polyamory

  • positive
  • No Comments

Ασκώντας την αγάπη χωρίς ιδιοκτησία
Ασκώντας την αγάπη χωρίς ιδιοκτησία 736 743 positive

Για την αποδόμηση της θρησκείας του «μοναδικού», τη μάθηση του να αγαπάμε χωρίς κατοχή, την απελευθέρωση από τους δείκτες σχεσιακής παραγωγικότητας και την επιλογή δεικτών σχεσιακού βάθους.

Erotics of Liberation

Απόδοση στα ελληνικά: Γιώργος Σίσυφος

Find the original English version here: https://open.substack.com/pub/eroticsofliberation/p/ok-you-like-them-can-you-release?r=1p9x3v&utm_campaign=post-expanded-share&utm_medium=web

Έχετε ακούσει ποτέ για αυτό το ψυχολογικό φαινόμενο που λέγεται παρειδωλία;

Είναι η τάση να αντιλαμβανόμαστε νόημα και μοτίβα εκεί που αντικειμενικά δεν υπάρχει κανένα.

Ο εγκέφαλός μας μισεί την αβεβαιότητα. Στους ανθρώπους αρέσει να προβλέπουν, επειδή το να μην ξέρεις είναι απλά πολύ οδυνηρό· έτσι, βλέπουμε πρόσωπα στα σύννεφα, ζώα σε σχηματισμούς βράχων, θρησκευτικές φιγούρες σε καμένες φρυγανιές ή ντομάτες. Οι εγκέφαλοί μας είναι μηχανές παραγωγής προβλέψεων. Αντιμέτωποι με το άγνωστο, προτιμούν να εφεύρουν ένα μοτίβο παρά να παραμείνουν στη δυσφορία της άγνοιας.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν κάνουμε κάτι παρόμοιο και στις σχέσεις μας — μια μορφή συναισθηματικής παρειδωλίας; Αφήστε με να σας εξηγήσω.

Τελευταία σκέφτομαι αυτό που η θεραπεύτριά μου αποκαλεί δείκτες σχεσιακής παραγωγικότητας. Συνειδητοποίησα ότι επειδή είμαι κουίρ, δεν θέλω να παντρευτώ, δεν θέλω παιδιά, δεν θέλω καν να συγκατοικήσω με σύντροφο και δεν είμαι μονογαμικό, δεν έχω πολλά από τα ορόσημα που η κουλτούρα μας έχει συμφωνήσει να αναγνωρίζει ως απόδειξη ότι μια σχέση «δουλεύει».

Οι σχέσεις μου δεν θα παράγουν φυσικά αρραβώνες, γάμους, στεγαστικά δάνεια, παιδιά που δείχνουν το «επόμενο βήμα», ή οποιοδήποτε από τα οικεία σημάδια που μας καθησυχάζουν ότι κινούμαστε προς τη «σωστή» κατεύθυνση. Δεν παράγουν τα είδη των αποδείξεων που η κουλτούρα μας έχει μάθει να γιορτάζει.

Δεν απορρίπτω τη μονογαμία επειδή θεωρώ ότι είναι εγγενώς καταπιεστική, ούτε πιστεύω ότι η πολυσυντροφικότητα είναι η απάντηση στις σχεσιακές μας πληγές. Όπως κάθε σύστημα, κανένα από τα δύο δεν μας σώζει. Τα συστήματα δεν μας θεραπεύουν· μας αποκαλύπτουν. Κάθε δομή σχέσης αργά ή γρήγορα εκθέτει τις πρακτικές που κάνουμε πρόβα για χρόνια: πώς σχετιζόμαστε (κυρίως) με την εξουσία και τη φροντίδα, αλλά και με τη ζήλια, τον φόβο, την αποκατάσταση, το πένθος, τη λαχτάρα, τη δέσμευση, την ειλικρίνεια. Δεν γινόμαστε διαφορετικοί άνθρωποι επειδή μπήκαμε σε μια διαφορετική σχεσιακή δομή. Απλώς φέρνουμε το νευρικό μας σύστημα σε μια νέα δομή. Δεν είμαστε οι αξίες μας· είμαστε αυτό που εξασκούμε περισσότερο.

