—English below—
Ζούμε σε ένα κόσμο που το σεξ είναι παντού γύρω μας. Από τις διαφημίσεις γιαουρτιού μέχρι τις παρέες και φυσικά το “ντιβάνι” του ψυχοθεραπευτή όλα τα άτομα γύρω μας φαίνεται να μιλούν για το σεξ, λιγότερα να το κάνουν και ακόμα πιο λίγα να το απολαμβάνουν. Ταυτόχρονα το σεξ καθορίζει αν μια σχέση θα θεωρηθεί ερωτική ή “ΑΠΛΑ” φιλική, αν είμαστε φυσιολογικά ή τίποτα ανώμαλα, αν μια εργασία αξίζει να αναγνωριστεί ως τέτοια και να έχει τα αντίστοιχα δικαιώματα,κλπ,κλπ. Και φυσικά όταν μιλάμε για σεξ εννοούμε κατά κανόνα το ετερόφυλο διεισδυτικό σεξ. Όλες οι άλλες μορφές σεξ είναι υποδεέστερες αν όχι μη-φυσιολογικές και στην καλύτερη περίπτωση, όταν η κοινωνία μας δεν τις κυνηγά μαθαίνει να τις ανέχεται ή και να τις αποζητά όσο παραμένουν στο σκοτάδι και…”δεν προκαλούν”. Τα ασεξουαλικά άτομα δε παραμένουν αόρατα για τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου.
Ακόμα και στα ετεροκανονικά πλαίσια ότι ξεφεύγει από τη διείσδυση θεωρείται απλά προκαταρκτικά μέχρι να περάσουμε στο κυρίως πιάτο. Έχει την πλάκα του επίσης ως μη-μονογαμικό άτομο να παρατηρώ τι θεωρείται απιστία και τι όχι στα πλαίσια των κατ’ όνομα μονογαμικών σχέσεων.
Όλη αυτή η έμφαση στη διείσδυση πέρα από την βαριά πατριαρχική νοοτροπία που κουβαλάει δημιουργεί πολλές φορές και ένα μεγάλο άγχος επίδοσης που καταστρέφει στο τέλος και την ίδια τη διείσδυση.
Με αυτήν την έννοια είναι πολύ χρήσιμες όλες οι πρακτικές (από την τάντρα μέχρι το κινκ)
και τα εργαλεία που παρά τις μεγάλες διαφορές τους μας βοηθούν να αποσυνδέσουμε το σεξ από τη διείσδυση και να το συνδέσουμε ξανά με την οικειότητα, τη φροντίδα, το παιχνίδι και την απόλαυση.
Και βέβαια χρειάζεται να μην ξεχνάμε ότι η σεξουαλικότητα συνδέεται με το τραύμα και να είμαστε έτοιμα να το συναντήσουμε, να συνομιλήσουμε μαζί του ξεπερνώντας το φόβο, και γιατί όχι να αλλάξουμε και το τέλος σε παλιές ιστορίες που συνεχίζουμε να παίζουμε σε επανάληψη με νέο καστ ηθοποιών στο εδώ και στο τώρα.
Μια στάση θετική απέναντι στη σεξουαλικότητα στο σύνολό της μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι κρίσιμο να διαχωρίσει το σεξ από τη διείσδυση και να το αναγνωρίσει και αυτό ως ένα φάσμα δυνατοτήτων, μια παλέτα από χρώματα που κανένα δεν είναι ανώτερο από τα άλλα και όλα μπορούν όταν συμβαίνουν μεταξύ συναινούντων ενηλίκων να είναι εξίσου αποδεκτά και απολαυστικά. Είναι κρίσιμο να δημιουργήσουμε χώρους και περιβάλλοντα όπου η σεξουαλικότητα, ο ερωτισμός , η αισθαντικότητα να γίνουν ξανά ένα παιχνίδι για μεγάλα παιδιά, χώρους όπου η ερωτική ενέργεια είναι μέσο σύνδεσης και επικοινωνίας, όχι διαχωρισμου και επίκρισης.
English
Penetration is one thing, sex is another
We live in a world where sex is all around us. From yogurt commercials to social gatherings, and of course, the therapist’s couch, everyone seems to be talking about sex, fewer people are actually having it, and even fewer are truly enjoying it. At the same time, sex determines whether a relationship is considered romantic or “JUST” friendly, whether we are normal or somehow weird, whether sex work deserves recognition and full rights, and so on. And of course, when we talk about sex, we usually mean heterosexual penetrative sex. All other forms of sex are viewed as subordinate, if not abnormal, and at best—when society isn’t persecuting them—it learns to tolerate or even desire them as long as they remain in the dark and «don’t cause a scene.» Meanwhile, asexual individuals remain invisible to the vast majority of people.
Even within heteronormative frameworks, anything that strays from penetration is considered merely foreplay until we get to the main course. As a non-monogamous person, it’s also fascinating to observe what is considered infidelity and what isn’t within nominally monogamous relationships.
This heavy emphasis on penetration, beyond carrying a deeply patriarchal mindset, often creates performance anxiety that ultimately ruins penetration itself.
In this sense, all practices (from Tantra to Kink) and tools—despite their vast differences—are immensely useful. They help us uncouple sex from penetration and reconnect it with intimacy, care, play, and pleasure.
And of course, we must not forget that sexuality is intertwined with trauma. We need to be ready to meet it, talk with it, move past fear, and why not rewrite the endings of old stories we keep replaying with a new cast of characters in the here and now.
In such an environment, a sex-positive attitude across the board must critically separate sex from penetration and recognize it as a spectrum of possibilities—a color palette where no single color is superior to the others, and where all expressions, when occurring between consenting adults, are equally valid and enjoyable. It is crucial to create spaces and environments where sexuality, eroticism, and sensuality become a playground for grown-ups again—spaces where erotic energy serves as a vehicle for connection and communication, not separation and judgment.
