relationship anarchy

  • positive
  • No Comments

SPF2025: Meet our Facilitators!
SPF2025: Meet our Facilitators! 1222 738 positive

Για ελληνικά κάνε κλικ εδώ

Alexandros is a graduate of the Department of History and Philosophy of Science at the National Kapodistrian University of Athens, the School of Technological Applications of the Technological Educational Institute of Athens. He’s a Master’s Degree graduate in Bioinformatics of EKPA and a graduate of the drama school of the Karolos Koun Art Theater. He has been active in the field of Technology and Art for the last 20 years and his interests focus on the interaction of Science and Technology with Society and Human. He’s been involved in the field of STS (Science, Technology and Society) and, in particular, with the way in which new technological and scientific innovations activate or deactivate possibilities both societally as well as individually.

Bettina is a visual artist and facilitator from Berlin.

She created a number of different workshops, including tie&draw, consent with bondage and shadow play

 

Emma da Luna is a set designer, costume designer, preschool educator, psychology student, and approaches the Lacanian field of psychoanalysis. She is involved in Tantra and has a pansexual and polyamorous disposition.

 

Sotiris Lycourgiotis is a civil engineer with a master’s degree and a PhD in geography and the environment. He has taught for several years at the Technological Educational Institute of Western Greece and the University of the Peloponnese. He is also a graduate of the Department of Early Childhood Education. He has published four collections of poetry. His essays and poems have been published in anthologies, conference proceedings, and Greek and international journals.

 

Christina G.M. (artist name Xtina) is a feminist artist and psychologist who is not afraid to take up space. She expresses herself through art, creating large-scale works inspired by female nature, as well as jewelry. She has begun her master’s degree in sexology and conducts workshops that combine female sexuality and art in Athens and abroad. 

 

Stamatina Barbagianni (BA, PgD, MSc) is a Psychologist and Relational Psychoanalytic Psychotherapist. She is a Probationary Full Member of the Institute of Relational and Group Psychotherapy (ISOP) and a Trainee Group Therapist according to Irvin Yalom at ISOP. She is a co-founder of “Sirens of Relations” and was a Psychologist (IDAX) at EOPAE (Harm Reduction). Lastly, she has contributed to the 2nd ISOPS Collective Volume.

 

Eleni Orfanioti is a Kindergarten Teacher (BA), certified Play Therapist at “Erma,” and founder of “Cor.a Ceramics”. She uses freehand ceramics technique.

 

Christina Sarri is a psychologist, trained in counseling for chronic illness and disability and in integrative psychotherapy, author, speaker, and content creator on topics related to blindness

 

George Sisyphus is a polyamorous, pleasure activist, and neo tantra practitioner. He is a graduate student in body psychotherapy at the Wilhelm Reich Institute and a doctoral candidate in Sociology at the University of Crete. He is the man behind sex-positive.gr, a website dedicated to the sex-positive movement. He has coordinated neo tantra seminars in Athens and Crete, men’s circles, etc. He participates in the cooperative project for the coordination of body workshops, retreats, etc. “Fireflies of Bliss”.

 

Anastasia Stokou is a Psychologist – Relational Psychoanalytic Psychotherapist and Trainee Group Psychotherapist according to Irvin Yalom at ISOPS. She has been trained in Sex Therapy at the Buehler Institute. She is also a co-founder of “Sirens of Relations” and and a collaborator of EKISYP. Finally, she is Podcast Producer & host at “Cherry Psy Talks”.

 

Maria Soorya Beant Tobrou, is a professional in the field of electronic page layout. In 2014 she moved from the island of Phaeacians to Athens and after a break for about a year and a half from any professional – work activity she started walking the path of the union of the self and her new love became the experience and the study of self-cognitive tools. “She is studying” what helps her to improve the quality of her life.

In 2016 she was trained in the “Silva life system” method and in 2017 in the “Silva Intuition system” and energy protection method.

At the same time in 2017 she started practicing Kundalini Yoga and in 2019-2020 she attended a Kundalini Yoga teacher training, level 1 (200 hours).

From 2020 till now she is practicing tantra yoga and in 2022 she attended the introduction of The Alchemy of living school which is about studying tantric & healing alchemy.

In 2021 she completed her 3rd – 4th level angelic reiki initiation and healer initiation-training. In 2023 she attended training for professionals and caregivers informed about trauma and started studying ancient therapeutic massage (Thai massage) and ancient healing.

 

Other facilitators

Greta and Jochen Performers from Berlin

Samadhi DJ and cacao ceremony facilitator

 

Beyla tarot reader-photographer 

Rosa Oikonomou Somatic therapist and Wheel of Consent facilitator in training

For the detailed program, click here: https://sexpositive.gr/?p=1044
  • positive
  • No Comments

2nd Sex Positive Festival: Detailed Program
2nd Sex Positive Festival: Detailed Program 1222 738 positive

DETAILED PROGRAM AND PARTICIPATION FORM

Για ελληνικά κάνε κλικ εδώ
We want to create spaces of free expression and communication for the freaks, the sluts, the perverts, the asexuals, the hypersexuals, the heterosexuals, the lesbians, the pansexuals, the neuro-diverse, the polyamorous, the weirdos, the tantrics, the introverts, the extroverts, the weirdos, the urban rebels. We want to create places of meeting, mutual understanding and ecstasy to flourish together.
This is why we seek to create a Sex Positive Festival this autumn in Athens, full of lectures, discussions, screenings and experiential workshops around the whole spectrum of human sexuality and relationships. A festival built with community spirit and love, based on the collaborative work of all participants, without profit. Admission will be by free contribution so that all people can participate regardless of income.
Such a project has a lot of expenses, so we invite you to support it with as much money as you can! Ideally, we would like as many people as possible to be present for the whole three days.
We understand the difficulties, so we invite you to indicate which workshops you would like to participate in. Many workshops will run parallel, so it is advisable to register for a 1st and a 2nd choice in case places for your 1st choice are filled. The Consent and Boundaries workshop on Saturday 05/10 at 11am is compulsory for participation in any other workshop containing physical contact. To participate in the festival, you must complete the form and receive a positive response from the organization. People not on the list will not be allowed the entry.
The venue is not wheelchair accessible.

 

The consent and boundaries workshop is mandatory for participation in any other workshop that involves physical contact. Workshops that involve physical contact have an asterisk next to the title (*). 

Friday, October 3

 7:30 p.m. – 10:30 p.m.-Roof

Opening ceremony with cacao and ecstatic dance  -DJ Samadhi

Through cacao, we open our hearts, activate our connection and create a field where truth, love and collective intention become a force for life, peace and justice. Ecstatic Dance is a free movement where you dance in whatever way feels best for you. In this dance, there is no structure or steps to follow, nor do you have to dance in a specific way. It is a safe space with a free atmosphere, a vessel of acceptance and courage that allows people of all ages and professions to express themselves freely through dance.

 

Saturday, October 4

11:00 a.m. to 2:00 p.m-Upper Hall

Consent and Boundaries  with Sisyphus George, Maria Soorya Beant Tomprou, and Rosa Oikonomou.  

 

“Yes,” “No,” and “I would like to…” are the pillars of healthy relationships, but they can often seem confusing and complicated. How do we distinguish between the desire to give and the need to take? How do we politely say “no” without feeling guilty? How do we ask for what we really want without feeling anxious?

 

This workshop is a safe space to explore these questions. It is neither a theoretical lecture nor therapy, but an interactive journey of self-awareness through simple and easy, non-erotic exercises involving touch (e.g., on the hand, on the back) or simple communication, with full respect for each participant’s choice to participate or not.

2:00-3:30 p.m. -Lower Hall

 

Erotic Tarot Reading Circle by Beyla

 

Step into a sacred, playful, and transformative space where tarot meets erotism, intimacy, and self-discovery. In this group session, we invite you to explore the language of desire, the flow of the body, and the mysteries of attraction through tarot, Amor & Psyche symbolism, and relationship dynamics.

 Themes we’ll explore together:

 

Erotism: unveiling hidden desires, fantasies, and the magnetic pull of attraction.

 

Self-Discovery : connecting with your body, boundaries, and the celebration of pleasure.

 

Journey :honoring how sexuality evolves with time, experiences, and inner growth.

 

Relationships :exploring the dynamics of love, power, vulnerability, and deep connection.

 

This is a space of openness, curiosity, and empowerment, where eroticism is celebrated as a path of freedom, intimacy, and spiritual exploration. Through cards, guided reflection, and group dynamics, we create an environment that honors both playfulness and depth.

 

4:00-5:30 p.m. -Lower Hall

Anthropological-perceptions-of-gender_Alexandros

In this short presentation, we will look back in time and study the human species in relation to the social changes brought about by technological progress. Starting from the food-gathering period reaching today. We will explore how the concept of gender changes,  mutates, offers new possibilities for individuals and society as a whole, but at the same time oppresses and marginalizes. The aim is to gain a more holistic image of the influence of science and technology. We will see how they behave as non neutral social agents; always influential, regulatory, shaping the perceptions of gender for society and individuals.

4:00-5:30 p.m. -Upper Hall

Touch and Sound – a social sculpture-Bettina*

In order to use expressive sounds to communicate pain, pleasure and consent or dissent, we need our voices, but not always words.

With these sounds and our bodies, we will create a sculpture, being in touch, being one. 

 

 6:00 p.m. – 9:00 p.m.-Roof

“Sculpting Sexuality: Femininities, Masculinities and Nothing in Between” -Facilitators (she/her): Stamatina Barbagianni, Eleni Orfanioti, Anastasia Stokou

An experiential workshop of physical and symbolic exploration of femininity, masculinity, non-binary identities, and sexuality in general through ceramics. Interacting with clay, the creation and destruction of a work, a common ground for processing desire and memory opens up using relational encounters and embodied storytelling as its tools.

5:30-7:00 p.m. -Upper Hall

 Tied to Desire, an interactive game of wish-fulfillment–Bettina*

Basic knots are taught, followed by an exchange on your desires connected with bondage, both for the rigger and the bunny, in order to create each other’s experience to the optimum. Exploration and switching roles is key!

9:00 p.m. to midnight -Upper Hall

Communal Sexuality-Bettina & Sisyphus George*

How can we practice sexuality beyond the couple? How can we create a communal place for celebrating  all the aspects of sexuality with safety and freedom? With a little bit of theory plus practical exercises, the workshop digs deeper into the intimate play of more than two bodies.

The workshop will include insights from Berlin as well as the ancient Greek Symposium. Free flow will follow.

Sunday, October 5

11:00-11:30 a.m. Upper Hall

Blindness and sexuality: when society is the one closing its eyes! with Christina Sarri, which will also be streamed live online for those who cannot access the venue.