Το ενδιαφέρον με τη δική μου σχέση με τη μονογαμία —ή ακριβέστερα, με τη θρησκεία του «ενός και μοναδικού»— είναι ότι, σε αντίθεση με άλλα πράγματα στη ζωή μου, δεν είχα την ευκαιρία να την ολοκληρώσω/ενσωματώσω αποκτώντας αυτό που τόσο απεγνωσμένα ήθελα (ή πιθανότατα, αυτό που με έμαθαν να θέλω), μόνο και μόνο για να ανακαλύψω ότι δεν μπορούσε να με σώσει.

Δεν υπήρξα ποτέ σε μια μακρά, όμορφη, ασφαλή, μονογαμική κουίρ σχέση. Δεν ξέρω πώς είναι να ξυπνάς δίπλα σε κάποιο και να σκέφτεσαι, «αυτός είναι ο άνθρωπός μου!», και να συνεχίζεις να το σκέφτεσαι για χρόνια. Δεν μπόρεσα ποτέ να αναγνωρίσω ένα άτομο ως σταθερή άγκυρα στη ζωή μου, να περάσουμε προκλήσεις μαζί και να εξελιχθούμε κόντρα στον κόσμο, να νιώθω ότι με επιλέγουν και με θέλουν, και να συνειδητοποιήσω ότι η ζωή παραμένει… μοναχική ώρες-ώρες.

Δεν ανέβηκα ποτέ στο βουνό για να συνειδητοποιήσω ότι η θέα δεν ήταν αυτή που φανταζόμουν. Οι καλύτερες ενσωματώσεις μου έρχονται όταν αποκτώ ακριβώς αυτό που θέλω και συνειδητοποιώ ότι δεν θα με κάνει ευτυχισμένο… τουλάχιστον όχι για πάντα. Μόνο μέσα από αυτή τη διαδικασία —να παίρνουμε αυτό που θέλουμε και να παραμένουμε μίζερα ανθρώπινοι— μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι κανείς δεν έρχεται να μας σώσει (πράγμα βασικό στην πολιτική της κατάργησης/abolition work!) και ότι η ευτυχία σίγουρα δεν είναι ο σκοπός της ανθρώπινης ζωής.

Αυτό που έπρεπε να κάνω αντίθετα, είναι να θρηνήσω το ίδιο το βουνό. Έπρεπε να σταματήσω να προσπαθώ τόσο πολύ — πράγμα όχι ιδιαίτερα εύκολο για μένα. Βλέπετε, ανήκω στην ομάδα των ανθρώπων που νοιάζονται υπερβολικά (team chalant) και είμαι αρκετά ψυχαναγκαστικό (type A). Αυτό που προσπαθώ να πω είναι: δυσκολεύομαι να λάβω. Δυσκολεύομαι να αφεθώ. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι δεν θα μείνω στο κενό. Κι έτσι είμαι βέβαιο ότι αν δεν το κάνω εγώ, δεν θα το κάνει κανείς. Το πρόβλημα είναι ότι, ενώ αυτό δουλεύει εξαιρετικά στις επιχειρήσεις, δεν δουλεύει ΚΑΘΟΛΟΥ στις σχέσεις. Η δουλειά απαιτεί στρατηγική, η αγάπη απαιτεί παράδοση (!). Μπορεί κάποιο να παραδοθεί μόνο όταν εμπιστεύεται ότι η υποστήριξη θα το βρει. Εγώ δεν εμπιστεύομαι ότι θα με βρει.

Έτσι, αυτό που κάνω τα τελευταία δύο χρόνια περίπου είναι να αποδομώ αργά τη θρησκεία της αγάπης όπως μου διδάχθηκε. Έπρεπε να αναρωτηθώ αν η λαχτάρα μου ανήκε πραγματικά σε μένα ή αν μου είχε επιβληθεί από μια κουλτούρα που επιμένει ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποκτήσει νόημα η αγάπη.

Η ενσωμάτωση από ένα περιβάλλον έλλειψης —το να πρέπει να απομακρυνθείς από τη θρησκεία επειδή έχει γίνει πιο επώδυνη από οποιοδήποτε άλλο πράγμα— χτυπάει διαφορετικά στο σώμα. Μαθαίνω να χαλαρώνω τη γροθιά μου πάνω σε ένα ιδανικό που δεν άγγιξα ποτέ, χωρίς να πικραίνομαι που δεν έγινε ποτέ δικό μου.

