκριμένες «αντρικές» και «γυναικείες» συμπεριφορές. Ο άντρας που θέλει να αναπτύξει οικειότητα και να νιώσει συναίσθημα για να κάνει σεξ επειδή δεν λειτουργεί σαν άγρια μηχανή πηδήματος θεωρείται πιο «φλούφλης»· η γυναίκα που γουστάρει να κάνει σεξ μ’ έναν άγνωστο χωρίς να βγει μια δεκαριά ραντεβού και να μάθει για τον εσωτερικό του κόσμο θεωρείται «πουτάνα».

Φορτωνόμαστε πολλές στερεοτυπικές αντιλήψεις για το σεξ και τη σημασία του σε μια ερωτική σχέση. Ωστόσο, η θέση που έχει το σεξ στη ζωή ενός ζευγαριού ποικίλει ανάλογα με το ζευγάρι. Έχουμε την τύχη στην εποχή μας πλέον να μπορούμε ως ζευγάρια να γράψουμε το δικό μας σενάριο για το πώς μας ταιριάζει να είναι και η σχέση μας και η σεξουαλική μας ζωή, χωρίς να αποδεχόμαστε υπάκουα και αβασάνιστα τις νόρμες που ίσχυαν μέχρι πρόσφατα.

Το να βρούμε ποιο σενάριο σεξουαλικής και συναισθηματικής πίστης ταιριάζει σ’ εμάς σαν ζευγάρι έχει ζωτική σημασία για τη μακροημέρευση της σχέσης μας. Όταν ο συναισθηματικός μας δεσμός είναι γερός, το να βρούμε αυτό το σενάριο είναι πολύ ευκολότερο και λιγότερο απειλητικό.

Για ποιους λόγους κάνουμε σεξ;

Οι άνθρωποι, όπως και τα υπόλοιπα ανώτερα θηλαστικά, κάνουμε σεξ για πολλούς λόγους. Είναι χρήσιμο να κάνουμε τις εξής ερωτήσεις στον εαυτό μας αλλά και σαν ζευγάρι:

  • Για εκτόνωση; Γιατί έχω καύλες;
  • Για να αποφύγω την οικειότητα;
  • Για να έρθω κοντά με κάποιον; Συναισθηματικά; Σωματικά;
  • Για να γνωρίσω κάποιον;
  • Γιατί είναι ευχάριστη ασχολία, καλύτερη από κάτι άλλο που έχω να κάνω;
  • Για να νιώσω ότι κάποιος ενδιαφέρεται για μένα;
  • Για να νιώσω ότι είμαι επιθυμητός;
  • Για να μη σκέφτομαι άλλα που με προβληματίζουν;

Χρησιμοποιούμε το σεξ για να ικανοποιήσουμε πολλές και διάφορες ανάγκες μας:

Σωματικές ανάγκες

  • μειώνει το άγχος («με χαλαρώνει»)
  • απόλαυση («μου φέρνει μεγάλη ηδονή»)
  • μας χαρίζει νέες εμπειρίες («είχα περιέργεια για μια σεξουαλική πράξη ή ένα άτομο»)
  • ο/η παρτενέρ είναι πολύ καυλωτικός/ή («με διέγειρε ο συγκεκριμένος άνθρωπος»)

Ανάγκες που αφορούν στόχους μας

  • πρακτικές επιθυμίες («θέλω να κάνω παιδί»)
  • κοινωνικό κύρος («θέλω να νιώσω δημοφιλής»)
  • εκδίκηση («θέλω να πληγώσω κάποιον»)

Συναισθηματικές ανάγκες

  • έρωτας και δέσιμο («θέλω να νιώσω κοντά του/της»)
  • για να εκφραστώ («θέλω να σου δείξω πόσο σε αγαπώ, σε εκτιμώ»)
  • για να δώσω απόλαυση σε κάποιον που αγαπώ

Ανασφάλειες

  • ενίσχυση της αυτοπεποίθησης («επιζητώ την προσοχή ή την επιβεβαίωση των άλλων»)
  • αίσθηση καθήκοντος ή πίεσης («δεν μπορούσα να πω όχι», «ήθελε πολύ ο άλλος»)
  • για να διατηρήσω μια σχέση («αν δεν του/της κάτσω, θα με εγκαταλείψει»)

Επιβεβαίωση, ένωση, περιπέτεια, ενθουσιασμός, εθισμός, ντοπάρισμα, χειραγώγηση, ηδονή/απόλαυση – το σεξ καλύπτει πολλές και διάφορες ανθρώπινες ανάγκες.

Βιβλιογραφία:

  • Perel, E. (2006). Mating In Captivity: Reconciling The Erotic And The Domestic. New York: Harper Collins.
  • Heiman, J. R. (1977). A psychophysiological exploration of sexual arousal patterns in females and males. Psychophysiology, 14, 266–274.
  • Bataille, G. (1986). Eroticism: Death And Sensuality (M. Dalwood, Trans.). San Francisco: City Lights Books. (Original work published 1957)
  • Morin,  J. (1995). The Erotic Mind: Unlocking The Inner Sources Of Sexual Passion And Fulfilment. New York: Harper Collins

*Ο Λύο Καλοβυρνάς είναι ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος ψυχικής υγείας. Από το 2002, εργάζεται στον τομέα της ψυχικής υγείας, κάνοντας ατομικές συνεδρίες, ομάδες αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης για γυναίκες και άντρες, ομάδες αυτογνωσίας για γκέι άντρες και πολλά βιωματικά εργαστήρια για διάφορα θέματα, όπως η (μη) μητρότητα, η σεξουαλικότητα, η γυναικεία σεξουαλική επιθυμία, οι διάφορες μορφές οικογενειακής κακοποίησης, η οικονομική-κοινωνική κρίση κ.ά.Το νέο του βιβλίο: Όταν η αγάπη τολμά να πει το όνομά της: Ομοφυλοφιλία & νέοι τρόποι σεξουαλικής ύπαρξης στη σημερινή Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg τον Μάιο του 2021. Προσωπική ιστοσελίδα: https://www.lyo.gr 

Τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου, ο Άρης Δημοκίδης θα συντονίσει μια συζήτηση για την ομοφυλοφιλία με αφορμή το βιβλίο. Η συζήτηση θα γίνει διαδικτυακά μέσω Zoom και θα μπορείτε να θέσετε ερωτήσεις. Παρακολουθήστε την εκδήλωση στο: https://zoom.us/j/94668363681
Βρείτε το βιβλίο: https://www.dardanosnet.gr/…/otan-i-agapi-tolma-na-pei…/

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

Τι έχω μάθει μια βδομάδα με μακρύ μωβ νύχι 1538 2048 positive
  • positive
  • No Comments