 

Society tends to view disabled people as asexual. Psychologist and author Christina Sarri will focus on blindness and share her personal experiences, and those of others, experiences regarding stereotypes, discrimination in relationships, and lack of access to sexual content, demanding visibility and the right to desire.

12:30 –2 p.m. -Lower Hall

Introduction to the magical world of Kink & BDSM 

by Knight

 

Myths and truths, exaggerations and limits.

Basic elements based on the speaker’s experience.

A discussion will follow.

 

12:30 –2 p.m. -Lower Hall

 

The Awakening of the Senses-Emma da Luna*

 

Getting to know each other, Respect, Boundaries, Expression, Testing boundaries, Playing, Discovering, Touching, Revealing, Being touched, Sharing, Allowing, Distributing, I am love, I am joy, I am You. We will try to work on all of these together and individually in Sunday’s workshop, in a game of communication with our bodies and our senses.

 

2:00-3:30 p.m. -Lower Hall

 Erotic Tarot Readings -Beyla

Individual readings of erotic Tarot cards (Priority will be given on a first-come, first-served basis).

 

4:00 p.m. to 6:00 p.m. – Lower Hall

 

«talking about sex and vulvas: a jewelry workshop» by Xtina 

 

Description: “Even though we are in the 21st century, female sexuality is still a taboo that no one touches. However, in this feminist workshop, we will shed all our inhibitions about sex and female pleasure! Starting with some experiential exercises, we will create a safe space for discussion about the sexual issues that concern us and continue by making colorful clay vulva jewelry full of magic and love!”

 

4:00 p.m. to 7:00 p.m. – Upper Hall

 

love and freedom: Mapping non-monogamy-George Sisyphus.

 

An interactive workshop on the spectrum of consensual non-monogamous relationships, definitions, obstacles, and possibilities through a community approach.

 

7:00-9:00 p.m. Upper Hall

 

Polygamy, matriarchy, art, and the sacred

Lecture with Dr. Sotiris Lycourgiotis

 

7:30 p.m. to 9:00 p.m. Roof

Be open, honest, relaxed, and caring 

Sexuality!!! Sexuality???

Sexuality…

 

Expectations, beliefs, questions, accusations, separation, unification… phew, it’s a lot to take in, and since we’re at the end of this three-day weekend, instead of escalating things, I’m going to choose to relax… Let’s try a practice to be open, honest, relaxed, and caring, using kundalini yoga as our main tool. The flow will bring the rest of the tools.

 

 9:00 p.m.to 10:00 p.m.  Roof

Kaliarda

 

Paola Revenioti and her film crew Paola Team Documentaries present their first feature-length documentary, Kaliarda, which explores the secret dialect used by homosexuals in Greece from the 1940s until the transition to democracy in the early 1970s. in the early 1970s. Paola came into contact with Kaliarda during the 1980s, shortly before its use disappeared. Although the initial goal was to document the use and history of  kaliarda, it soon became apparent that the material highlighted the history of the gay community in Greece as a whole, outlining the gradual change in conditions and reaching the present day. During filming, themes and motifs emerged such as love, sexuality, the various hangouts of the time, and the problems faced by gay people at the time. In the documentary, we talk to academics and everyday people who tell the story of the gay community, having experienced its evolution firsthand.

 

10:00 p.m.-11:00 p.m. Upper Hall

Closing ceremony: Meet your goddesses (she, he, they)  – the power of devotion (kinky is welcome).*

Interactive performance by Greta and Jochen

 

 

  • positive
  • No Comments

2nd Sex Positive Festival: ANNOUNCEMENT OF SCHEDULE AND PARTICIPATION FORM
2nd Sex Positive Festival: ANNOUNCEMENT OF SCHEDULE AND PARTICIPATION FORM 1222 738 positive

ANNOUNCEMENT OF SCHEDULE AND PARTICIPATION FORM
Για ελληνικά κάνε κλικ εδώ
We want to create spaces of free expression and communication for the freaks, the sluts, the perverts, the asexuals, the hypersexuals, the heterosexuals, the lesbians, the pansexuals, the neuro-diverse, the polyamorous, the weirdos, the tantrics, the introverts, the extroverts, the weirdos, the urban rebels. We want to create places of meeting, mutual understanding and ecstasy to flourish together.
This is why we seek to create a Sex Positive Festival this autumn in Athens, full of lectures, discussions, screenings and experiential workshops around the whole spectrum of human sexuality and relationships. A festival built with community spirit and love, based on the collaborative work of all participants, without profit. Admission will be by free contribution so that all people can participate regardless of income.
Such a project has a lot of expenses, so we invite you to support it with as much money as you can! Ideally, we would like as many people as possible to be present for the whole three days.
We understand the difficulties, so we invite you to indicate which workshops you would like to participate in. Many workshops will run parallel, so it is advisable to register for a 1st and a 2nd choice in case places for your 1st choice are filled. The Consent and Boundaries workshop on Saturday 05/10 at 11am is compulsory for participation in any other workshop containing physical contact. To participate in the festival, you must complete the form no later than 30/9 and receive a positive response from the organization. People not on the list will not be allowed the entry.
The venue is not wheelchair accessible.
The program in text form:
The program for Friday, October 3, at the Sex Positive Festival includes the following: On the Terrace, the “Opening Ceremony – Cacao Ceremony and Ecstatic Dance” from 7:30 p.m. to 11:30 p.m. with DJ Samadhi.
The program for Saturday, October 4, at the Sex Positive Festival includes the following: In the Upper Hall, the workshop on “Consent and Boundaries” from 11:00 a.m. to 2:00 p.m. with Sisyphus George, Maria Soorya Beant Tomprou, and Rosa Oikonomou. The consent and boundaries workshop is mandatory for participation in any other workshop involving physical contact. Workshops involving physical contact have an asterisk next to the title (*). Workshop entitled Touch & Sound 16:00 – 17:30 (*) -by Bettina. Workshop titled Tie & Draw: Life Drawing Meets Shibari (*) 17:30 – 19:00 by Bettina. Communal Sexuality (*) 21:00-24:00 by Bettina & Sisyphus George.
In the lower hall Erotic Tarot Reading Circle 14.00 – 15.30 by Beyla. Talk entitled Anthropological Approach to Gender in Different Cultures 16.00 – 17.30 by Alexander.
On the terrace, the workshop “Sculpting Sexuality: Femininity, Masculinity, and Neither” 18:00-21:00 with Stamatina Barbagianni, Eleni Orfanioti, and Anastasia Stokou
The program for Sunday, October 5, at the Sex Positive Festival includes the following: In the Upper Hall, the talk Blindness and Sexuality: When Society Closes Its Eyes! 11:00-11:30 with Christina Sarri, which will also be streamed live online for those who cannot access the venue. Workshop: The Awakening of the Senses (*) 12:30-14:00 with Emma Dalouna. Love and Freedom: Mapping Non-Monogamy 16:00-19:00 with Persephone & Sisyphus George. Polygamy, matriarchy, art, and the sacred 7:00 p.m. – 9:00 p.m. with Sotiris Lycourgiotis. Closing ceremony: Meet your goddesses (she, he, they) – the power of Devotion (kinky is welcome) (*). Interactive performance 10:00 p.m. – 11:00 p.m. by Greta and Jochen.
In the lower hall Introduction to the magical world of Kink & BDSM 12:30-14:00 by Knight. Erotic Tarot Readings 14.00 – 15.30 by Beyla. “Talking about sex and vulvas: a jewelry workshop,” 16.00 – 18.00 by Xtina.
On the Terrace Kundalini yoga 19:30-21:00 with Maria Soorya Beant Tomprou. Screening of the documentary Kaliarda by Paola Revenioti. 21:00-22:00
Photos from the 1st sex positive fest 2024 here: https://sexpositive.gr/?p=907 
  • positive
  • No Comments

2o Sex Positive Festival: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΟΡΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
2o Sex Positive Festival: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΟΡΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ 1222 738 positive