Εδώ είμαστε πάλι: αποδομώντας την ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας! Και όπως γνωρίζετε, το να μάθουμε να κομποστοποιούμε αυτή την ψευδαίσθηση στο σώμα μας είναι ένα βαθιά πολιτικό εγχείρημα. Ο φόβος και η ανασφάλειά μας μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε λαχτάρα για άφεση αμαρτιών μέσω ενός άλλου προσώπου, μέσω της γης, μέσω της ίδιας της ιδιοκτησίας. Αυτή η λαχτάρα βρίσκεται στη ρίζα τόσων μορφών κυριαρχίας. Η Ursula K. Le Guin το είπε καλύτερα από όσο θα μπορούσα ποτέ:

«Περπάτα εδώ, κοιμήσου καλά, πάνω στο έδαφος που δεν είναι δικό σου, αλλά είναι εσύ ο ίδιος.»

Αντί να αναρωτιόμαστε πώς μπορούμε να κατέχουμε το έναςτο άλλο —ή τη γη— τι θα γινόταν αν αναρωτιόμασταν πώς μπορούμε να ανήκουμε ο ένας στην άλλη χωρίς ιδιοκτησία;

Το να ζούμε εξασκώντας αυτή την ερώτηση είναι η δουλειά της απελευθέρωσης που θα έπρεπε όλα να υπηρετούμε.

Καταλαβαίνω γιατί η μονογαμία προσφέρει τόσο καθησυχαστική αίσθηση. Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι ότι έρχεται με ένα έτοιμο σενάριο. Τόσες πολλές προσδοκίες έχουν διαπραγματευτεί πριν καν συναντηθούν δύο άνθρωποι. Και οι δύο φτάνουν με μια κοινή γλώσσα και γνωρίζουν τι μετράει ως προδοσία, δέσμευση, αποκλειστικότητα, πίστη, συντροφικότητα. Η πρόοδος συχνά απαιτεί ελάχιστη συζήτηση, επειδή η κουλτούρα έχει κάνει αυτές τις συζητήσεις για λογαριασμό μας.

Υπάρχει μια βαθιά άνεση στο να κληρονομείς έναν χάρτη αντί να τον σχεδιάζεις από το μηδέν, ειδικά υπό υλικές συνθήκες που γίνονται όλο και πιο αβέβαιες. Υποψιάζομαι ότι πολλά από αυτά που οι άνθρωποι βιώνουν ως ασφάλεια συχνά αφορούν λιγότερο την οικειότητα και περισσότερο τη βεβαιότητα. Η βεβαιότητα και η οικειότητα είναι «κοντινοί εχθροί». Αν οι κανόνες είναι γραμμένοι, μπορούμε να μπερδέψουμε την πιστή εφαρμογή του σεναρίου με τη βαθιά γνώση του εαυτού μας και του άλλου.

Όταν η κουλτούρα μας δίνει προκατασκευασμένους δείκτες —γάμος, αποκλειστικότητα, συγκατοίκηση, παιδιά— δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε πολύ για το τι σημαίνει μια σχέση, επειδή το νόημα έχει ήδη προσκολληθεί σε αυτά τα ορόσημα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα φτάσουμε. Αλλά όταν αυτοί οι δείκτες εξαφανίζονται, όπως συμβαίνει συχνά στις κουίρ ή μη-μονογαμικές σχέσεις, ο εγκέφαλός μας αρχίζει να ψάχνει απεγνωσμένα για άλλα σημάδια (ή να δημιουργεί νόημα στο σύννεφο).

Παρόλο που δεν έχω κάνει ποτέ πρόταση γάμου, δεν θέλησα ποτέ να μετακομίσω με σύντροφο και δεν ονειρεύτηκα ποτέ να χτίσω το είδος της ζωής που υποσχόταν η ετεροκανονικότητα, εξακολουθούσα να πιάνω το εαυτό μου να ψάχνει απεγνωσμένα επιβεβαίωση ότι οι σχέσεις μου ήταν «πραγματικές» ή «αρκετά σοβαρές». Γράφοντάς το τώρα, δεν έχω ιδέα τι σημαίνει πραγματικά αυτό. Το μόνο που ξέρω είναι ότι κλιμάκωνα σχέσεις, κυρίως με λόγια, επειδή δεν μπορούσα να αντέξω την αβεβαιότητα του να βρίσκομαι απλώς μέσα σε αυτές και να παραδοθώ σε αυτό που είναι στο τώρα. Ήθελα ορισμούς, υποσχέσεις, διακηρύξεις, μέλλον.