Τι έχω μάθει μια βδομάδα με μακρύ μωβ νύχι
Συράκος-Ιωάννης Κεσέν*
τι έχω μάθει μια βδομάδα με μακρύ μωβ νύχι:
ότι δεν μπορώ να καθαρίσω ένα μανταρίνι
ότι δεν μπορώ να δέσω τα κορδόνια μου
ότι δεν μπορώ να δέσω εν γένει πράγματα
ότι δεν μπορώ να στρίψω ένα τσιγάρο
ότι δεν μπορώ να ψάξω στις τσέπες μου
ότι δεν μπορώ να ασχοληθώ με την κηπουρική
ότι δεν μπορώ να ανοίξω ένα αναψυκτικό
ότι δεν μπορώ μπορώ να κάνω άπειρα πολλά πράγματα που ήμουν συνηθισμένο να κάνω
αλλά είδα πως:
μπορώ να βγάλω πιο εύκολα υγρά μαντηλάκια από την συσκευασία
μπορώ να τραβήξω ένα λαστιχάκι
μπορώ να ξύνω το κεφάλι ή την πλάτη μου και το ξύσιμο να πιάνει τόπο
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΧΩ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΩ
Έπειτα, φορώντας σε ένα σις αντρικό σώμα μακριά μώβ νύχια, διαπιστώνω με το σώμα μου, που κυκλοφορεί μες στην πόλη, δυστυχώς μίσος αρκετό σε κάτι τόσο διαφορετικό (?)
άπειρα βλέμματα, βλέμματα κακίας, βλέμματα αποστροφής, βλέμματα περιέργειας.
συνοδοί σκύλων που μέχρι χθες άφηναν τα σκυλάκια τους να παίξουν με το δικό μου, όταν έβλεπαν από το λουρί που κρατούσα ότι προβάλλει νύχι μωβ μακρύ “έλα, έλα να φύγουμε” έλεγαν
κύριος άνω των 60 ετών σε κατάστημα ψιλικών όταν πήγα να τον πληρώσω με κάρτα, μού ζήτησε να της βάλει αντισηπτικό γιατί δεν ξέρει τι αρρώστιες έχω όπως, χωρίς αιδώ, μου είπε. Σηκώθηκα και έφυγα.
μια κυρία με ρώτησε δειλά δειλά στην Φωκίωνος Νέγρη αν τα βράδια ασχολούμαι με την σεξεργασία (σαφώς δεν το είπε έτσι) και πως βρίσκω πελάτες αφού εχω μούσι και φαίνομαι να έχω τρίχες γενικά.
άλλη μια κυρία στο γυμναστήριο μού είπε ότι τα χέρια μου τής θυμίζουν λυκάνθρωπο.
ΑΛΛΑ
μια άλλη κυρία με σταμάτησε με τον σκύλο και με ρώτησε “είναι ακρυλικό ή τζελ” ενώ “πολύ σέξυ οι άντρες με νύχια” πρόσθεσε, και μετά πιάσαμε κουβέντα για τις διακρίσεις στην Ελλάδα.
Η καλή μου δασκάλα Αντί Ηπορτασου απλά τα είδε και μου είπε “γαμάτα” και αυτό ήταν από μόνο του αρκετό να μου δώσει θάρρος.
Περίπτερο, Πλατεία Κυψέλης, Σάββατο βράδυ, πάω να πάρω τσιγάρα, μού λείπουν εικοσι σεντς, το περίπτερο δεν παίρνει κάρτα, πάω να φύγω και ακούω μια φωνή “φίλη, γαμάτο νύχι” και απαντώ “είσαι θεά” και εκείνος (εν τέλει) μού λέει “όχι ακριβώς. Το θεός το γουστάρω καλύτερα” και αγαπηθήκαμε πιωμένα και τα δυο στην πλατεία -μού εδωσε και εικοσι σεντς για τα τσιγάρα.
Και το σπουδαιότερο: ενώ η μάνα μου τα είδε, και σοκαρίστηκε κάπως στην αρχή, ωστόσο δεν τσακωθήκαμε, αλλά τα βρήκαμε στον ΦΕΜΙΝΙΣΜΟ και πως λυτρωνόμαστε σ’ αυτόν απ’ τα τραύματά μας. Μάνα, με κάνεις περήφανο και μ’ αφήνεις ενίοτε με το στόμα, να ξέρεις, ανοικτό.
το καλύτερο που άκουσα από μια ψυχή ήταν το “με τέτοια δαχτυλάκια λουκανικάκια που έχεις μού θύμησες τα δάχτυλα της μακαρίτισσας Σπεράντζας Βρανά”. Και μ’ αυτό πολύ γούσταρα γιατί η Σπεράντζα είναι ίνδαλμά μου κι αρτίστα τεράστια.
έτσι κι εγώ σας αφιερώνω το εξαιρετικό “Μάμπο Μπραζιλέρο” της Σπεράντζας, προσυπογράφοντας με αυτά τα ωραία μεν, ψεύτικα εξτένσιον νύχια δε, στο:
ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΠΟΙ@ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ Τ@
* O Συράκος-Ιωάννης Κεσέν είναι ακτιβιστής της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και πρώην ιερέας. Ακολουθήστε τον στο κανάλι του στο YouTube Religion Recovery κάνοντας κλικ εδώ
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

Τι συμβαίνει σε ένα ταντρικό σεμινάριο 777 518 positive
  • positive
  • No Comments

Τι συμβαίνει σε ένα ταντρικό σεμινάριο

Δέσποινα Παλαμάρη *

Τι συμβαίνει σε ένα ταντρικό σεμινάριο

Όσο πιο ζωντανός είναι κάποιος, όσο πιο κοντά στην φωτιά του, τόσο πιο ικανός είναι να αγαπήσει και να αγαπηθεί αφού η Αγάπη είναι φωτιά και πηγή ζωής. Η ενέργεια μέσα σε ένα μάθημα Τάντρα, ξυπνά μέσα μας μια ρυθμική παλμικότητα που όταν την αφήνουμε ελεύθερη, χωρίς περιορισμούς από το μυαλό, νιώθουμε μια βαθιά ευχαρίστηση που γεμίζει όλο το σώμα. Στην αρχή δημιουργείται μια ευχάριστη ένταση και όταν η παλμικότητα αυτή ανεβαίνει και γίνεται πιο έντονη, τότε αρχίζουμε να νιώθουμε χαρά. Όταν η ευχάριστη ένταση φτάσει στο ζενίθ τότε βιώνουμε την έκσταση σε κάθε κύτταρο του κορμιού μας. Δηλαδή οδηγούμαστε στον κοσμικό οργασμό. .

Η μυαλουδίλα όμως σε συνδυασμό με την προσδοκία κράτα σε χαμηλά επίπεδα την παλμικότητα. Κρατά παγωμένη ή αδιάφορη την ΦΩΤΙΑ και το πολύ – πολύ να υπάρξει μια τοπική διέγερση. Άλλα αυτό δεν είναι ΤΑΝΤΡΑ!

Χρειάζεται να ξέρουμε ότι: Όταν το σώμα είναι ζωντανό, όταν ανταποκρίνεται χωρίς έλεγχο στις αισθήσεις που ξυπνάνε. Μόνο τότε μπορεί να ξυπνήσει ολοκληρωτικά η ευαισθησία και η αισθαντικότητα μας και μόνο τότε μπορεί κάποιος να προσεγγίσει οποιονδήποτε άλλον με ενσυναίσθηση αφήνοντας έξω τις σκέψεις τις κρίσεις και τις ερμηνείες. Η ενσυναίσθηση είναι ποιότητα καρδιάς. Και όταν το σώμα είναι ζωντανό μπορούμε να έχουμε ενσυναίσθηση και φυσικά μόνο τότε μπορούμε να νιώσουμε την φλόγα της καρδιάς μας να μας οδηγεί στην Ζωή..