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΟΡΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
For english click here
Θέλουμε να δημιουργήσουμε χώρους ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας για τα φρικιά, τις τσούλες, τα ανώμαλα, τους ασεξουαλικούς, τις υπερσεξουαλικές, τους ετεροφυλόφιλους, τις λεσβίες, τα πανσεξουαλικά, τους νευροδιαφορετικούς, τα πολυσυντροφικά, τους παράξενους, τις ταντρικές, τους εσωστρεφείς, τις εξωστρεφείς, τα αλλόκοτα, τους εξεγερμένους των πόλεων. Xώρους συνάντησης, αλληλοκατανόησης και έκστασης για να ανθίσουμε μαζί.
Για αυτόν τον λόγο επιδιώκουμε να φτιάξουμε ένα Sex Positive Festival αυτό το φθινόπωρο στην Αθήνα, γεμάτο διαλέξεις, συζητήσεις, προβολές και βιωματικά εργαστήρια γύρω από όλο το φάσμα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και των σχέσεων. Ένα φεστιβάλ χτισμένο με κοινοτικό πνεύμα και αγάπη, βασισμένο στη συλλογική εργασία όλων των συμμετεχόντων, χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Η είσοδος θα γίνεται με ελεύθερη συνεισφορά ώστε να μπορούν να συμμετέχουν όλα τα άτομα ανεξαρτήτως εισοδημάτων.
Ένα τέτοιο εγχείρημα έχει πολλά έξοδα οπότε σας καλούμε να το ενισχύσετε με όσο μεγαλύτερο χρηματικό αντίτιμο μπορείτε! Ιδανικά θα θέλαμε όσα άτομα συμμετέχουν να είναι παρόντα για όλο το τριήμερο. Κατανοούμε ωστόσο τις δυσκολίες οπότε σας καλούμε να δηλώσετε σε ποια εργαστήρια θέλετε να συμμετέχετε. Πολλά εργαστήρια θα γίνονται παράλληλα οπότε είναι καλό να δηλώσετε 1η και 2η επιλογή σε περίπτωση που συμπληρωθούν οι θέσεις για τη 1η. Το εργαστήριο συναίνεση και όρια που θα γίνει το Σάββατο 04/10 στις 11 το πρωί είναι υποχρεωτικό για τη συμμετοχή σε οποιοδήποτε άλλο εργαστήριο περιέχει σωματική επαφή. Για να συμμετέχετε στο φεστιβάλ πρέπει να συμπληρώσετε τη φόρμα το αργότερο μέχρι τις 30/9 και να λάβετε θετική απάντηση από τη διοργάνωση. Άτομα που δε θα είναι στη λίστα δε θα έχουν δικαίωμα εισόδου.
Ο χώρος δεν είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο.
Φόρμα συμμετοχής: https://forms.gle/XCvBijcnSznHLUpU7
Το πρόγραμμα σε μορφή κειμένου:
Το πρόγραμμα της Παρασκευής 3/10 στο Sex Positive Festival περιλαμβάνει τα εξής: Στην Ταράτσα τη “Τελετή έναρξης – Cacao ceremony και Ecstatic dance” από τις 19:30 έως τις 23:30 με τoν DJ Samadhi.
Το πρόγραμμα του Σαββάτου 4/10 στο Sex Positive Festival περιλαμβάνει τα εξής: Στην Επάνω Αίθουσα, το workshop με θέμα “Συναίνεση και όρια” από τις 11:00 έως τις 14:00 με τους Sisyphus George, Maria Soorya Beant Tomprou και Rosa Oikonomou. Το εργαστήριο συναίνεση και όρια είναι υποχρεωτικό για τη συμμετοχή σε οποιοδήποτε άλλο εργαστήριο περιέχει σωματική επαφή. Τα εργαστήρια που έχουν σωματική επαφή έχουν ένα αστεράκι δίπλα στον τίτλο (*). Workshop με τίτλο Touch & Sound 16.00 – 17.30 (*) -by Bettina. Workshop με τίτλο Tie & Draw: Life Drawing Meets Shibari (*) 17.30 – 19.00-by Bettina. Κοινοτική Σεξουαλικότητα (*) 21:00-24:00 by Bettina & Sisyphus George.
Στην κάτω αίθουσα Erotic Tarot Reading Circle 14.00 – 15.30 by Beyla. Ομιλία με τίτλο Ανθρωπολογική προσέγγιση του φύλου σε διάφορους πολιτισμούς 16.00 – 17.30 από τον Αλέξανδρο.
Στην Ταράτσα το εργαστήρι «Γλύ(πτ)οντας τη Σεξουαλικότητα: Θηλυκότητες, Αρρενωπότητες και τίποτα από τα δύο» 18.00 – 21.00 με τις Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη, Ελένη Ορφανιώτη, Αναστασία Στόκου
Το πρόγραμμα της Κυριακής 5/10 στο Sex Positive Festival περιλαμβάνει τα εξής: Στην Επάνω Αίθουσα, την Ομιλία Τυφλότητα και σεξουαλικότητα: όταν η κοινωνία είναι αυτή που κλείνει τα μάτια! 11:00-11:30 με τη Χριστίνα Σαρρή η οποία θα μεταδοθεί και σε ζωντανή ροή στο διαδίκτυο για τα άτομα που δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στο χώρο. Εργαστήριο: Η Αφύπνιση των αισθήσεων (*) 12:30-14:00 με το Έμμα Νταλούνα. love and freedom: Χαρτογραφώντας τη μη-μονογαμία 16.00 – 19.00 με Persephone & Sisyphus George. Πολυγαμία, μητριαρχία, τέχνη και ιερό 19.00 – 21.00 με το Σωτήρη Λυκουργιώτη. Closing ceremony: Meet your godesses (she, he, they) – the power of Devotion (kinky is welcome) (*). interactive performance 22.00 – 23.00 by Greta and Jochen.
Στην κάτω αίθουσα Εισαγωγή στο μαγικό κόσμο του Kink & BDSM 12:30-14:00 by Knight. Erotic Tarot Readings 14.00 – 15.30 by Beyla. «talking about sex and vulvas: a jewelry workshop», 16.00 – 18.00 by Xtina.
Στην Ταράτσα Κουνταλίνι γιόγκα 19.30 – 21.00 με τη Maria Soorya Beant Tomprou. Προβολή του ντοκιμαντέρ Καλιαρντά της Πάολα Ρεβενιώτη. 21:00-22:00
εικόνες από το περσινό φεστιβάλ εδώ: https://sexpositive.gr/?p=907
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ
  • positive
  • No Comments

Sex Positive Fest 2025, 3rd-5th October in Athens, Greece! Participation open call!
Sex Positive Fest 2025, 3rd-5th October in Athens, Greece! Participation open call! 720 720 positive

Για ελληνικά κάνε κλικ εδώ

Who we are

 

We are a group of people who got together through the meetings of the Athenian polyamory community, and specifically of Polyamorygr  and the sexpositive.gr page. We want to create caring communities, to lift the veil on eroticism, and to shed a light on the entire spectrum of sexuality. We envision forms of communal sexuality that include as many aspects of it as possible, untethering sex from reproduction, heteronormativity, and penetration; celebrating consent, experimentation, and freedom to play collectively; and creating temporarily liberated zones and playgrounds for adults within cities, with care, openness, and respect.

 

Our vision

 

We want to create spaces of free expression and communication for freaks, sluts and kinksters, for asexual, hypersexual, heterosexual, lesbian, pansexual, neurodiverse, polyamorous, strange, tantric, introverted, extroverted, weird people of all genders, for the people who revolt in their cities; spaces of encounter, mutual understanding, and ecstasy, so that we can bloom together.

 

That is why we aim to create a Sex Positive Festival in Athens, 3rd-5th October, full of lectures, discussions, screenings, and hands-on workshops on the entire spectrum of human sexuality and relationships; a festival built on communal spirit and love, based on the collective work of all participants, without any profit. Our goal is for the admission to be free for all but with the option to make a donation – or if the cost is overwhelming for us, to keep the ticket prices as low as possible.

 

What is Sex Positivity

 

For us, sex positivity means accepting every consensual aspect of sexuality and not just those that are compatible with yours. It means recognizing the importance of sex education and safe sex. It means accepting that someone enjoys sex all the time while for someone else sex holds no interest, and it means supporting both equally. It means not marginalizing sex workers and supporting their labour rights.

 

Greek society in its majority remains particularly phobic about anything that is different, and any attempt at including sex education in schools is condemned. Women are stigmatized on the basis of having a lot of sex or not having had sex yet, and LGBTQ+ people are verbally or physically attacked on the streets just for existing. The law discriminates based on sexual or relationship orientation. We could go on and on.

 

On the other hand, in recent years something seems to change. Sexual minorities become more and more visible. The feminist movement is being reborn around the world. Terms such as polyamory, tantra, kink, queer, etc., enter the vernacular of more people. New TV shows and movies seem to be more inclusive, and the same goes for a lot of new songs. A different culture starts to spread. That of sex positivity.

 

Sex Positive Festival

 

We want this festival to be part of this attempt at change, as well as a space that is as safe as possible in which to enjoy life and eroticism all together, and to be educated in consent, boundaries, conscious touch, breathing, communication between bodies, and collective joy!

 

For this reason, and because we want the whole festival process to be part of the community we wish to create, we meet in assemblies in the centre of Athens in order to take the next steps in this direction together. If you like what you read and if you too feel such a calling, contact us so that you can participate in this metropolitan experiment. You can help as a facilitator/activist with speeches, art performances or hands-on workshops on queerness, safer sex, sex positive activism, sex for inmates, sex for disabled people, consent and boundaries, open relationships, neotantra and sacred sexuality, conscious kink and BDSM, ecstatic dance, etc., or as a volunteer with practical tasks, spotting, photography/videography, social media management, language interpretation, and a lot more. To learn more about our next meeting, fill out the following form: https://forms.gle/n6hozyk8CxzLEnAo9 

 

For more information, send an email to sexpositivefest@gmail.com

Photos from the 1st sex positive fest 2024 here: https://sexpositive.gr/?p=907 

  • positive
  • No Comments

2o Sex Positive Fest 2025, 3-5 Οκτώβρη στην Αθήνα! Κάλεσμα για συμμετοχή!
2o Sex Positive Fest 2025, 3-5 Οκτώβρη στην Αθήνα! Κάλεσμα για συμμετοχή! 720 720 positive

For english click here

Ποιοι/ες/α είμαστε

Είμαστε μία παρέα ανθρώπων που γνωρίστηκε μέσα από τις συναντήσεις της πολυσυντροφικής κοινότητας της Αθήνας και συγκεκριμένα του polyamorygr και της σελίδας sexpositive.gr. Επιθυμούμε να δημιουργήσουμε κοινότητες φροντίδας, να σηκώσουμε το πέπλο από το ζήτημα του ερωτισμού και να φωτίσουμε όλο το φάσμα της σεξουαλικότητας. Οραματιζόμαστε μορφές κοινοτικής σεξουαλικότητας που να εμπερικλείουν όσες περισσότερες εκφάνσεις της γίνεται, αποδεσμεύοντας το σεξ από την αναπαραγωγή, την ετεροκανονικότητα και τη διείσδυση. Γιορτάζοντας τη συναίνεση, τον πειραματισμό και την ελευθερία του παιχνιδιού που δεν μπορούν παρά να είναι συλλογικά. Δημιουργώντας προσωρινά απελευθερωμένες ζώνες και παιδικές χαρές για ενήλικες μέσα στις πόλεις, με φροντίδα, ανοικτότητα και σεβασμό. 

 

Το όραμά μας

Θέλουμε να δημιουργήσουμε χώρους ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας για τα φρικιά, τις τσούλες, τα ανώμαλα, τους ασεξουαλικούς, τις υπερσεξουαλικές, τους ετεροφυλόφιλους, τις λεσβίες, τα πανσεξουαλικά, τους νευροδιαφορετικούς, τα πολυσυντροφικά, τους παράξενους, τις ταντρικές, τους εσωστρεφείς, τις εξωστρεφείς, τα αλλόκοτα, τους εξεγερμένους των πόλεων. Xώρους συνάντησης, αλληλοκατανόησης και έκστασης για να ανθίσουμε μαζί.

Για αυτόν τον λόγο επιδιώκουμε να φτιάξουμε ένα Sex Positive Festival 3-5 Οκτώβρη στην Αθήνα, γεμάτο διαλέξεις, συζητήσεις, προβολές και βιωματικά εργαστήρια γύρω από όλο το φάσμα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και των σχέσεων. Ένα φεστιβάλ χτισμένο με κοινοτικό πνεύμα και αγάπη, βασισμένο στη συλλογική εργασία όλων των συμμετεχόντων, χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιδίωξή μας είναι η είσοδος να γίνεται με ελεύθερη συνεισφορά. 

Τι είναι Sex Positivity;

Sex positivity για εμάς σημαίνει να αποδέχεσαι κάθε συναινετική έκφανση της σεξουαλικότητας, και όχι μόνο όσες συμβαδίζουν με τη δική σου. Σημαίνει να αναγνωρίζεις τη σημασία της σεξουαλικής εκπαίδευσης και του ασφαλούς σεξ. Σημαίνει να δέχεσαι ότι κάποιο άτομο απολαμβάνει το σεξ συνέχεια και για κάποιο το σεξ είναι αδιάφορο και να τα υποστηρίζεις και τα δύο εξίσου. Να μην περιθωριοποιείς τα εργαζόμενα στο σεξ και να υποστηρίζεις τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Η ελληνική κοινωνία στην πλειοψηφία της παραμένει αρκετά φοβική απέναντι στο διαφορετικό και οποιαδήποτε απόπειρα να μπει η σεξουαλική αγωγή στα σχολεία αποδοκιμάζεται. Οι γυναίκες στιγματίζονται επειδή κάνουν πολύ σεξ ή επειδή δεν έχουν κάνει σεξ ακόμα, ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα δέχονται λεκτικές και σωματικές επιθέσεις στον δρόμο απλώς επειδή υπάρχουν. O νόμος κάνει διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό ή σχεσιακό μας προσανατολισμό, κλπ.

Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια κάτι φαίνεται να αλλάζει. Οι σεξουαλικές μειονότητες γίνονται όλο και πιο ορατές. Το φεμινιστικό κίνημα αναγεννιέται σε όλον τον κόσμο. Έννοιες όπως πολυσυντροφικότητα, τάντρα, κινκ, queer, κ.α., μπαίνουν στο λεξιλόγιο περισσότερων ανθρώπων. Οι νέες σειρές και ταινίες φαίνονται πιο συμπεριληπτικές, όπως και πολλά από τα καινούρια τραγούδια. Μία άλλη κουλτούρα αρχίζει να διαδίδεται, αυτή του sex positivity.

 

Sex Positive Festival 

Τμήμα αυτής της προσπάθειας για αλλαγή θέλουμε να αποτελεί και αυτό το φεστιβάλ, όπως επίσης και έναν όσο το δυνατόν πιο ασφαλή χώρο για να απολαύσουμε τη ζωή και τον ερωτισμό όλα μαζί! Για να εκπαιδευτούμε στη συναίνεση, τα όρια, το συνειδητό άγγιγμα, την αναπνοή, την επικοινωνία των σωμάτων, τη συλλογική χαρά!

Για αυτόν τον λόγο και επειδή θέλουμε η ίδια η διαδικασία του φεστιβάλ να αποτελεί μέρος της κοινότητας που επιθυμούμε να δημιουργήσουμε, συναντιόμαστε σε συνελεύσεις στο κέντρο της Αθήνας για να οργανώσουμε όλοι/ες/α μαζί τα βήματά μας προς αυτήν την κατεύθυνση. Αν όσα λέμε σου αρέσουν και νιώθεις και εσύ ένα τέτοιο κάλεσμα, επικοινώνησε μαζί μας για να συμμετέχεις σε αυτό το μητροπολιτικό πείραμα. Μπορείς να βοηθήσεις ως facilitator/ακτιβιστ@ με ομιλίες, καλλιτεχνικές performances ή βιωματικά εργαστήρια για: queer,  πιο ασφαλές σεξ, sex positive ακτιβισμό, πρόσβαση στη σεξουαλικότητα για ειδικές ομάδες πληθυσμού (τρόφιμοι ιδρυμάτων, άτομα με αναπηρία, κλπ.), συναίνεση και όρια, ανοιχτές σχέσεις, neotantra και ιερή σεξουαλικότητα, conscious kink και BDSM, ecstatic dance, κλπ., ή ως εθελοντ@ με πρακτικές εργασίες, spotting, φωτογραφία/βίντεο, διαχείριση social media, διερμηνεία και πολλά ακόμα. Για να ενημερωθείς για την επόμενη συνάντησή μας συμπλήρωσε την παρακάτω φόρμα:https://forms.gle/n6hozyk8CxzLEnAo9 

Για περισσότερες πληροφορίες στείλε e-mail στο sexpositivefest@gmail.com 

εικόνες από το περσινό φεστιβάλ εδώ: https://sexpositive.gr/?p=907
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

 

  • positive
  • No Comments

Καταργώντας την οικογένεια: η γνώμη ενός επιζώντος
Καταργώντας την οικογένεια: η γνώμη ενός επιζώντος 1024 686 positive

Η οικογένεια προβάλλεται ως ασφαλές καταφύγιο, χώρος αγάπης και αμοιβαίας φροντίδας — κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τα δεδομένα. Υπάρχουν εναλλακτικές; Πώς φέρνουμε τις εμπειρίες μας από δίκτυα αλληλοϋποστήριξης στο επίκεντρο της κοινωνίας;

Κείμενο: Alana Queer, πρώτη έκδοση στα Ισπανικά: El Salto

Μετάφραση / Επιμέλεια: Νίκος Γκατζίκης – Τάσος Σαγρής (Κενό Δίκτυο)

—

Κάτι δεν πάει καλά. Ήδη δυσκολευόμαστε να φανταστούμε το τέλος του καπιταλισμού — αλλά την κατάργηση της οικογένειας; Ο φεμινισμός φαίνεται να έχει από καιρό εγκαταλείψει αυτό το παλιό φεμινιστικό αίτημα, και φέτος το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα στο ισπανικό κράτος θα γιορτάσει είκοσι χρόνια του «γάμου για όλους»· δηλαδή την ένταξή του στον πατριαρχικό θεσμό του γάμου και της οικογένειας, που σηματοδοτεί μια νέα «ομοκανονικότητα» — κυρίως ως αντιγραφή της ετεροκανονικότητας. Η φαντασία μας νοσεί. Μας λείπουν οράματα για άλλες μορφές συνύπαρξης και ανατροφής.

Γράφω αυτό το άρθρο από την οπτική ενός ατόμου που επέζησε της οικογένειας. Επιζών σεξουαλικής κακοποίησης, ψυχολογικής και συναισθηματικής κακομεταχείρισης και παραμέλησης· βιώματα που μου άφησαν ένα σύνθετο τραύμα με το οποίο ακόμη μαθαίνω να ζω. Όχι μόνο να επιβιώνω — όπως έκανα για δεκαετίες — αλλά να ζω. Το να γράφεις από την οπτική γωνία του επιζώντος είναι, με έναν τρόπο, σαν να γράφεις από την οπτική του παιδιού· να εισάγεις έναν αντίλογο μέσα σε έναν διάλογο κυριαρχημένο από ενήλικες.

Όταν σκέφτομαι την οικογένεια, οι πρώτες λέξεις που μου έρχονται είναι: βία, (σεξουαλική) κακοποίηση, εγκατάλειψη, κακομεταχείριση, συναισθηματικός εκβιασμός… Ούτε για ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου στη ζωή μου δεν σκέφτηκα να φτιάξω οικογένεια.

Παρότι συμφωνώ απόλυτα με την ανάλυση για τον ρόλο της οικογένειας στην οικονομική και πολιτική τάξη πραγμάτων, όπως την διατυπώνουν για παράδειγμα η Nuria Alabao σε αυτό το άρθρο, ή η Sophie Lewis στο βιβλίο Να καταργήσουμε την οικογένεια, σε έναν βαθμό αυτή η διάγνωση μου είναι περιττή. Αρκεί να σκεφτώ τη δική μου εμπειρία, να κοιτάξω γύρω μου, τις φιλίες μου — και αυτό που βλέπω είναι βία, κακομεταχείριση, παραμέληση, συναισθηματική εγκατάλειψη, με όλα τα συνακόλουθα τραύματα. Είναι δυνατόν να ήμασταν απλώς θύματα της κακής μας τύχης; Ή μήπως το πρόβλημα είναι πιο δομικό — μήπως δεν φταίνε κάποιες (πολλές) οικογένειες αλλά ο ίδιος ο θεσμός της οικογένειας;

 

 

Η οικογένεια ως σύστημα κακομεταχείρισης και κακοποίησης

Η οικογένεια προβάλλεται ως ασφαλής χώρος, γεμάτος αγάπη και αμοιβαία φροντίδα. Πάνω απ’ όλα, λέγεται πως είναι το καλύτερο περιβάλλον για τα παιδιά. Αυτό όμως δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με μια μετα-ανάλυση για τη σωματική βία που διαπράττεται ή γίνεται αντιληπτή εντός της οικογένειας σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ευρώπη το 12,7% των παιδιών υπήρξαν θύματα σωματικής κακοποίησης στην οικογένειά τους, με τα αγόρια να είναι πιο συχνά θύματα από τα κορίτσια (παιδιά με μη δυαδική ταυτότητα φύλου δεν περιλαμβάνονται στην ανάλυση), ενώ 10,5% υπήρξαν μάρτυρες σωματικής βίας. Άλλη παγκόσμια μετα-ανάλυση που εξετάζει περισσότερες μορφές κακοποίησης δείχνει ακόμη πιο υψηλά ποσοστά: 14,3% των κοριτσιών και 6,2% των αγοριών υπήρξαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, 27% των αγοριών και 12% των κοριτσιών σωματικής βίας, 6,2% των αγοριών και 12,9% των κοριτσιών συναισθηματικής βίας, και 14,8% των αγοριών και 13,9% των κοριτσιών υπήρξαν θύματα παραμέλησης κατά την παιδική τους ηλικία. Σε γενικές γραμμές, τα αγόρια υποφέρουν περισσότερο από σωματική κακοποίηση και παραμέληση, ενώ τα κορίτσια περισσότερο από συναισθηματική και σεξουαλική κακοποίηση. Οι πατεράδες είναι πιο συχνοί θύτες σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης· οι μητέρες συναισθηματικής βίας και παραμέλησης.

Έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο κατέληξε στο ότι το 41,7% των παιδιών είχαν εκτεθεί σε κάποια μορφή κακοποίησης — σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική — ή ήταν θύματα παραμέλησης. Το 19,3% είχαν υπάρξει μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας μεταξύ των γονιών ή των κηδεμόνων τους. Η περίφημη Μελέτη για τις Δυσμενείς Εμπειρίες της Παιδικής Ηλικίας (ACE Study) του 1998 στις ΗΠΑ κατέγραψε ποσοστά 11,1% για ψυχολογική κακοποίηση, 10,8% για σωματική, 22% για σεξουαλική και 12,5% για έκθεση σε βία κατά της μητέρας. Τα παιδιά συχνά υφίστανται περισσότερες από μία μορφές κακοποίησης ταυτόχρονα.

Στο ισπανικό κράτος, εκτιμάται ότι το 18,9% του πληθυσμού υπήρξε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία (15,2% των ανδρών και 22,5% των γυναικών), και πάνω από τους μισούς δράστες ήταν άτομα της οικογένειας. Σύμφωνα με έκθεση της Save The Children, πάνω από το 25% των παιδιών έχουν κακοποιηθεί από τους γονείς ή τους κηδεμόνες τους.

Παρά τις σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των ερευνών, όλες καταδεικνύουν την οικογένεια ως τον βασικό χώρο κακοποίησης, κακομεταχείρισης και παραμέλησης. Έρευνες που εξετάζουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό, όπως αυτή η έρευνα στις ΗΠΑ, δείχνουν πολύ υψηλότερα ποσοστά κακοποίησης σε όλες τις κατηγορίες για τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα σε σχέση με τα ετεροφυλόφιλα. Και τα παιδιά που εκδηλώνουν συμπεριφορές που δεν συμβαδίζουν με το φύλο που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση, υφίστανται ακόμη περισσότερη κακοποίηση κάθε είδους.