Κοιτάζοντας πίσω, δεν νομίζω ότι κυνηγούσα τη δέσμευση όσο προσπαθούσα να ξεφύγω από την οικειότητα με το εαυτό μου, τον φόβο που ένιωθα, τις τραγικές και τρυφερές βίες της αγάπης.

Η κλιμάκωση έγινε ένας τρόπος να καταπραΰνω το δικό μου άγχος αντί να εμβαθύνω στη σχέση. Μου επέτρεψε να προσπεράσω τη σκληρότερη αλήθεια που έχει να προσφέρει η αγάπη: η αγάπη δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να μας καθησυχάζει. Η αγάπη είναι, και ήταν πάντα, ένα ρίσκο.

Αγαπούσα ανθρώπους τόσο βαθιά, που το να αναζητώ μεγαλύτερες λέξεις μου επέτρεπε να αποφύγω συναισθήματα που ήταν απλά πολύ μεγάλα για το σώμα μου. Το να βιώνω αυτό το βάθος αγάπης με ανάγκασε να αντιμετωπίσω την αλήθεια ότι ήμουν πράγματι άξιο αγάπης. Κι αυτό ήταν πολύ πιο τρομακτικό να εξασκηθεί σε πραγματικό χρόνο από το σενάριο που πρόβαρα για δεκαετίες: ότι ήμουν ανεπιθύμητο.

Αν το να κοιτάς τον ουρανό και να βλέπεις πρόσωπα στα σύννεφα είναι παρειδωλία, τότε το να ρωτάς συνεχώς «Τι είμαστε εμείς;» μπορεί να είναι η σχεσιακή εκδοχή της: ένας εγκέφαλος που προσπαθεί να φτιάξει βεβαιότητα μέσα από την ασαφή πραγματικότητα.

Δεν λέω ότι δεν είναι αποδεκτό να ζητάμε σαφήνεια. Η σαφήνεια είναι καλοσύνη. Όμως, όπως μπορούν να βεβαιώσουν οι ραγισμένες καρδιές μας: μπορούμε να σχεδιάζουμε όσο θέλουμε, αλλά οι σχέσεις μπορούν να ξεδιπλωθούν μόνο με τον χρόνο.

Αν θέλουμε να σταματήσουμε να ακολουθούμε ένα σενάριο και να αφήσουμε τις σχέσεις μας να ξεδιπλωθούν, τα νέα είναι ευχάριστα: η σωματική θεραπεία έχει πολλά να πει γι’ αυτό.

Η σωματική προσέγγιση μας διδάσκει ότι δεν μπορούμε απλώς να σταματήσουμε μια συνήθεια που το σώμα μας εξασκεί για χρόνια. Πρέπει να την αντικαταστήσουμε με μια άλλη πρακτική που ικανοποιεί την ίδια ανάγκη, αλλά πιο αληθινά, ώστε το σώμα να επιλέξει τελικά τη νέα.

Όταν αναρωτιέμαι τι προσπαθούσα να διασφαλίσω μέσω της μονογαμίας —ή της θρησκείας του «ενός»— συνειδητοποιώ ότι στην πραγματικότητα δεν έψαχνα τον γάμο (αν και δείχνω υπέροχο με κοστούμι), ούτε τη συγκατοίκηση. Έψαχνα για ασφάλεια, άνεση, βεβαιότητα και έλεγχο.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν πιστεύω πλέον ότι αυτά τα πράγματα μπορούν να μου δοθούν πραγματικά από ένα άλλο άτομο. Είναι απατηλές εγγυήσεις. Οι εγγυήσεις αυτές διαλύονται τη στιγμή που η ζωή μας υπενθυμίζει ότι είμαστε πεπερασμένα, απρόβλεπτα πλάσματα.