Μέσα σε ένα μάθημα Τάντρα το πολύ ΜΥΑΛΟ, ανακατεμένο με μια γενναία δόση ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ και πασπαλισμένο με αρκετή δόση από ΑΝΑΓΚΗ δεν αφήνει ούτε το σώμα να ζωντανέψει ούτε την καρδιά να μας οδηγήσει στην αναμορφωτική φωτιά της. Έχουμε μάθει στην ζωή μας να παραχωρούμε εύκολα την δύναμη μας. Λέμε: αυτός/η με γεμίζει χαρά, αυτός/η με χαλαρώνει, αυτός/η με φέρνει σε ερωτική διάθεση. Αυτός, Αυτή… Το εκπαιδευμένο μυαλό μας περιμένει κάποιον από εκεί έξω για να του ξυπνήσει μέσα του την φωτιά, την Ζωή.

Όμως η αλήθεια είναι ότι η ενέργεια ξεσηκώνει την φωτιά κι όχι το πρόσωπο που έχουμε απέναντί μας. Η ενέργεια είναι που μας παρασύρει στην ζωή και όχι τα πρόσωπα. Και φυσικά είναι η ενέργεια που αν δεν βγάλουμε μυαλό, θα μας δώσει εκείνο το ταρακούνημα μέχρι να μάθουμε. Όταν προσωποποιούμε, όταν λέμε π.χ. με αυτόν θέλω αγκαλιά αλλά με αυτόν δεν θέλω, έχουμε φύγει σίγουρα από την ποιότητα της καρδιάς και είμαστε συνδεδεμένοι με το μυαλό και τους φόβους μας. .

Όταν επιλέγουμε συγκεκριμένα πρόσωπα μέσα σε ένα ταντρικό μάθημα για να κάνουμε μια άσκηση τότε είμαστε συνδεδεμένοι με τις στερεοτυπικές συμπεριφορές που έχουμε στην ζωή μας. Είμαστε συνδεδεμένοι με το μυαλό μας. Και όταν επιλέγουμε κάποιους αυτό σημαίνει ότι αυτόματα απορρίπτουμε κάποιους άλλους.

Αυτό όμως δεν είναι Τάντρα. Γιατί Τάντρα σημαίνει ΑΠΟΔΟΧΗ. .

Είναι σημαντικό να δούμε τι μας οδηγεί σε μια τέτοια συμπεριφορά, ποια ανάγκη κρύβεται πίσω από αυτήν. Είναι σημαντικό να διαλογιστούμε πάνω σε αυτό και να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει μέσα μας γιατί μόνο τότε μπορούμε να μεταμορφώσουμε τον εαυτό μας και κατ’ επέκταση την ζωή μας. .

Δυο πράγματα είναι ακόμη πολύ σημαντικά σε ένα μάθημα Τάντρα. Τουλάχιστον όπως την διδάσκω εγώ. · Να έχουμε σεβασμό και παρουσία · Να έχουμε Ενσυναίσθηση Όταν διασπάμε την ενέργεια και προσπαθούμε να κρατηθούμε απεγνωσμένα στο γνωστό και στο ασφαλές μιλώντας και χασκογελώντας μέσα στο μάθημα τότε αυτό δεν είναι Τάντρα. Όταν έχουμε ναρκισσιστική συμπεριφορά και νομίζουμε ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να μας δώσουν, να μας φροντίσουν τότε αυτό δεν είναι Τάντρα. .

Σίγουρα είναι σπουδαίο να αφήνουμε το σώμα μας να λαμβάνει αγάπη, αποδοχή, κατανόηση, θεραπεία αλλά είναι εξίσου σπουδαίο να ξέρουμε και πώς να δίνουμε όλες αυτές τις ποιότητες σε έναν άλλον άνθρωπο και με τον τρόπο που το χρειάζεται εκείνος. Στην Τάντρα λέμε ότι όταν είναι να δώσουμε γινόμαστε υπηρέτες του άλλου που αυτόματα χρίζεται βασιλιάς. Και ο όρος υπηρέτης δεν έχει καθόλου την δόνηση της δουλείας αλλά της θεραπείας. Έχουμε ολοκληρωτική παρουσία και δίνουμε με όλο μας το είναι.

Τον αγγίζουμε με τέτοιο σεβασμό και αγάπη όπως δεν τον έχουν αγγίξει ποτέ. Τον “λατρεύουμε” σαν βασιλιά και μοιραζόμαστε μαζί του την φλόγα της καρδιάς μας. Δεν μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει ολόγυρα. Τι κάνει ο ένας και τι κάνει ο άλλος. Δεν μας ενδιαφέρει ποιος είναι αυτός που του δίνουμε, τι είναι, πόσα πτυχία ή πόσα λεφτά έχει γιατί δεν συνδεόμαστε σε επίπεδο μυαλού αλλά σε επίπεδο Ψυχής. Είμαστε σε μια διαλογιστική κατάσταση και αυτό που μας νοιάζει είναι μόνο η προσφορά. .

Κανένας δεν είναι πιο φτωχός από εκείνον που δεν μοιράζεται τίποτα και κανένας δεν είναι πιο πλούσιος από εκείνον που τα μοιράζεται όλα. Δίνουμε με όλο μας το είναι ζώντας την στιγμή και όταν έρθει η σειρά μας να γίνουμε “βασιλιάδες” πάλι παίρνουμε με όλο μας το είναι χωρίς αντιστάσεις. Και Αυτό Είναι Τάντρα!

namaste

*Η Δέσποινα Παλαμάρη βαδίζει αρκετά χρόνια στο ταντρικό μονοπάτι και συντονίζει Βιωματικά Σεμινάρια Αυτοβελτίωσης μέσω της Τάντρα και της Ηχοθεραπείας. Είναι εκπαιδεύτρια και ιδρυτικό στέλεχος της σχολής “The Alchemy of Living” που αφορά επαγγελματικές σπουδές πάνω στην Ταντρική και την Θεραπευτική Αλχημεία. Στο βιβλίο της “ΤΑΝΤΡΑ – Πρακτική στην Ερωτική Αλχημεία” μπορείτε να βρείτε ταντρικές ασκήσεις και ερωτικά τελετουργικά που βοηθούν το σύγχρονο ζευγάρι να ανακαλύψει τα μυστικά που χρειάζεται για να προσθέσει στη σχέση του την ερωτική μαγεία. Νέος κύκλος ταντρικών μαθημάτων που συντονίζει έχει θέμα Τάντρα, από τον Ζορμπά στον Βούδα (Σεξουαλικότητα και Πνευματικότητα) και γίνεται κάθε Τετάρτη 20:15 – 23:00. Επικοινωνήστε με τη Δέσποινα Παλαμάρη για περισσότερες πληροφορίες

Fb: https://www.facebook.com/despoina.palamari/

Instagram: https://www.instagram.com/palamaridespoina/

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

Φεμινισμός και μαζοχιστική ταυτότητα 640 427 positive
  • positive
  • No Comments