Πέρα από την κακοποίηση, περίπου 40% των παιδιών δεν καταφέρνουν ποτέ να χτίσουν ασφαλή δεσμό με κάποιον από τους κηδεμόνες τους. Σύμφωνα με το Sutton Trust στο Ηνωμένο Βασίλειο, «πολλά παιδιά δεν έχουν ασφαλείς δεσμούς. Περίπου 1 στα 4 παιδιά αποφεύγουν τους γονείς τους όταν είναι στενοχωρημένα, επειδή οι γονείς αγνοούν τις ανάγκες τους. Άλλα 15% απομακρύνονται από τους γονείς τους επειδή αυτοί τους προκαλούν άγχος». Η ίδια έρευνα αναφέρει πως ο ασταθής δεσμός των γονιών είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας κινδύνου, καθώς αναπαράγεται από γενιά σε γενιά αν δεν υπάρξει επίγνωση και θεραπευτική εργασία.

Στα παραπάνω ποσοστά κακοποίησης και παραμέλησης παιδιών μπορούμε να προσθέσουμε και τη μεγάλη συχνότητα συντροφικής βίας, έμφυλης βίας και ενδοοικογενειακής βίας. Το να είναι κανείς μάρτυρας αυτών των μορφών βίας έχει επίσης αρνητικές συνέπειες για τα παιδιά.

Είναι λοιπόν η οικογένεια ένας ασφαλής τόπος αγάπης και φροντίδας; Τα δεδομένα διαψεύδουν αυτόν τον μύθο. Για τα παιδιά, το πιο επισφαλές και επικίνδυνο μέρος είναι συχνά το ίδιο τους το σπίτι.

Με τέτοια ποσοστά —μεταξύ 15% και 40%— πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι το πρόβλημα είναι ατομικό, και όχι δομικό;

Προτείνω ένα νοητικό πείραμα. Ας φανταστούμε ότι μια κοινωνία καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε διάφορα μοντέλα συμβίωσης και ανατροφής: ανατροφή σε κοινότητα ή φυλή, άλλα μοντέλα που ούτε καν ξέρουμε ακόμη ποια μπορεί να είναι, και το μοντέλο της οικογένειας. Κάνοντας εκτίμηση για το ποσοστό κακοποίησης παιδιών για κάθε μοντέλο, μπορούμε να φανταστούμε ότι θα επιλεγόταν ένα μοντέλο με προβλεπόμενη κακοποίηση στο 25%; Δύσκολο.

 

 

Παιδική κακοποίηση: τραύμα εφ’ όρου ζωής

Η παιδική κακοποίηση αφήνει σημάδια που κρατούν μια ζωή — το ξέρω από προσωπική εμπειρία. Το σύνθετο τραύμα αναφέρεται σε πρώιμες αρνητικές εμπειρίες που περιλαμβάνουν παραμέληση και/ή κακοποίηση, και λαμβάνουν χώρα μέσα στη σχέση δεσμού με το πρόσωπο που προσφέρει πρωτογενή φροντίδα. Δηλαδή, το άτομο που υποτίθεται ότι θα προσφέρει στοργή, αγάπη και ασφάλεια, είναι ταυτόχρονα πηγή άγχους, απειλής, παραμέλησης και/ή κακοποίησης. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει λεκτική κακομεταχείριση, εγκατάλειψη, παρενόχληση, συναισθηματική απαξίωση κ.ά.

Εξαιτίας της επαναληπτικής φύσης αυτών των καταστάσεων, προκαλείται χρόνιο στρες που αφήνει αποτύπωμα στον εγκέφαλο. Επιπλέον, πρόκειται για καταστάσεις που σπανίως φαίνονται εξωτερικά και έχουν σωρευτικό χαρακτήρα. Το σύνθετο τραύμα συχνά αφορά «μη-γεγονότα» — πράγματα που (κατ’ εξακολούθηση) δεν συνέβαιναν όταν έπρεπε να συμβούν: ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, ένα άγγιγμα, μια αναγνώριση, μια αγκαλιά. Αυτές οι απουσίες έχουν βαθύτατο συναισθηματικό αντίκτυπο, έστω κι αν δεν διατηρούνται ως αναμνήσεις.

Όλα αυτά τα ξέρω πολύ καλά. Υπολογίζεται ότι έως 7,7% των ενηλίκων πάσχουν από σύνθετη διαταραχή μετατραυματικού στρες (C-PTSD), και έως 20% από διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). Κατά τη γνώμη μου, αυτά τα νούμερα είναι στην πραγματικότητα πιο ψηλά. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι δεν πρόκειται για ένα απλό δίπολο ή έχεις PTSD σύμφωνα με αυστηρά διαγνωστικά κριτήρια ή είσαι καλά. Προβλήματα στη ρύθμιση συναισθημάτων, δυσκολία στη δημιουργία στενών σχέσεων, έλλειψη εμπιστοσύνης, αρνητική αυτοεικόνα — όλα αυτά μπορεί να υπάρχουν και να δημιουργούν σοβαρές δυσκολίες στη ζωή, χωρίς να πληρούνται τυπικά τα διαγνωστικά κριτήρια.

Το σύνθετο τραύμα, που ονομάζεται και αναπτυξιακό τραύμα, είναι στη μεγάλη του πλειοψηφία συνέπεια παρατεταμένης συναισθηματικής κακοποίησης και παραμέλησης κατά την παιδική ηλικία και την εφηβεία.

Σε αυτό το πλαίσιο εμπίπτουν και πολλά από τα παιδιά που αποφεύγουν τους γονείς τους επειδή τους προκαλούν άγχος, όπως επίσης τα επιζώντα άτομα σεξουαλικής κακοποίησης και άλλων μορφών μακροχρόνιας κακομεταχείρισης.

Υπάρχουν κι άλλες επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία: διατροφικές διαταραχές, κατάθλιψη, εξαρτήσεις, άλλες ψυχικές ασθένειες. Από τη μελέτη ACE γνωρίζουμε ότι οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία έχουν βαθύ αντίκτυπο σε πολλούς τομείς της ενήλικης ζωής.

 

 

Προς άλλα μοντέλα

Οπότε, καταργούμε την οικογένεια. Εντάξει! Αλλά τι βάζουμε στη θέση της; Η Sophie Lewis απαντά: «Τίποτα». Ίσως μια απάντηση υπερβολικά απλοϊκή.

Είναι αλήθεια πως στο παρόν σύστημα η οικογένεια επιτελεί ορισμένες λειτουργίες για τις οποίες η καλύτερη απάντηση είναι όντως «τίποτα». Όπως λέει η Nuria Alabao, «η οικογένεια δεν είναι ένας ουδέτερος θεσμός: εξακολουθεί να στηρίζεται σε ιεραρχικές σχέσεις υποταγής βάσει φύλου, ηλικίας και φυλής/μεταναστευτικής προέλευσης. […] Ως θεσμός, η οικογένεια έχει κεντρική οικονομική λειτουργία· ήταν πάντοτε βασικός μηχανισμός για την αναπαραγωγή των τάξεων στον καπιταλισμό: για τη μεταβίβαση κληρονομιών, την κατοχύρωση της ιδιοκτησίας, την εγγύηση αποπληρωμής χρεών». Αυτές είναι λειτουργίες που δεν θέλουμε να τις αντικαταστήσουμε με κάποιον άλλο μηχανισμό επιβολής τους, θέλουμε να τις καταργήσουμε. Φτάνει πια με την «οικογένεια» ως αστυνομία φύλου και φορέα πατριαρχίας. Δεν χρειαζόμαστε ένα θεσμό που εκπαιδεύει τα παιδιά ώστε να λειτουργούν σωστά μέσα στον καπιταλισμό.

Ωστόσο, υπάρχουν κι άλλες λειτουργίες της οικογένειας στον παρόντα κόσμο — για παράδειγμα η ανατροφή και η φροντίδα — που η οικογένεια εκτελεί εξαιρετικά άσχημα, όπως φάνηκε προηγουμένως, αλλά που παραμένουν απαραίτητες. Χρειαζόμαστε άλλα μοντέλα συμβίωσης, σχέσεων, ανατροφής και οργάνωσης της φροντίδας.

 

 

Σήμερα, το κυρίαρχο φεμινιστικό ρεύμα δεν έχει να προσφέρει τίποτε πέρα από την ιδέα της «συνυπευθυνότητας» στην ανατροφή — δηλαδή την ίση συμμετοχή των πατεράδων στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της ανατροφής. Πού είναι τα πιο ριζοσπαστικά οράματα;

Δεν λέω ότι τα παιδιά χρειάζονται τη μητέρα, τον πατέρα ή τον βιολογικό τους κηδεμόνα — αλλά χρειάζονται ενήλικες που να επιτρέπουν και να επιμελούνται την ανάπτυξη ασφαλών και σταθερών δεσμών.

Όπως υπενθυμίζει η Nuria Alabao, «στον σοσιαλισμό του 19ου αιώνα που συνδεόταν με το εργατικό κίνημα, και αργότερα στη δεκαετία του ’70, ο ταξικός φεμινισμός απαιτούσε κοινωνικοποίηση της κοινωνικής αναπαραγωγής: λαϊκά συσσίτια, παιδικοί σταθμοί 24 ωρών, ή πειραματικές δομές φροντίδας και ανατροφής έξω και πέρα από τις δομές του κράτους». Ωστόσο, ακόμη και αυτές οι προτάσεις δεν αμφισβητούν σε βάθος τον ίδιο τον θεσμό της οικογένειας. Είναι προτάσεις επικεντρωμένες κυρίως στο να επιτρέψουν στις γυναίκες να μπουν στην αγορά εργασίας. Στην ουσία, παραμένουν ενήλικο-κεντρικές. Και με βάση τα απογοητευτικά στοιχεία για τις ικανότητες των γονέων σήμερα να δημιουργούν ασφαλείς και σταθερούς δεσμούς, φοβάμαι ότι αυτές οι προτάσεις θα μπορούσαν ακόμη και να χειροτερέψουν την κατάσταση των παιδιών, εάν διατηρηθεί το μοντέλο της πυρηνικής οικογένειας. Με αυτό, δε θέλω να πω πως τα παιδιά χρειάζονται τους βιολογικούς τους γονείς, αλλά ότι χρειάζονται ενήλικες που να μπορούν να προσφέρουν σταθερό και ασφαλή δεσμό.