Αυτό που με βοήθησε είναι να σκέφτομαι με όρους «κοντινών εχθρών» :

  • Ο κοντινός εχθρός της αίσθησης βεβαιότητας και άνεσης είναι η ασφάλεια. Η ασφάλεια είναι εγγενώς σχεσιακή: αναδύεται επειδή μένουμε συνδεδεμένα. Η ασφάλεια είναι δυνατή όταν δύο άνθρωποι γίνονται όλο και πιο ικανοί για ειλικρίνεια, αποκατάσταση, αξιοπρέπεια και φροντίδα. Είναι δυνατή όταν το νευρικό μας σύστημα γνωρίζει ότι τα λάθη μας δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον μας ως τιμωρία ή εξορία. Δεν υπόσχεται ότι δεν θα πληγωθείς, αλλά υπόσχεται ότι δεν θα αντιμετωπίσεις τον πόνο μόνος/η/ο.
  • Ο κοντινός εχθρός της βεβαιότητας και του ελέγχου είναι η σύνδεση. Η σύνδεση δεν μας ζητά να προβλέψουμε τον άλλο· μας ζητά να συνεχίσουμε να τον συναντάμε. Ξανά και ξανά. Μας ζητά να εγκαταλείψουμε τη φαντασίωση ότι η αγάπη μπορεί ποτέ να φλερτάρει με την ιδιοκτησία.

Ο στόχος δεν είναι να βρούμε βεβαιότητα στους άλλους, αλλά να χτίσουμε σχέσεις που μας κάνουν πιο ικανά να παραμένουμε συνδεδεμένα παρουσία της αβεβαιότητας.

Αυτό είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα δώρα της κουίρ εμπειρίας. Η κουίρ ταυτότητα είναι, εκ σχεδιασμού, συνεργατική. Δεν απαιτεί μόνο να σταματήσουμε να κληρονομούμε σχέσεις, απαιτεί να αρχίσουμε να τις δημιουργούμε. Η μονογαμία προσφέρει έναν χάρτη. Η κουίρ κατάσταση συχνά μας ζητά να σχεδιάσουμε έναν μαζί.

Τελείωσα με τους δείκτες σχεσιακής παραγωγικότητας. Θέλω δείκτες σχεσιακού βάθους.

Οι ερωτήσεις που προσπαθώ να ζήσω/εξασκήσω τώρα:

  • Αντί να ρωτάω «πού πάει αυτή η σχέση;», προσπαθώ να ρωτάω: «Ποιό γίνομαι / γινόμαστε επειδή αυτή υπάρχει;»
  • Αντί να μετράω τις σχέσεις με το τι παράγουν (γάμο, παιδιά, συγκατοίκηση), θέλω να τις μετράω με το τι εξασκούν: Εξασκούμε περισσότερη συμπόνια, περισσότερη φροντίδα, περισσότερο βάθος και μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με τις πολιτικές μας αξίες, ή μήπως αυτή η σχέση γίνεται μια απόδραση από αυτές;
  • Πόση ελευθερία γίνεται δυνατή μεταξύ μας; (Η ελευθερία είναι ευθύνη και φροντίδα, όχι στάση του τύπου «κάνω ό,τι θέλω»!)
  • Πόση αλήθεια μπορούμε να αντέξουμε; Πόση αποκατάσταση έχουμε μάθει να κάνουμε; Πόση αξιοπρέπεια καθιστά δυνατή αυτή η σχέση;

Το πιο σημαντικό: Ζητώ από κάθε άνθρωπο που μπαίνει στη ζωή μου να συν-δημιουργήσουμε έναν χάρτη της φροντίδας μας. Τι σημαίνει «βάθος» για εκείνον/η/ο; Πού συναντιόμαστε χωρίς να χαθούμε το ένα μέσα στο άλλο;

Έχει νόημα το ότι η ετεροκανονική κουλτούρα μάς έμαθε να αξιολογούμε τις σχέσεις μέσω της παραγωγικότητας. Άλλωστε, η πυρηνική οικογένεια δεν ήταν ποτέ απλώς ένα ρομαντικό ιδεώδες· ήταν ένας οικονομικός θεσμός σχεδιασμένος για την οργάνωση της κληρονομιάς, της ιδιοκτησίας, της εργασίας και της μεταβίβασης του πλούτου. Αν η πολιτική της κατάργησης (abolition) με έμαθε κάτι, είναι ότι η αξία μιας σχέσης δεν μπορεί να αναχθεί σε αυτό που παράγει. Πρέπει να κατανοηθεί μέσα από αυτό που εξασκεί, πώς μας μεταμορφώνει και πόσο αβίωτα κάνει τα συστήματα κυριαρχίας.

Οι σχέσεις δεν προορίζονται για να αποδείξουν την αξία μας. Προορίζονται για να μεταμορφώσουν την ικανότητά μας για φροντίδα.