Φεμινισμός και μαζοχιστική ταυτότητα
Photo by engin akyurt on Unsplash
Μελισσάνθη (they/ she)
Διάβασα πρόσφατα κάπου ότι η πατριαρχία στην Ελλάδα έχει εξαλειφθεί από τη δεκαετία του ’70. Στην αρχή δεν κατάλαβα τι εννοούσε αυτό που έγραψε το σχόλιο-είχα την εντύπωση ότι κάτι δεν διάβασα σωστά. Και όμως.. ένας cis het άντρας μας ενημέρωσε ότι όλα αυτά που γράφουμε εμείς οι γυναίκες στα socials περί πατριαρχίας και έμφυλης βίας είναι αποκυήματα της φαντασίας μας.
Μετά συνειδητοποίησα ότι αυτός ο άντρας όντως μπορεί να πιστεύει πως η πατριαρχία έχει εξαλειφθεί. Γι’αυτόν πατριαρχία μπορεί να σημαίνει ας πούμε ότι οι γυναίκες δεν έχουν δικαίωμα ψήφου και δεν τους επιτρέπεται η είσοδος σε δημόσιους χώρους διασκέδασης. Ή ότι δεν νοείται για μια γυναίκα να δουλεύει, εφόσον ο ρόλος της είναι να φροντίζει τα παιδιά και το νοικοκυριό. Το πόσο προβληματικό είναι αυτό πιστεύω πως δεν χρειάζεται ανάλυση. Είναι άλλωστε τόσο πολυσχιδές που μπορούν να γραφούν τόμοι για το προκείμενο.
Από τον Γενάρη του 2021 με την (καθυστερημένη) έναρξη του κινήματος #metoo στην Ελλάδα, οι γυναίκες (και εν γένει οι θηλυκότητες) έχουν αρχίσει να μιλάνε για όλα αυτά που τους έχουν συμβεί στη ζωή τους και μπαίνουν από κάτω από αυτή την τεράστια και πολύ σκοτεινή ομπρέλα που ονομάζεται έμφυλη βία. Και οι φωνές των γυναικών άρχισαν, έστω και εκβιαστικά (εφόσον ήταν πολλές) να ακούγονται και κάποια πράγματα προς τη δικαίωσή τους άρχισαν να φαίνονται κάπου στο φως του τούνελ.
Αρχίσαμε επίσης να χρησιμοποιούμε τον όρο γυναικοκτονία χωρίς να φοβόμαστε την κριτική των συνομιλητών μας και πια ελπίζουμε ότι τουλάχιστον στη δημόσια σφαίρα, καταδεικνύοντας αυτά τα περιστατικά θα μπορέσουμε να αρχίσουμε να μιλάμε πιο ελεύθερα για τη δυσμενή θέση των γυναικών που ναι μεν είναι καλύτερη από αυτή των γιαγιάδων και των μαμάδων μας, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι καλή.
Μέσα στο πλαίσιο του εσωτερικευμένου μισογυνισμού και της προνομιακής θέσης που εξακολουθούν να κατέχουν οι cis het άντρες στην κοινωνία μας, στο πλαίσιο της οποίας μια γυναίκα δεν μπορεί να θέλει να χωρίσει, δεν μπορεί να της αρέσει το σεξ, δεν γίνεται να προτιμήσει να μην κάνει παιδιά, είναι αδιανόητο να προτιμήσει να επενδύσει το χρόνο της στην εαυτή της για κοινωνικούς ή επαγγελματικούς λόγους και άλλα πολλά αντίστοιχα, είναι εξαιρετικά δύσκολο γι’αυτή να έχει και να υποστηρίζει την ταυτότητα ενός ατόμου μαζοχιστού.
Πώς μια γυναίκα που προσδιορίζεται πρωτίστως ως πολιτικό ον και δευτερευόντως ως φεμινίστρια μπορεί να πει στο σύντροφό της ή στον παρτενέρ της ότι είναι μαζοχίστρια; Πώς η συγκεκριμένη ταυτότητα συνάδει με τον αγώνα κατά της πατριαρχίας (όπου και να γίνεται αυτός) και της καταπολέμησης της ντε φάκτο θέσης που προβλέπεται γι’αυτήν σε κοινωνικό επίπεδο;
Σίγουρα όχι με ευκολία, ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη ότι η σεξουαλική ταυτότητα της μαζοχίστριας ήταν ένα από τα θέματα που δημιούργησαν διασπαστικές τάσεις στο δευτεροκινηματικό φεμινισμό κατά το 1970. Πολλές ακτιβίστριες της εποχής (όπως Robin Morgan, Alice Walker και Andrea Dworkin) έγραφαν παθιασμένα κείμενα γεμάτα κριτική για το bdsm, εστιάζοντας στο γεγονός ότι η γυναικεία χειραφέτηση και η ανατροπή της πατριαρχίας δεν θα γίνουν ποτέ όσο οι γυναίκες οικειοθελώς παίρνουν ρόλους υποταγής και «καταπίεσης». Αυτή η διάσπαση κορυφώθηκε κατά τη δεκαετία του 80 με τους λεγόμενους “sex wars”, κατά τη διάρκεια των οποίων η φεμινιστική ρητορική εναντίον της ετεροκανονικότηας, της πορνογραφίας, της σεξεργασίας και του bdsm κορυφώθηκε (Vance,
1984). Η πρόκληση εκείνης της εποχής για το φεμινιστικό κίνημα ήταν η κατανόηση ότι κάθε φορά που μιλάμε για το «δικαίωμα της επιλογής» από τις γυναίκες, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι αυτές (οι γυναίκες) δεν θα καταλήξουν σε επιλογές που εμπίπτουν στο πλαίσιο του «επιτρεπτού» από το κίνημα (Hirschmann, 2010: 271).
Στο δεύτερο φεμινιστικό ρεύμα, παράλληλα, άρχισε η συνειδητοποίηση για όλες ότι το προσωπικό είναι πολιτικό, ωστόσο, αυτή η φράση κατέληξε να χρησιμοποιείται ως εργαλείο για να αποκλείσει τη δυνατότητα ελεύθερης επιλογής από τις γυναίκες χωρίς τη συναίνεσή τους, εφόσον η επιλογή μιας άνισης σχέσης σε προσωπικό επίπεδο, αυτομάτως θα σήμαινε ότι οι ίδιες αναπαράγουν πατριαρχικά στερεότυπα και λειτουργούν ως τροχοπέδη στο κίνημα. Έτσι, οι φεμινίστριες δεν απέκλειαν μόνο τις γυναίκες που ήθελαν να εμπλακούν σε πρακτικές bdsm, αλλά και όλες αυτές που επέλεγαν να ακολουθήσουν στερεοτυπικές πρακτικές ομορφιάς, να υποβληθούν σε πλαστικές εγχειρίσεις, να κάνουν έκτρωση, να κάνουν ενσυνείδητες επιλογές ανάμεσα στην προσωπική και επαγγελματική τους ζωή ή ακόμα και να επιλέξουν να ασχοληθούν με τη σεξεργασία.