 

 

Ίσως, λοιπόν, να βοηθήσει αν «αποκεντρώσουμε» τους βιολογικούς γονείς, αν σκεφτούμε τη φροντίδα και την ανατροφή σε πλαίσιο κοινότητας, φυλής, ή δικτύου· μια κοινότητα ενηλίκων που είναι παρούσα και ενεργή στη ζωή των παιδιών. Το αφρικανικό ρητό «χρειάζεται ένα χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί», μας δείχνει ακριβώς αυτή την κατεύθυνση. Τα παιδιά χρειάζονται πολλαπλές σταθερές και ασφαλείς σχέσεις με ενήλικες — πέρα από τους γονείς. Ένα «χωριό».

Υπάρχουν κάποιες έρευνες σχετικά με τις εμπειρίες παιδιών που μεγαλώνουν σε συναινετικά μη μονογαμικά οικογενειακά πλαίσια. Σύμφωνα με την Elisabeth Sheff, «η παρουσία περισσότερων των δύο ενηλίκων στον οικογενειακό περίγυρο προσφέρει στα παιδιά πολλά πλεονεκτήματα, όπως περισσότερη προσοχή, φροντίδα και χρόνο από σημαντικά ενήλικα πρόσωπα, περισσότερα δώρα σε ειδικές περιστάσεις, και έκθεση σε μεγαλύτερο αριθμό θετικών προτύπων. Επιπλέον, τους δίνει τη δυνατότητα να διαμορφώσουν οικογενειακούς δεσμούς με άλλα παιδιά πέρα από τη βιογενετική συγγένεια και να αποκτήσουν περισσότερα αδέρφια».

Το δίκτυο φροντίδας δεν χρειάζεται να περιορίζεται στους ερωτικούς δεσμούς των γονιών· σκεφτόμαστε δίκτυα σχεσιακής αναρχίας, δίκτυα που αποκεντρώνουν την αγάπη και το ζευγάρι.

 

 

Μια άλλη πρόσφατη έρευνα με παιδιά αναφέρει: «Τα παιδιά που ζουν με πολυγονεϊκές οικογένειες συνήθως βλέπουν τους ερωτικούς συντρόφους των γονιών τους ως πρόσωπα αναφοράς και στήριξης, κάτι που ενισχύει την ανάπτυξη μιας θετικής εικόνας αυτών των ενηλίκων στο παιδί. Πολλά παιδιά εξέφρασαν την αγάπη τους για τους/τις συντρόφους των γονιών τους τονίζοντας πώς αυτά τα ενήλικα πρόσωπα τα φρόντιζαν και τα υποστήριζαν, συναισθηματικά και υλικά. Αυτό συνδέεται με μελέτες που έχουν γίνει σε γονείς που ασκούν συναινετική μη μονογαμία, οι οποίοι περιέγραψαν τους εξωσυζυγικούς ερωτικούς τους συντρόφους ως υποστηρικτικούς, στοργικούς και κατανοητικούς — όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για τα παιδιά τους». Αν το σκεφτούμε πέρα από αυτό, στο πλαίσιο της έννοιας του «χωριού» ή της κοινότητας, το δίκτυο ανατροφής δεν χρειάζεται να περιορίζεται στους ερωτικούς-συναισθηματικούς δεσμούς των γονιών. Σκέφτομαι δίκτυα σχεσιακής αναρχίας, δίκτυα που αποκεντρώνουν την αγάπη και το ζευγάρι (ή τα ζευγάρια).

Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι απλή υπόθεση. Όπως λένε οι Myriam Rodríguez del Real και Javier Correa Román σε ένα άρθρο τους στο El Salto, «το βασικό ζήτημα είναι να κατανοήσουμε ότι για να μπει το ζευγάρι στο κέντρο, η φιλία έχει αδειάσει από υλικό περιεχόμενο. Οι κοινωνίες συγκροτούν συστήματα συγγένειας και εγγύτητας που καθορίζουν ποιοι δεσμοί αναγνωρίζονται και ποιοι μένουν στο περιθώριο. Το ετεροφυλοφιλικό μονογαμικό ζευγάρι συγκροτεί το κέντρο αυτών των συστημάτων, και οι υπόλοιπες σχέσεις (συμπεριλαμβανομένης και της φιλίας) ανασχηματίζονται σε σχέση με αυτό». Και προσθέτουν: «Επομένως, δεν έχει τόσο να κάνει με το να “δώσουμε περισσότερη σημασία στους φίλους”, όσο με το να απορρίψουμε τις τρέχουσες δομές τόσο του ζευγαριού όσο και της φιλίας ώστε να δημιουργήσουμε νέες μορφές σχέσεων. Χρειαζόμαστε έναν “αποπροσανατολισμό” (desorientar)… των κανονιστικών εννοιών της αγάπης για να μπορέσουμε να φανταστούμε άλλες μορφές σχεσιακής συνύπαρξης και συγκατοίκησης. Μόνο στον βαθμό που σκεφτόμαστε νέες μορφές φιλίας, παύει το ζευγάρι να έχει νόημα ως το απόλυτο οργανωτικό κέντρο της ζωής μας».

 

 

Σε μια ομιλία για την κατάργηση της οικογένειας στη Σεβίλλη πριν δύο χρόνια, μιλώντας για εναλλακτικές μορφές οικογένειας, η Nuria Alabao έκανε λόγο για τη δημιουργία σχέσεων με αμοιβαία δέσμευση (ώστε να μπορεί να αναληφθεί η φροντίδα), και ότι αυτού του τύπου οι σχέσεις χρειάζονται χρόνο για να χτιστούν. Αυτή η δέσμευση ήδη υπάρχει στην οικογένεια σήμερα, και αμφιβάλλω αν οδηγεί σε ουσιαστική φροντίδα — ούτε για τα παιδιά, ούτε για τους ενήλικες ή τους ηλικιωμένους. Για μένα, η φροντίδα από υποχρέωση δεν είναι φροντίδα· είναι θυσία. Και σήμερα, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, είναι οι γυναίκες που κάνουν αυτή τη θυσία για να φροντίσουν τους γονείς ή άλλους συγγενείς τους.

Προσωπικά, σκέφτομαι περισσότερο τη δέσμευση: δηλαδή, να δεσμεύομαι εθελοντικά σε μια σχέση (οποιουδήποτε είδους), χωρίς να απαιτείται ανταποδοτικότητα. Είναι περισσότερο ζήτημα εμπιστοσύνης στο δίκτυο (της σχεσιακής αναρχίας, της κοινότητάς μου), ότι όταν χρειαστώ φροντίδα ή στήριξη, θα υπάρχει κάποιο πρόσωπο —ή και περισσότερα— που θα μπορεί να την προσφέρει· και δεν χρειάζεται να είναι το ίδιο ή τα ίδια άτομα που είχαν υποστηριχθεί προηγουμένως από εμένα. Αισθάνομαι πως αυτό είναι κάτι που ήδη προσπαθούμε να εφαρμόσουμε στο δίκτυό μου.

Το Hil Malatino, στο βιβλίο του Cuidados trans (Bellaterra, 2021), δίνει έναν μινιμαλιστικό ορισμό της κοινότητας: άνθρωποι που ξαναπλέκουν. Και όταν ανατρέχω στην εμπειρία των τελευταίων εννέα χρόνων μου, στην προσπάθεια να αντιμετωπίσω τα οικογενειακά μου τραύματα, ήταν πράγματι ένα συνεχές ξαναπλέξιμο των δικτύων μου. Κάποιοι άνθρωποι αποχώρησαν, άλλοι ήρθαν. Ίσως πρέπει να εγκαταλείψουμε την ιδέα ενός σταθερού και παντοτινού δικτύου αμοιβαίας υποστήριξης, που αναλαμβάνει τη φροντίδα — συναισθηματική, οικονομική, ανατροφής, όταν είμαστε άρρωστοι — λειτουργίες που σήμερα (συχνά ανεπαρκώς) αναλαμβάνει η οικογένεια.

Και αντί για αυτό, να εμπιστευτούμε τα δίκτυά μας: εύθραυστα, ρευστά, πάντα σε επανασύνθεση — αλλά ικανά να μας συμπαρασταθούν όταν τα χρειαζόμαστε. Δεν ξέρω. Εγώ ακόμα φοβάμαι. Αλλά, ταυτόχρονα, τα δίκτυά μου με έχουν στηρίξει τα τελευταία χρόνια και συνεχίζουν να το κάνουν.

Πώς φέρνουμε τις εμπειρίες μας από τα δίκτυα αμοιβαίας υποστήριξης στο επίκεντρο της κοινωνίας;

Πώς αλλάζουμε τις φαντασιακές μας εικόνες, ώστε να μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά τα δίκτυα; Πώς μπορούμε να τα ενδυναμώσουμε;

Δεν έχω τις απαντήσεις. Πιστεύω ότι πρόκειται για μια διαδικασία που χτίζεται περπατώντας και δοκιμάζοντας. Αυτό είναι μόνο η αρχή. Και για μένα, το να χτίζουμε εναλλακτικές απέναντι στην οικογένεια — νέες δομές αμοιβαίας υποστήριξης και φροντίδας — είναι ζήτημα επιβίωσης.

Έχω επιβιώσει από την οικογένειά μου και έχω φτάσει ως εδώ χάρη σε αυτά τα προσωπικά μου δίκτυα.

____

Πηγή στα Αγγλικά: Freedom Press

Πηγή στα Ελληνικά: https://voidnetwork.gr/2025/06/01/katargontas-tin-oikogeneia-i-gnomi-enos-epizontos 

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ
  • positive
  • No Comments

Πολυσυντροφικότητα και «απιστία»: Σπάζοντας τα ταμπού
Πολυσυντροφικότητα και «απιστία»: Σπάζοντας τα ταμπού 1020 574 positive

Λίζα Αστερίου*

Πέρασαν τέσσερα και πλέον χρόνια από την τελευταία φορά που ανανέωσα το παρόν ιστολόγιο. Η αιτία; Τα προβλήματα υγείας που έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στη ζωή μου. Παρ’ όλα αυτά, παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις των τελευταίων ετών. Κάποτε η πολυσυντροφικότητα ήταν άγνωστη λέξη. Σήμερα, έχει πλέον δημιουργηθεί μια sex positive κοινότητα στην Αθήνα, η οποία τολμάει να θίγει θέματα ταμπού. Δεν ασχολείται μόνο με την πολυσυντροφικότητα αλλά και με μια σειρά από άλλα θέματα: τη σχεσιακή αναρχία, το BDSM, την ιερή σεξουαλικότητα, το queer και άλλα πολλά.1

Μια άλλη σημαντική εξέλιξη είναι ότι πλέον βλέπουν το φως της δημοσιότητας αρκετά άρθρα που παρουσιάζουν την πολυσυντροφικότητα με θετικό τρόπο, συμβάλλοντας ώστε να σπάσουν κάπως τα στερεότυπα που επικρατούν.2 Πολύ ευχάριστη έκπληξη ήταν και η κυκλοφορία του βιβλίου Μονογαμική σκέψη, πολυσυντροφική πρόκληση της Brigitte Vasallo από τις εκδόσεις Oposito – ένα βιβλίο που εξαντλήθηκε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και ελπίζουμε να ξαναεκδοθεί γρήγορα.