Μείνε ανεξάρτητος/η /ο και ανυπότακτος/η/ο αγαπημένε/η/ο, ερωτεύσου περισσότερο (με τον εαυτό σου!),

♾ C A R E ♾ | somatics, Transformative Justice, doula work

Βρες περισσότερα για το Care και τα εργαστήρια που οργανώνει εδώ: https://linktr.ee/EroticsofLiberation

Για περισσότερα άρθρα και μεταφράσεις όπως αυτή, ακολούθησε με στο substack:  https://substack.com/@sisyphusgeorge 

  • positive
  • No Comments

July 12: Picnic for Non-Monogamy Visibility Week!
July 12: Picnic for Non-Monogamy Visibility Week! 1080 1080 positive

—Για ελληνικά παρακάτω—
July 12: Picnic for Non-Monogamy Visibility Week!
This is the fourth year that Non-Monogamy Visibility Week is celebrated internationally.
In the occasion of the international week for the visibility of non-monogamy (6-12/7) let’s gather again for a picnic under the sky of Filopapou hill to share moments, food, hugs, worries and laughter!
Bring a sheet to lay on the grass, and if you want some refreshments, snacks, a board game or just your good mood!!
Important:
People will have very different personal boundaries
Check-in with their comfort level around hugging, touch and personal space.
We will meet at 20:00 in Filopapou hill.
Location: https://maps.app.goo.gl/mgdpZMkMbbaige8D8
—Ελληνικά—
12/7 pic-nic για την εβδομάδα όρατότητας της μη-μονογαμίας!
Αυτή είναι η τέταρτη χρονιά που γιορτάζεται διεθνώς η βδομάδα Ορατότητας για τη Μη Μονογαμία!
Στα πλαίσια της διεθνούς βδομάδας για την ορατότητα της μή-μονογαμίας λοιπόν (6-12/7) ας μαζευτούμε και πάλι για ένα πικ νικ κάτω από τον ουρανό του Φιλοπάππου να μοιραστούμε στιγμές, φαγητά, αγκαλιές, αγωνίες και γέλια!
Φέρε μαζί σου κάποιο σεντόνι για να στρώσεις και αν θες κάποιο αναψυκτικό, σνακ, επιτραπέζιο παιχνίδι ή απλά την καλή σου διάθεση!
Σημαντικό:
Οι άνθρωποι έχουν πολύ διαφορετικά προσωπικά όρια, ζήτα πάντα τη συναίνεση τους και τσέκαρε το επίπεδο άνεσης τους γύρω από την αγκαλιά, το άγγιγμα και τον προσωπικό χώρο.
Θα βρεθούμε στις οκτώ στο λόφο του Φιλοπάππου. Δες την ακριβή τοποθεσία εδώ: https://maps.app.goo.gl/mgdpZMkMbbaige8D8

  • positive
  • 1 Comment

Commorancy of Eros: A 15-Day Co-Creative Residency Preveza, Greece | Monday August 24th – Monday September 7th
Commorancy of Eros: A 15-Day Co-Creative Residency Preveza, Greece | Monday August 24th – Monday September 7th 1280 853 positive

Commorancy of Eros: A 15-Day Co-Creative Residency

Preveza, Greece | Monday August 24th – Monday September 7th

Hello, we are Ren and Yorgos, and we are so glad to get to invite you to join us in sex-positive, liberatory praxis.

At the end of this August, we invite 8 individuals to step into a hidden sanctuary by the Ionian sea. This is not just a Residency; it is a Commorancy of Eros—a 15-day experiment where Eros is explored not merely as human connection, but as our fundamental relationship with nature, the elements, and the joy of being alive.

This residency is a “village” of like-minded souls where:

Skill-Sharing is Key: Every participant is invited to co-create the rhythm of the cohort, offering a workshop, a ritual, a somatic journey, or a talk from their own field of expertise.

Radical Inclusion: We offer a profound welcome to all bodies and identities, regardless of race, gender, sexual orientation, or relationship orientation.

The Foundation of Consent: Our culture is built on absolute consent. We move into a space of authenticity, where boundaries are celebrated as the prerequisite for true intimacy.

Body Neutrality: Social nudity is generally welcome.

The Living Experience: The Intimacy of Proximity

To foster the deep safety required for high-level co-creation, we embrace the beauty of communal living:

True community requires presence. To foster deep safety and belonging, we share our living spaces (you have to share bedrooms with 1 or 2, or sleep in a common area), reclaiming the sacred bond of shared rest as part of our erotic connection to life.