Με το πέρας των ετών είναι πλέον πολύ ξεκάθαρο ότι ο φεμινισμός είναι ένα κίνημα που δεν αφορά μόνο στις γυναίκες, αλλά σε όλα τα άτομα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βρίσκονται σε μια θέση καταπίεσης ή/ και εκμετάλλευσης από τον καπιταλισμό και την πατριαρχία. Ο αποκλεισμός των ελεύθερων επιλογών από τα άτομα και ειδικότερα στο πλαίσιο των αγώνων για μια πιο ισότιμη κοινωνία όχι μόνο δεν οδηγεί προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά αντίθετα συμβάλλει στη διαιώνιση της καταπίεσης, καθώς και της σταδιακής μείωσης συμμάχων. Αν οι φεμινίστριες δεν «επιτρέπουν» σε μια γυναίκα να κάνει έκτρωση ή να επιλέξει τη σεξεργασία ως επάγγελμα, όταν αποκλείουν τρανς πρόσωπα και γενικότερα άτομα που δεν ανήκουν στο στενό δίπολο ταυτότητας φύλου, στο τέλος σε ποια θα μπορεί να βασιστεί και να ελπίσει; Πώς γίνεται πάντα να ψάχνουμε να βρίσκουμε τα στοιχεία που μας διαχωρίζουν αντί αυτών που μας θέτουν στην ίδια πλευρά;
Είναι συνεπώς ακόμα δυσκολότερο να μπορέσουμε να βρούμε τους τρόπους που μια γυναίκα cis μπορεί να διεκδικήσει το ρόλο της ως μαζοχίστρια στο πλαίσιο μιας ετεροκανονικής σχέσης. Πώς γίνεται μια γυναίκα να θέλει συνειδητά να μπει σε μια άνιση σχέση διατηρώντας στο ακέραιο την προσωπική, κοινωνική και πολιτική της ταυτότητα;
Πέρα από τις δυσκολίες που αναφέρθηκαν πιο πάνω, στη συγκεκριμένη προβληματική δεν πρέπει να αφήνουμε απ’έξω την ανωριμότητα της bdsm κοινότητας στην Ελλάδα, η οποία εξακολουθεί και αποτελεί πεδίο δράσης για άτομα (κυρίως cis het άντρες) με κακοποιητικές και παραβιαστικές συμπεριφορές. Υπογραμμίζεται πως τα πράγματα έχουν αλλάξει κατά πολύ την τελευταία δεκαετία και αυτές οι συμπεριφορές κάποια στιγμή αναδεικνύονται και απομονώνονται, ωστόσο η κοινότητά μας παραμένει πολύ πίσω σε σχέση με αυτές του εξωτερικού. Αρκετά από αυτά που κινούνται στον χώρο βλέπουν το bdsm ως μια lifestyle επιλογή, αγνοώντας όλη τη δουλειά που πρέπει να γίνει αναφορικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να ισχύουν για ασφαλείς πρακτικές. Και κυρίως αυτό που εκλείπει από την Ελληνική κοινότητα bdsm είναι η πολιτική ταυτότητα.
Ζούμε σε μια σεξιστική, ρατσιστική, ομοφοβική, τρανσφοβική, ικανοτιστική κοινωνία. Αυτό το γεγονός διαμορφώνει την ταυτότητά μας, τις πεποιθήσεις και τις επιθυμίες μας: είναι μέρος του εαυτού μας στο πιο θεμελιώδες γνωστικό επίπεδο. Μια επικρατούσα θεωρία στις kink κοινότητες είναι ότι το BDSM αποτελεί «παιδική χαρά» την εκδήλωση και συντήρηση παρορμητικών συμπεριφορών, αντικατοπτρίζοντας τη μη συναινετική δυναμική
της κοινωνικής δομής, τις διακριτικές/ σεξιστικές συμπεριφορές και την αέναη «χρήση» ατόμων για το προσωπικό όφελος ή απόλαυση.
Αυτό ισχύει σε κάθε περίπτωση για κάθε ένα από εμάς που δεν μπαίνει στη διαδικασία να επιμορφωθεί, να επικοινωνήσει με ειλικρίνεια και να συναισθανθεί. Και πρωτίστως ισχύει στο ακέραιο για κάθε ένα που παραμελεί ότι η πολιτική συνείδηση είναι μονόδρομος για τη διεκδίκηση της θέσης και της εικόνας μας σε όλες τις σφαίρες της ζωής μας, συμπεριλαμβανομένης και της πρακτικής bdsm.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι μια θηλυκότητα που είναι μαζοχίστρια είναι έτσι γιατί αυτό της αρέσει και το γνωρίζει αφού έχει κάνει τη «δουλειά» με την εαυτή της και ενσυνείδητα κάνει αυτή την επιλογή. Δεν το «αποφασίζει» από κεκτημένη ταχύτητα αφού έτσι της έμαθαν, ούτε επειδή νιώθει πως αν δεν πάρει αυτό το ρόλο θα βρεθεί στο περιθώριο. Είναι περίπου σαν τη συζήτηση που γίνεται σε σχέση με τα ομοφυλόφιλα άτομα: όχι, δεν μου αρέσουν οι γυναίκες επειδή δεν έχω ακόμα γνωρίσει τον κατάλληλο άντρα. Μου αρέσουν οι γυναίκες γιατί έτσι είμαι.-
Προσωπικά έχω πολύ μεγάλο θαυμασμό για όλα τα μαζοχιστά. Χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλη συγκέντρωση, αυτοκυριαρχία και συνειδητότητα να παραδόσεις το σώμα και το μυαλό σου σε κάποιο άλλο να το χειριστεί, να το πονέσει, να το λυγίσει. Και χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη αυτογνωσία και δύναμη να οριοθετείσαι και να σταματάς ένα παιχνίδι τη στιγμή που εσύ το θέλεις (για οποιοδήποτε λόγο).
Ένα μαζοχιστό όμως πρέπει να έχει όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά για να μπορεί να παίζει ασφαλώς πρωτίστως τη σωματική και πνευματική υγεία του και δευτερευόντως γι’αυτή του παρτενέρ του. Η συνειδητότητα, η οριοθέτηση, η ενσυναίσθηση η αυτογνωσία και η δύναμη είναι «αρετές» που καλλιεργούνται (και) μέσα από την πολιτική ταυτότητα. Αν δεν αμφισβητήσουμε και επαναδομήσουμε το πολιτικό και κοινωνικό καθεστώς που θεωρεί φυσιολογική την a priori μειονεκτική θέση των γυναικών και όλων των υπολοίπων ατόμων που δεν ανήκουν στην κατηγορία cis het male, δεν μπορούμε να αγκαλιάσουμε την kink ταυτότητά μας, όποια και να είναι αυτή, καθώς τυφλά θα αναπαράγουμε πατριαρχικά στερεότυπα καταπίεσης.
Είναι λοιπόν πλέον ανάγκη να ανοίξουμε ένα μεγάλο διάλογο με ενσυναίσθηση και ειλικρίνεια για την ουσιαστική διάσταση των επιλογών μας, το πλαίσιο στο οποίο γίνονται και τις πολιτικές προεκτάσεις τους. Και κυρίως να δούμε με ποιο τρόπο μπορούμε να χτίσουμε πάνω σε όλα αυτά που μας φέρνουν κοντά και μας ενώνουν, αντί να καθόμαστε με κριτική να απορρίπτουμε τα σύμμαχά μας.
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