Όλη η δουλειά που έχει γίνει στα θέματα των σχέσεων επί σειρά ετών έχει αποδώσει καρπούς. Η νέα γενιά είναι πιο ανοιχτή στη δημιουργία συναινετικά μη μονογαμικών σχέσεων. Ακόμη και κάποια ζευγάρια που βρίσκονται στη μέση ηλικία τολμούν να ανοίξουν τη σχέση τους.

Παρ’ όλα αυτά, η μονοκανονικότητα εξακολουθεί να αποτελεί την κυρίαρχη νόρμα – στηρίζεται με κάθε τρόπο από το κράτος, την Εκκλησία, το εκπαιδευτικό σύστημα, τα ΜΜΕ κ.τ.λ. Έτσι, τα άτομα που επιλέγουν τις κρυφές σχέσεις είναι πολύ περισσότερα από αυτά που βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν ανοιχτά στον/στην σύντροφό τους για τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους. Για τον λόγο αυτό, θεώρησα καλό να μοιραστώ μαζί σας ένα κείμενό μου γύρω απ’ αυτό το θέμα – στην αρχική του μορφή γράφτηκε πριν από αρκετά χρόνια αλλά το έχω επικαιροποιήσει.

Η πολυφοβία και οι σχέσεις-φυλακές

Πολυφοβία είναι οι διακρίσεις τις οποίες υφίστανται τα πολυγαμικά και πολυσυντροφικά άτομα – ο όρος πλάστηκε κατ’ αναλογία με την ομοφοβία, την αμφιφοβία και την τρανσφοβία. Βλέπετε, η κοινωνία όπου ζούμε μας έχει μάθει να πιστεύουμε ότι κάθε είδος σχέσης πέρα από το πολυδιαφημισμένο ετεροφυλόφιλο μονογαμικό ζευγάρι πάει κόντρα στην «ανθρώπινη φύση». Μας λέει ότι οι ανοιχτές σχέσεις δεν μπορούν να λειτουργήσουν γιατί οι άνθρωποι από τη φύση τους είναι κτητικοί, ζηλιάρηδες, εγωιστές, ανασφαλείς, καταπιεστικοί. Θεωρούν τον/τη σύντροφό τους ιδιοκτησία τους, όπως ακριβώς το κινητό τους, την οδοντόβουρτσά τους και … το βρακί τους!

Μέσα σ’ ένα καπιταλιστικό σύστημα που δοξάζει την έννοια της ιδιοκτησίας και την κατοχή όσο το δυνατόν περισσότερο πραγμάτων, θεωρείται «φυσικό» να αντιμετωπίζουμε τον/τη σύντροφό μας σαν ένα ακόμη αντικείμενο που βρίσκεται στην κατοχή μας. Κι όπως τα πράγματά μας οφείλουμε να τα περιφρουρούμε μην τυχόν και μας τα κλέψει κανείς, το ίδιο κάνουμε με τους ανθρώπους. Έτσι, μας φαίνεται «φυσιολογικό» να ασκούμε έλεγχο πάνω σ’ ένα άλλο πρόσωπο, λες και το κορμί του, η καρδιά του και ο χρόνος του ανήκει σε μας κι όχι σ’ εκείνο. Αντί για σχέσεις αγάπης, δημιουργούμε σχέσεις αστυνόμευσης, συναισθηματικών εκβιασμών και ψυχολογικής βίας.

Ωστόσο, όταν χάνεται η ελευθερία, χάνονται και πολλά άλλα πράγματα – ίσως γιατί αποτελεί βαθιά ανθρώπινη ανάγκη. Πόσες φορές έχουμε ακούσει ανθρώπους να παραπονιούνται για την πλήξη και τη ρουτίνα μέσα στη σχέση τους; Άραγε, τι είναι αυτό που δημιουργεί αυτά τα φαινόμενα; Πλήττει κανείς όταν κάνει πράγματα που δεν τον ενδιαφέρουν – ή όταν εμποδίζεται από το να κάνει αυτά που θα ’θελε. Φαντάζομαι πως η πιο τρομαχτικά βαρετή εμπειρία είναι να βρεθεί κανείς κλεισμένος για χρόνια στο κελί μιας φυλακής.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στην προσωπική μας ζωή. Θυσιάζουμε την ελευθερία για χάρη της αγάπης και τελικά χάνουμε και τη μία και την άλλη. Γιατί, κακά τα ψέματα, όταν η σχέση μετατρέπεται σε φυλακή, το άλλο πρόσωπο παύει να ’ναι σύντροφος. Γίνεται δεσμοφύλακας.

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η μονοκανονικότητα (αγγλ. mononormativity), όρος που πλάστηκε κατά το ετεροκανονικότητα (αγγλ. heteronormativity). Βομβαρδιζόμαστε από μια αδιάκοπη προπαγάνδα που υποστηρίζει ότι μόνο οι μονογαμικές και ετερόφυλες σχέσεις είναι αποδεκτές.3 Όλες οι υπόλοιπες στιγματίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Φυσικά, υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να ζουν μονογαμικά επειδή έτσι έχουν επιλέξει ή νιώθουν ότι αυτή είναι η φύση τους. Έχουν κάθε τέτοιο δικαίωμα. Η κριτική που ασκούμε δεν στρέφεται ενάντια στη μονογαμία ως επιλογή αλλά ενάντια στη μονοκανονικότητα.

Το πρότυπο αυτό αφήνει απ’ έξω έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων, οι οποίοι υφίστανται τεράστιες πιέσεις να ακολουθήσουν έναν τρόπο ζωής που δεν τους ταιριάζει. Αν δεν υποκύψουν, κινδυνεύουν να καταλήξουν «μοναχικές ψυχές», οι οποίες δεν μπορούν να κάνουν παρά μόνο ευκαιριακές κι επιφανειακές σχέσεις, αφού αυτά τα άτομα θεωρούνται ακατάλληλα για «σοβαρό δεσμό». Κι αν ήδη έχουν κάνει οικογένεια, κινδυνεύουν να τη χάσουν εφόσον τολμήσουν να μιλήσουν ανοιχτά για τις ανάγκες τους. Η περιθωριοποίηση και ο στιγματισμός είναι υπαρκτοί κίνδυνοι μέσα σε μια πολυφοβική κοινωνία, ειδικά αν μένει κανείς σε κάποιο μικρό μέρος – η ελληνική επαρχία δεν φημίζεται για το ανοιχτό μυαλό της.

Η επιδημία της «απιστίας» και οι πολυσυντροφικές διεκδικήσεις

Έτσι, πάρα πολλοί άνθρωποι επιλέγουν την «εύκολη λύση», δηλαδή την υποκρισία. Εξάλλου, στην εποχή του Διαδικτύου είναι πολύ εύκολο να κάνει κανείς «διακριτικές γνωριμίες», πράγμα που χιλιάδες παντρεμένοι/ες αξιοποιούν κατά κόρον. Στη χώρα μας η «απιστία» μπορεί να θεωρείται μεν ηθικά απαράδεκτη, ωστόσο στην πράξη αποτελεί πάγια τακτική. Συνήθως θεωρούμε ότι οι άνδρες επιδίδονται στο … σπορ, όμως και οι γυναίκες ακολουθούν κατά πόδας. Έχω συζητήσει αρκετές φορές το θέμα των ανοιχτών σχέσεων με φίλες. Η απάντηση που παίρνω συχνά είναι «και γιατί να του το πεις; Κάν’ το στα κρυφά. Εγώ αυτό κάνω τόσα χρόνια!». Φαίνεται πως το ρητό «ο απατημένος σύζυγος το μαθαίνει τελευταίος» έχει μεγάλη δόση αλήθειας…

Το ψέμα είναι πιο εύπεπτο από την αλήθεια. Δεν θίγει τα ταμπού, δεν απειλεί τα ιερά και τα όσια. Δεν μας υποχρεώνει να δούμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Απλώς κρύβει τα προβλήματα κάτω απ’ το χαλί και επιτρέπει στο status quo να παραμείνει όπως έχει. Κι έτσι, ως κοινωνία διατηρούμε μια επίφαση μονογαμίας την ίδια στιγμή που η συζυγική «απιστία» έχει χτυπήσει κόκκινο.

Χρειάζεται μεγάλο θάρρος για να πεις την αλήθεια στον/στην σύντροφο σου, ειδικά όταν υπάρχουν δεσμεύσεις οικονομικές και παιδιά. Αν προσέσθουμε την πίεση της κοινωνίας και τον στιγματισμό που υφίστανται τα πολυσυντροφικά άτομα, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Είναι εύκολο να καταγγέλλουμε τις «υποκρίτριες» και τους «υποκριτές» που κάνουν κρυφές σχέσεις. Ωστόσο, τέτοιου είδους καταγγελίες δεν βοηθούν γιατί αντιμετωπίζουν την «απιστία» σαν ατομικό αντί για κοινωνικό πρόβλημα.

Χρειάζονται συλλογικοί αγώνες για να σπάσουν τα ταμπού και να ξεφύγουμε από την πολυφοβία. Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα κατάφεραν, έπειτα από μάχες δεκαετιών, να κατακτήσουν σημαντικά δικαιώματα και να περιορίσουν την ομοφοβία και την τρανσφοβία. Ως πολυσυντροφικά άτομα έχουμε να δώσουν τους δικούς μας αγώνες, μαζί με τις/τους συμμάχους μας. Προς το παρόν, οι πολυσυντροφικοί γάμοι είναι κατοχυρωμένοι σε μια μόνο χώρα – την Κολομβία – κι αυτό έγινε έπειτα από διεκδικήσεις σε δικαστικό επίπεδο.

Ίσως το θέμα του γάμου να μη σας ενδιαφέρει σε προσωπικό επίπεδο, όπως δεν ενδιαφέρει κι εμένα. Ίσως ακόμη και να είστε κατά του γάμου – στο κάτω κάτω πρόκειται για έναν θεσμό του καπιταλιστικού συστήματος. Ωστόσο, η διεύρυνση του δικαιώματος στο γάμο θα μειώσει τις διακρίσεις εις βάρος των πολυσυντροφικών και θα βοηθήσει να γίνουν πιο αποδεκτές οι συναινετικά μη μονογαμικές σχέσεις στη συνείδηση του κόσμου. Θα δώσει ένα σημαντικό χτύπημα στην πολυφοβία και θα βοηθήσει περισσότερους άνθρωπους «να βγουν από την ντουλάπα» των κρυφών σχέσεων και να ζήσουν μια πιο αυθεντική ζωή.