Ο κρατικός αυταρχισμός διαιωνίζει την έμφυλη βία 768 333 positive
  • positive
  • No Comments

Ο κρατικός αυταρχισμός διαιωνίζει την έμφυλη βία

 
η φωτογραφία είναι από το: https://www.wearyourvoicemag.com/
Αθηνά Μιχαλακέα *
Στις σπασμωδικές προσπάθειες μιας κυβέρνησης που έρχεται να αντιμετωπίσει με όρους τιμωρού δικές της αποτυχίες και συστημικές ανισότητες, το ελληνικό φεμινιστικό κίνημα οφείλει να δηλώσει απερίφραστα ότι η συντηρητική αυτή στροφή δεν μπορεί να γίνει στο δικό του, το δικό μας όνομα.

Την περασμένη εβδομάδα δόθηκε στη δημοσιότητα το σχέδιο του Νέου Ποινικού Κώδικα. Από την προστασία του Περιβάλλοντος μέχρι την ενδοικογενειακή και σεξουαλική βία, η απάντηση της κυβέρνησης φαίνεται να συνοψίζεται στο δόγμα «Περισσότερη αστυνομία – περισσότερη φυλακή».

Η μετατροπή πλήθους εγκλημάτων από πλημμελήματα σε κακουργήματα, η αύξηση του συνολικού χρόνου παραμονής στη φυλακή και η επέκταση των ορίων της παραγραφής, καθώς και η αυστηροποίηση των προϋποθέσεων της υφ’ όρον απόλυσης των κρατουμένων από τα σωφρονιστικά ιδρύματα είναι ενδεικτικά της συντηρητικής αναδίπλωσης που επιχειρείται, ακυρώνοντας τις προσπάθειες φιλελευθεροποίησης του ποινικού συστήματος που επιχειρήθηκαν με τη μεταρρύθμιση του 2019.

Η στροφή αυτή είναι αναμενόμενη από μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση με ακροδεξιά χαρακτηριστικά, που καταφεύγει στην υπεραστυνόμευση και την καταστολή, από την αντιμετώπιση της πανδημίας μέχρι την κατάσβεση των πυρκαγιών, αγνοώντας τα μέσα πρόληψης.

Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι με πόση αμηχανία θα την αντιμετωπίσουν τα κινήματα που μάχονται για την κοινωνική απελευθέρωση, ο κόσμος της αριστεράς, της αναρχίας, του φεμινισμού. Μπορεί η κριτική για τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους να καλύπτει σημαντικό μέρος των θεωρητικών τους προσεγγίσεων, στην πράξη όμως υιοθετούν σε μεγάλο μέρος τους και τα ίδια τα αιτήματα για περισσότερη καταστολή, περισσότερη τιμωρία, περισσότερο (κρατικό, και όχι μόνο) αυταρχισμό. Το αίτημα «Να σκοτώσουμε τον μπάτσο που κρύβουμε μέσα μας» παραμένει μισό αιώνα μετά ακόμα επίκαιρο.

Στο πεδίο της Κριτικής Εγκληματολογίας αποτελεί κοινό τόπο το γεγονός ότι το Ποινικό Δίκαιο είναι ένα αρκετά άκαμπτο εργαλείο, το οποίο δεν μπορεί να επιλύσει σύνθετα κοινωνικά ζητήματα, πόσο μάλλον να αποκαταστήσει την κοινωνική ειρήνη και δικαιοσύνη. Επεκτείνοντας αυτή την προσέγγιση, το σύστημα της ποινικής δικαιοσύνης δεν μπορεί να θεωρείται ένα φεμινιστικό εργαλείο, όπως μας έχουν δείξει οι θεωρίες και πρακτικές του μαύρου ριζοσπαστικού φεμινισμού, ενός φεμινισμού που αγωνίζεται και για την κατάργηση των φυλακών.

Ο «φεμινισμός της κατάργησης» (abolitionist feminism), όπως έχει κωδικοποιηθεί από την εμβληματική μορφή του μαύρου μαρξιστικού φεμινισμού Αντζελα Ντέιβις βρίσκεται στον αντίποδα του λευκού, αστικού, φυλακιστικού (carceral) φεμινισμού, στοχεύοντας στην κατάργηση κατασταλτικών μηχανισμών, όπως η αστυνομία και η φυλακή, καταδεικνύοντας τις ρατσιστικές, σεξιστικές και καπιταλιστικές ρίζες τους. Μας καλεί να φανταστούμε ένα μέλλον στο οποίο οι φυλακές δεν θα είναι πια απαραίτητες και η ασφάλεια δεν θα εδράζεται σε εγγενώς βίαιους θεσμούς όπως η αστυνομία.

Μετά το ξέσπασμα του ελληνικού #MeToo και τις τρομακτικής συχνότητας ειδήσεις για νέες γυναικοκτονίες, μέρος του φεμινιστικού χώρου προέταξε ως κυρίαρχο αίτημα τις μεγαλύτερες ποινές για πλήθος εγκλημάτων που συνδέονται με την έμφυλη και σεξουαλική βία. Η βία κατά των γυναικών πράγματι έχει πανδημικές διαστάσεις και χρειάζεται να αντιμετωπιστεί.

Το πρόταγμα της περαιτέρω αυστηροποίησης του ποινικού νόμου όμως πάσχει∙ αφενός γιατί δεν στοχεύει στην πρόληψη (το ύψος της ποινής αποδεδειγμένα δεν λειτουργεί αποτρεπτικά για τον δράστη, όπως μας δείχνουν στατιστικές σε χώρες όπου ισχύει η θανατική ποινή), αφετέρου γιατί παραγνωρίζει το γεγονός ότι η κρατική βία αποτελεί προέκταση της διαπροσωπικής και ενδοοικογενειακής βίας και δεν μπορεί να εξαλειφθεί καθιστώντας αντικείμενά της τους δράστες.

Οπως υποστηρίζει η εγκληματολόγος Μπεθ Ρίτσι, ένας φεμινισμός που βασίζεται στην ποινικοποίηση όχι μόνο θα αποτύχει να απαλλάξει τον κόσμο από την έμφυλη βία, αλλά θα ενισχύσει και τους ίδιους τους θεσμούς που ευθύνονται για την αναπαραγωγή των συνθηκών, οι οποίες προκαλούν την εξάπλωση τόσο της διαπροσωπικής, όσο και της κρατικής βίας 1.

Ο φυλακιστικός φεμινισμός, άθελά του, τροφοδοτεί τις πρακτικές του κρατικού αυταρχισμού και συμβάλει στη διαιώνιση των δομικών σχέσεων εξουσίας.

Επιστρέφοντας στην Ντέιβις, «αν θέλουμε απλώς να γίνουμε αυτό που ήταν οι λευκές ανδρικές ελίτ στο παρελθόν, αντιγράφουμε επακριβώς τις δομές που θα συνεχίσουν να διαιωνίζουν τη βία την οποία αντιπαλεύουμε, αν δεν τις αμφισβητήσουμε, αν δεν αντισταθούμε στο ίδιο το νόημα των ιεραρχιών εξουσίας, τότε είναι σαν να λέμε ότι οι γυναίκες αγωνίζονται απλώς για το δικαίωμα να είναι εξίσου βίαιες με τους άνδρες -κι αυτό δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα» 2. Και για να θυμηθούμε και την Οντρ Λορντ, «τα εργαλεία του αφέντη δεν θα γκρεμίσουν ποτέ το σπίτι του αφέντη».

Σαφώς το αίτημα της κατάργησης των φυλακών στο σήμερα μπορεί να φαντάζει ουτοπικό. Ομως, όπως τονίζει συχνά η Ντέιβις, αν έχουμε καταφέρει στον φεμινισμό να αμφισβητήσουμε ό,τι έμοιαζε ως κανονικότητα, από τους παραδοσιακούς έμφυλους ρόλους ώς το δίπολο του φύλου, αν αμφισβητούμε την κανονικότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, μπορούμε να προσπαθήσουμε να φανταστούμε ξανά τη δικαιοσύνη, μέσω ενός συστήματος που δεν θα βασίζεται στην εκδίκηση.

Στις σπασμωδικές προσπάθειες μιας κυβέρνησης που έρχεται να αντιμετωπίσει με όρους τιμωρού δικές της αποτυχίες και συστημικές ανισότητες, το ελληνικό φεμινιστικό κίνημα οφείλει να δηλώσει απερίφραστα ότι η συντηρητική αυτή στροφή δεν μπορεί να γίνει στο δικό του, το δικό μας όνομα. Να αντιτάξει προτάσεις ουσιαστικής καταπολέμησης των ανισοτήτων και του σεξισμού, ενδυνάμωσης των γυναικών και των κουήρ υποκειμένων, δομές φροντίδας και αποκατάστασης των θυμάτων. Να εργαστεί για μια δικαιοσύνη που θα στοχεύει στην εξάλειψη των κοινωνικών συνθηκών που παράγουν το έγκλημα και στον ριζικό μετασχηματισμό των σχέσεων εξουσίας.

*H Αθηνά Μιχαλακέα είναι Δικηγόρος και υπ. Δρ Κριτικής Θεωρίας του Δικαίου, Κολέγιο Birkbeck, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Την ευχαριστούμε θερμά για την παραχώρηση του άρθρου.

Πρώτη δημοσίευση Εφσυν: https://www.efsyn.gr/nisides/312916_o-kratikos-aytarhismos-diaionizei-tin-emfyli-bia

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

 

1. Richie, B., Arrested Justice: Black women, violence and America’s prison nation, NYU Press, 2012
2. Davis, A., Φεμινισμός της κατάργησης – Θεωρίες και πρακτικές του καιρού μας, Ενδέκατη ετήσια διάλεξη στη μνήμη του Νίκου Πουλαντζά 2017, εκδόσεις Νήσος, 2018
Έχεις νιώσει ποτέ…; 640 427 positive
  • positive
  • No Comments

Έχεις νιώσει ποτέ…;

Έχεις νιώσει ποτέ…;

Γεωργία Κουτή *

Έχεις νιώσει ποτέ να επεμβαίνουν στην προσωπικότητα σου..; Έχεις νιώσει ποτέ να επεμβαίνουν στο σώμα σου παρά την θέληση σου; Είμαι σίγουρη ότι αρκετοί από εσάς θα ταυτιστείτε! Έχεις νιώσει ποτέ να ξαπλώνεις γεμάτος φόβο σε κρεβάτι χειρουργείου; Ας είμαστε ειλικρινείς… όλοι έχουμε φοβηθεί στο κρεβάτι ενός χειρουργείου! Και τώρα πάμε σε κάτι λίγο πιο shocking.. Έχεις νιώσει ποτέ να παρεμβαίνουν στο σώμα σου χωρίς την συγκατάθεση σου ενώ μετράς αντίστροφα από το δέκα μέχρι να επιδράσει η νάρκωση στο σώμα σου, ενώ υπάρχουν γύρω σου άτομα που κρατούν νυστέρια στα χέρια τους; Έχεις νιώσει ποτέ πως είναι να είσαι ίντερσεξ;

Οι ίντερσεξ άνθρωποι γεννιούνται με διαφοροποιήσεις ως προς τα χαρακτηριστικά φύλου είτε είναι σε επίπεδο χρωμοσωμικό, είτε έχει να κάνει με τον σχηματισμό των γονάδων (εσωτερικά και εξωτερικά αναπαραγωγικά όργανα) είτε με το επίπεδο έκκρισης ορμονών, είτε πρόκειται για έναν συνδυασμό των προαναφερόμενων. Οι ιντερσεξ άνθρωποι διεθνώς υποβάλλονται σε μη ιατρικά κατεπείγουσες, αλλά αισθητικές χειρουργικές επεμβάσεις προκειμένου να τροποποιήσουν τα αναπαραγωγικά τους όργανα. Για να γίνω λίγο πιο κατανοητή: φαντάσου από την στιγμή που γεννιέσαι να υποβάλλεσαι σε χειρουργεία κλειτοριδεκτομής. Αυτό που γίνεται ως έθιμο στην Αιθιοπία; Σου έχω νέα. Το κάνουν σε πολλές χώρες του κόσμου!!!

Φαντάσου να τροποποιούν το πέος σου επειδή η ουρήθρα είναι σε τέτοια θέση που απλά θα πρέπει να κατουράς καθιστός. Ε και τι έγινε δηλαδή αν κατουράς καθιστός; Ίσα ίσα που εσύ που κατουράς όρθιος, έχεις κατουρήσει τόσα στενά του ιστορικό κέντρου της Αθήνας, που μετανιώνουμε μόνο που έτυχε να ήταν ο δρόμος μας από εκεί και αναγκαστήκαμε να περάσουμε! Φαντάσου επίσης αυτό το χειρουργείο να σου έχει προκαλέσει ακράτεια, στείρωση ή απώλεια της σεξουαλικής αίσθησης. Φαντάσου να σου αφαιρούν αναπαραγωγικά όργανα ΧΩΡΙΣ την συναίνεση σου. Φαντάσου, να σου αφαιρούν τους εσωτερικούς σου όρχεις και στην πορεία να νοσείς από οστεοπενία. Γιατί ΜΑΝΤΕΨΕ! Οι όρχεις δεν παράγουν μόνο τεστοστερόνη, αλλά και άλλες ορμόνες που συμβάλλουν στην υγεία των οστών!

Φαντάσου επίσης να έχουν γίνει όλα αυτά και άλλα πολλά στο σώμα σου σε τόσο μικρή ηλικία που δεν συμφώνησες καν! Και δεν τα θυμάσαι! Αλλά έρχεται μια μέρα που τα μαθαίνεις όλα τυχαία. Ας είμαστε ειλικρινείς, όλα κάποια στιγμή αποκαλύπτονται! Φαντάσου ακόμα να σου έχουν πει ψέματα για όλα αυτά και μετέπειτα να μεγαλώνεις με ένα φύλο που δεν ταυτίζεσαι! Φαντάσου ακόμα να μεγαλώνεις με πολύ μεγάλο στίγμα και ντροπή γιατί η ιατρική κοινότητα σε ονομάζει “διαταραχή”. Φαντάσου λοιπόν όλα αυτά την στιγμή που τα Ηνωμένα Έθνη ονομάζουν αυτά τα χειρουργεία βασανιστήρια, κάνοντας λόγο για κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καλώντας τα κράτη να απαγορεύσουν τις μη κατεπείγουσες ιατρικές επεμβάσεις, οι οποίες είναι ΜΗ αναστρέψιμες. Και φαντάσου όλα αυτά να συνέβησαν ενώ τα αναπαραγωγικά σου όργανα ήταν απολύτως υγιή, απλά δεν ταίριαζαν με τα κοινωνικά και ιατρικά στεγανά.