 

Αν βρήκατε το παραπάνω κείμενο ενδιαφέρον, μπορείτε επίσης να διαβάσετε το άρθρο «Τρεις αλήθειες που πιθανόν δεν ξέρετε για την πολυσυντροφικότητα». Κάθε καλοπροαίρετο σχόλιο είναι καλοδεχούμενο. Διατηρώ το δικαίωμα να σβήνω σχόλια αγενή, ειρωνικά και γενικώς τοξικά.

Σημειώσεις

  1. Μπορείτε να ενημερώνεστε σχετικά από την ιστοσελίδα Sex Positive και τη σελίδα Polyamorygr στο Facebook. ↩︎
  2. Βλ. π.χ. «Τι είναι η πολυσυντροφικότητα και πώς λειτουργεί» της Ελίνας Δημητριάδη και «Πώς είναι η καθημερινότητα μέσα σε μια πολυσυντροφική σχέση;» της Τατιάνας Τζινιώλη. ↩︎
  3. Για την έννοια της μονοκανονικότητας και την επιρροή της πάνω στην ψυχολογία των σχέσεων, βλ. Robert van Tol, Non-monogamous Relationships in Relationship Counselling: Building an Understanding of the Plurality of Relationship Structures in a Monogamy-normative Society and Relating it to Ideas within Transactional Analysis, MSc in Transactional Analysis Counselling Queen Margaret University, January 2015, http://goo.gl/6a8VKm. ↩︎

*Η Λίζα Αστερίου σπούδασε ψυχολογία και φιλολογία. Δραστηριοποιείται στον χώρο των κοινωνικών κινημάτων. Αρθρογραφεί και συντονίζει την ομάδα «Ανοιχτές Σχέσεις». Είναι επίσης μια από τις συγγραφείς του συλλογικού βιβλίου Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές (εκδ. Πηγή).

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Πηγή: https://polysyntrofikotita.wordpress.com/2025/01/13/polyphobia-infidelity/ 

 

  • positive
  • No Comments

collective book club of sexpositive.gr: We read “Monogamous Mind, Polyamorous Terror” by Brigitte Vasallo
collective book club of sexpositive.gr: We read “Monogamous Mind, Polyamorous Terror” by Brigitte Vasallo 1440 754 positive

The collective book club of sexpositive.gr is entering its third year!

We began this journey in the fall of 2022 with the book that has been loved like few others in polyamorous communities around the world, Polysecure: Attachment, Trauma and Consensual Nonmonogamy by psychotherapist Jessica Fern.

We continued last year with “Relationship Anarchy: Occupy Intimacy!” by Juan Carlos Pérez Cortés and are preparing from October to enter our third year with the first Greek-language book on polyamory: “Monogamous Thought, Polyamorous Terror”” by Brigitte Vasallo .

Now that it is autumn, it is an opportunity to meet again, to get to know new people, to discuss what is on our minds, to dive into new knowledge on our favourite topics and to enjoy the joy of collective reading. So let’s start with the first Greek-language book on polyamory!

First meeting Tuesday 8/10 at 20:00

Brigitte Vasallo’s bastard essay entitled “Monogamous Mind, Polyamorous Terror” seeks to shake up the dominant relational grid.
This book is an investigation that touches on the centrality of monogamy as a system of social organization and enforcement – a system that starts from the couple and reaches up to the nation-state, touchng even activist groups, with a horizon of polyamory and liberation of emotions:

“Become ungovernable, not another emotional corpse in our lives, both private and collective. The master’s tools will never dismantle the master’s house. We have other tools because we are made of a different paste. We must end this collective fantasy once and for all. We have to take the last step, to cut the last bond, to escape the influence of the desire centers, to get out of the margins, to live in another, even more distant one… and start to build something truly different.”

Register for the Book Reading Club by filling in the form below: https://forms.gle/H4qtmeTBj431z2Pf7

*Brigitte Vasallo is a writer, lesbian, feminist, activist and known for her analysis of monogamy as a system of social organization. She teaches in the postgraduate programme “Gender and Communication” at the Autonomous University of Barcelona (UAB). Her books have been translated into several languages.

Sex Positive Book Club: Because ((also)) reading is more enjoyable when you share it!

  • positive
  • No Comments

Λέσχη συλλογικής ανάγνωσης round 3: Συζητάμε για τη σχεσιακή αναρχία!
Λέσχη συλλογικής ανάγνωσης round 3: Συζητάμε για τη σχεσιακή αναρχία! 1000 1500 positive

Η λέσχη συλλογικής ανάγνωσης του sexpositive.gr αισίως μπαίνει στον τρίτο της χρόνο!

Ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι  το  φθινόπωρο του 2022 με το βιβλίο που αγαπήθηκε όσο λίγα στις πολυσυντροφικές κοινότητες ανά τον κόσμο: Polysecure: Attachment, Trauma and Consensual Nonmonogamy της ψυχοθεραπεύτριας Jessica Fern.

Συνεχίσαμε πέρυσι με το: “Relationship Anarchy: Occupy Intimacy! ” του Juan Carlos Pérez Cortés και ετοιμαζόμαστε από Οκτώβρη να μπούμε στην τρίτη χρονιά με το πρώτο ελληνόφωνο βιβλίο για την πολυσυντροφικότητα: “Μονογαμική σκέψη, πολυσυντροφική πρόκληση” της Brigitte Vasallo .

Με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου “Relationship Anarchy: Occupy Intimacy! ” σας προσκαλούμε για μια συζήτηση σχετικά με τη σχεσιακή αναρχία. Θα ακολουθήσει συμπόσιο, μια προεικόνιση της αναρχικής κοινωνίας εντός του οποίου κάθε εξουσιαστική δομή διαλύεται μέσα στο κέφι και στην ευφορία! Σας προ(σ)καλούμε να φέρετε μαζί σας κάτι φαγώσιμο να προσφέρετε στον κύκλο μας και να πάρετε ό,τι επιθυμήσετε. Κάθε μορφή τέχνης που θέλετε να μοιραστείτε είναι επίσης ευπρόσδεκτη.

Παρασκευή 20/9, 20:00

Στέκι Π καμπούρογλου 44 και Σαμαρά, Κάτω Πατήσια

Το event στο fb: https://www.facebook.com/events/919350346686164/ 

Η σχεσιακή αναρχία προσπαθεί να είναι μια πραγματική επανάσταση που πυροδοτείται από τις στοργές μας, ριζωμένη όχι μόνο στη μακρά παράδοση του αναρχισμού αλλά και σε συνεισφορές από την πιο πρόσφατη κοινωνιολογία, την ανθρωπολογία, το φεμινισμό, την queer θεωρία και τους μη μονογαμικούς ακτιβισμούς. Σε μια εποχή που οι επαναστατικές προοπτικές δεν φαίνονται στον ορίζοντα, η πρόκληση της αναρχίας των σχέσεων είναι να οικοδομήσουμε μη ιεραρχικά δίκτυα αμοιβαίας φροντίδας, προσπαθώντας να επεκτείνουμε στην οικειότητα τα ιδανικά που θα θέλαμε να εμφυσήσουμε στην κοινωνία, ξεπερνώντας την κανονικότητα, τις κληρονομημένες δομές εξουσίας και τους στερεοτυπικούς μηχανισμούς ελέγχου.
Η πρόταση γεννήθηκε στη Σουηδία το 2005, αναπτύχθηκε για 15 χρόνια και στη συνέχεια αυτός ο τίτλος δημοσιεύτηκε αρχικά στην Ισπανία την άνοιξη του 2020. Έκτοτε, η μία έκδοση μετά την άλλη έχουν εξαντληθεί (το 2023, η πέμπτη ισπανική έκδοση θα κυκλοφορήσει τα βιβλιοπωλεία) και έχουν κυκλοφορήσει μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες και εκδοτικά έργα σε άλλες χώρες, δείχνοντας ότι υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει παγκόσμια ανάγκη να γνωρίζουμε και να κατανοούμε εναλλακτικές δομές όσον αφορά τις μεταξύ μας σχέσεις.
Η πιο ενθουσιώδης υποδοχή αυτής της μονογραφίας έγινε σε εκείνες τις κοινότητες που ενδιαφέρονται ήδη για αυτές τις εναλλακτικές στο ηγεμονικό μονογαμικό σύστημα σχέσεις και επίσης σε ομάδες που επικεντρώθηκαν περισσότερο στον ακτιβισμό της καθημερινής ζωής-πολιτικής αντιπατριαρχικής, αναρχικής και αντικαπιταλιστικής κατεύθυνσης. Σε αυτούς τους τομείς, έχουν οργανωθεί ομάδες ανάγνωσης, μαθήματα, σεμινάρια και εργαστήρια ποικίλης εμβέλειας και προσεγγίσεων. Ομοίως, οι προτάσεις που παρουσιάζονται στο βιβλίο έχουν συγκεντρωθεί σε άρθρα στον τύπο, ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα, συνεντεύξεις, podcast και άλλες ψηφιακές και έντυπες μορφές. Όλη αυτή η δραστηριότητα συνεχίζεται και αυξάνεται όσο περνάει ο καιρός.
*Ο Juan-Carlos Pérez-Cortés, είναι διδακτορικός ερευνητής στην Τεχνητή Νοημοσύνη με εκτεταμένη επιστημονική παραγωγή στον τομέα αυτό. Είναι τακτικός καθηγητής στο Universitat Politècnica de València, στην Ισπανία, ιδρυτής και διευθυντής της ερευνητικής ομάδας Perception, Recognition, Learning, and Artificial Intelligence. Έχει διατελέσει επιστημονικός διευθυντής του Πανεπιστημιακού Ερευνητικού Ινστιτούτου Επιστήμης Υπολογιστών, όπου η ομάδα του εδρεύει από το 2004.
Εκτός ακαδημαϊκού πεδίου, έχει συμμετάσχει σε εκδηλώσεις και χώρους που σχετίζονται με μη κανονιστικές σχέσεις από το 2010. Ήταν ο συγγραφέας μιας από τις πρώτες μεταφράσεις στα ισπανικά του Μανιφέστου της Σχεσιακής Αναρχίας και συμβάλλει ενεργά στη διάδοσή του σε διαφορετικούς χώρους συζήτησης.
Είναι συνιδρυτής του Association for Affective, Ethical, Non-normative Relationships of València (ARAEN Valencia), το οποίο διοργανώνει, μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων, μία από τις πιο δημοφιλείς συναντήσεις σχεσιακού ακτιβισμού στην Ευρώπη, το OpenCon Valencia.

Sex Positive Book Club: Γιατί (και) το διάβασμα είναι πιο απολαυστικό όταν το μοιράζεσαι!

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

  • 1
  • 2
Enter your
text here