Ξέρεις τώρα… αυτά τα στερεότυπα που αναπαράγονται διαρκώς και ο καθένας ανοίγει το στόμα του, πετάει την μαλακιάρα του και όποιον πάρει ο χάρος! Και φαντάσου τώρα μετά από όλα αυτά να έρθει και κανά ηλίθιο που θα σε ρωτάει για τα γεννητικά σου όργανα. Σοβαρά τώρα; Γιατί να σε νοιάζει πως είναι τα γεννητικά όργανα του άλλου ή της άλλης; Ποιο είναι το πρόβλημα σου;

Για πες μου τώρα, τα φανταστικές όλα αυτά;

Εμένα με έπιασε ένας κόμπος στο στομάχι!

Εσένα…;

* Η Γεωργία Κουτή είναι ally-member στην Intersex Greece- Ελληνική κοινότητα Ιντερσεξ, μιας Intersex-led συλλογικότητας που αγωνίζεται για την ορατότητα και τα δικαιώματα των ίντερσεξ ανθρώπων.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα: https://intersexgreece.org.gr/

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

 

Join the Sexolution: Κάλεσμα για συμμετοχή στο sexpositive.gr 2560 1707 positive
  • positive
  • No Comments

Join the Sexolution: Κάλεσμα για συμμετοχή στο sexpositive.gr

Join the Sexolution

Κάλεσμα για συμμετοχή στο sexpositive.gr

Ζούμε σε μια κοινωνία που το σεξ και η σεξουαλικότητα βρίσκονται στα χείλη όλων και την ίδια στιγμή οι χώροι που μπορείς να εκφράσεις τη σεξουαλικότητα σου ελεύθερα, με ειλικρίνεια και αποδοχή είναι ελάχιστοι. Η ελληνική κοινωνία στην πλειοψηφία της παραμένει αρκετά φοβική απέναντι στο διαφορετικό. Την ίδια στιγμή που μπορεί να συναντάμε τους λόγους για το σεξ και τη σεξουαλικότητα όλο και πιο συχνά: στις διαφημίσεις, τα τραγούδια, τις ταινίες, τα ΜΜΕ, τα κοινωνικά δίκτυα,κλπ. οποιαδήποτε απόπειρα να μπει η σεξουαλική αγωγή στα σχολεία αντιμετωπίζεται με κραυγές και καχυποψία, οι γυναίκες στιγματίζονται επειδή κάνουν πολύ σεξ ή επειδή δεν έχουν κάνει σεξ ακόμα, Λόατκι άτομα δέχονται λεκτικές και σωματικές επιθέσεις στο δρόμο απλά επειδή υπάρχουν, ο νόμος κάνει διακρίσεις με βάση το σεξουαλικό ή σχεσιακό μας προσανατολισμό, παπάδες κηρύττουν το μίσος κατά των ομοφυλόφιλων, κλπ.Από την άλλη τα τελευταία χρόνια κάτι φαίνεται να αλλάζει. Οι σεξουαλικές μειονότητες γίνονται όλο και πιο ορατές. Το φεμινιστικό κίνημα αναγεννιέται σε όλο τον κόσμο, έννοιες όπως πολυσυντροφικότητα, τάντρα, κινκ, queer, κα. μπαίνουν στο λεξιλόγιο περισσότερων ανθρώπων. Οι νέες σειρές και ταινίες φαίνονται πιο συμπεριληπτικές όπως και πολλά από τα καινούρια τραγούδια. Μια άλλη κουλτούρα αρχίζει να διαδίδεται.

Τμήμα αυτής της προσπάθειας για αλλαγή αποτελεί και αυτή η ιστοσελίδα. Με θεματικές που φιλοδοξούν να καλύψουν κάθε μορφή εναλλακτικού ερωτισμού και σεξουαλικότητας, με την προώθηση σχετικών άρθρων, εκδηλώσεων, καλλιτεχνικών γεγονότων,κλπ. Με μια σκοπιά θετική απέναντι σε κάθε όψη της σεξουαλικότητας που προκύπτει από συναινούντες ενήλικες. Αναζητούμε μια τέτοια προσέγγιση στην ψυχολογία, την εκπαίδευση, την τέχνη, τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, τις σχέσεις,κλπ. Αν νομίζεις ότι μπορείς να συμβάλλεις σε αυτήν την προσπάθεια σε καλούμε να μας στείλεις τα κείμενά σου για οποιαδήποτε από τις παρακάτω θεματικές ενότητες κι εμείς με χαρά θα τα δημοσιευσουμε*

  • Φεμινισμός/αντισεξισμός/lgbtqia+

  • Ανοιχτές Σχέσεις
  • Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση
  • Τάντρα/ιερή σεξουαλικότητα

  • Κink

  • Τέχνες

  • Ψυχολογία

  • Κοινωνικά θέματα/ακτιβισμός

Οι ενότητες είναι ενδεικτικές. Αν νομίζεις ότι έχεις να συνεισφέρεις κάτι που δεν υπάγεται στις παραπάνω ενότητες αλλά θα άξιζε να δημοσιευθεί εδώ μπορείς να μας το στείλεις. To sexpositive.gr είναι μια προσπάθεια απλών ανθρώπων που δεν χρηματοδοτείται από οποιαδήποτε μ.κ.ο. ή άλλο φορέα. Τα έξοδά του τα βάζουμε από την τσέπη μας όσοι ασχολούμαστε ενεργά μαζί του. Επομένως δεν ψάχνουμε για επαγγελματίες κειμενογράφους αλλά για συνοδοιπόρους, ακτιβιστές και ακτιβίστριες που ενθουσιάζονται με την ιδέα να προσθέσουν το δικό τους λιθαράκι στο παγκόσμιο sex positive κίνημα του οποίου αποτελούμε μέρος. Θα χαρούμε μαζί με τα άρθρα σου να φιλοξενήσουμε και εκδηλώσεις, σεμινάρια, webinars, καλλιτεχνικές εκθέσεις, υπηρεσίες ψυχικής υγείας, κλπ. που διοργανώνεις εφόσον είναι σχετικές με τη θεματολογία και τη φιλοσοφία της σελίδας μας

 

Join the Sexolution, στείλε τα κείμενα, τις προτάσεις, τις απορίες, τις εκδηλώσεις σου και ό,τι άλλο θες στο e-mail admin@sexpositive.gr

*Όλα τα κείμενα που αποστέλλονται στο e-mail μας υποβάλλονται προς έγκριση στη συντακτική μας ομάδα. Η Σ.Ο. διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει κείμενα που θεωρεί ότι δεν ταιριάζουν με το ύφος και το ήθος της ιστοσελίδας

 

 

Enter your
text here