Commensality: We nourish the tribe through the ritual of shared cooking. The kitchen is our communal hearth, where we practice care and presence. The price you pay includes food, beverages, and snacks. Ren will lead kitchen efforts and coordinate meal preferences before the event. There will be one or two daily meals hosted together, as you are welcome to “do your own thing” with the food/ingredients we will have on hand.

Commensality & Diet: We nourish the tribe through a Mediterranean (mostly Vegetarian) diet, featuring local fresh vegetables, fruits, herbs, eggs, cheeses, sea foods, and condiments. We provide all high-quality ingredients, and we practice the ritual of shared cooking.

  • Coffee, tea, snacks will be continually available (again, all provisions are based on your preferences, to simplify your packing/travel)
  • While one/two meals a day will be prepared and shared in common, we respect the preferences of everyone’s individual schedules (meal attendance, like everything in our schedule offerings, is not mandatory or compulsory) 
  • Meals/menu will be individualized based on your preferences
  • Note on Dietary Preferences: While our communal meals are vegetarian or vegan, we respect individual needs. If you wish to consume meat or processed foods, you are welcome to use the kitchen to store and prepare these, but you must provide your own ingredients, please note fridge space is limited. 
  • We will organize trips to the local grocery a few times during the stay. You may also utilize walking, bicycle rentals, or taxi services to make your own grocery store trips.

A Note on Accessibility: We deeply value inclusivity; however, due to the physical layout and architectural constraints of the villa, the space is unfortunately not wheelchair accessible. We apologize for this limitation as we strive to create fully accessible spaces in our future community projects. 

The Sober Sanctuary: To remain fully present in our bodies and with each other, this is mainly a substance-free and alcohol-free space. We also maintain a smoke-free environment for all indoor spaces and ask that tobacco use be limited, particularly before and during group activities. 

  • We will not prohibit or discourage moderate alcohol use (beer/wine) after the conclusion of any organized group events. Please note the emphasis here is on presence and ability to give/receive informed consent.
  • There is a neighborhood tavern/bar where people may socially imbibe if they choose.

Nature as Teacher: Located in the green city of Preveza, we will immerse ourselves in morning/afternoon somatic movement experiences and therapeutic physicality, as well as daily encounters with the elements of the Ionian Sea.

Building the Future

This residency is the first step toward establishing permanent spaces for relational freedom and sex-positive activism in community.

  • Total Contribution: 1500€  for accommodation & food. (We kept the price as low as possible to reflect our commitment to community building and accessibility, rather than profit).
  • 100 euros daily cost (all inclusive) -7day minimum stay
  • Financial aid available
  • Deposit: 444€ (required to confirm your place, after video interview and approval process).
  • Solidarity Ticket: If you have the financial abundance, you are invited to contribute a higher amount. These additional funds will go directly into a Solidarity Fund to support a participant who cannot cover the full cost.
    • Please let us know if you are interested in applying for a Solidarity Ticket.
  • Lifetime Connection: All participants gain permanent, free access to our online community platform, and will be invited into the Founding Collective for future events.

The Selection Process

Because this residency relies on the synergy and experience of its members, we follow a mindful selection process:

  1. Application Form: https://forms.gle/1JFrZTFioXh658r16  Share your background, your experience in similar spaces, and the skills you wish to offer the tribe.
    1. Plan to take 30-90 minutes to complete this application.
    2. The sooner you apply, the sooner we can get back to you to schedule your video interview.
    3. Video Call: Following the form, we will schedule a personal video call to ensure our visions and energies are aligned.
    4. The sooner you apply, the sooner we can get back to you about your entrance invitation. If you have any questions before you apply, please email Ren/Yorgos at commorancyoferos@gmail.com and we will get back to you within 24 hours.

The exact location will be shared privately only after the selection process is complete and the deposit is confirmed.

Preveza is home to an international airport (PVK) and ground transportation is available by taxi for approximately 25Euros

Are you ready to join the sexolution and co-create the Commorancy of Eros?

George Sisyphus is a polyamorous pleasure activist, and neotantra facilitator. Graduate of the school for tantric facilitators, *The Alchemy of Living* and the educational program *Evolving Eros Training & Mentorship*. He is a graduate student in body psychotherapy at the Wilhelm Reich Institute and a doctoral candidate in Sociology at the University of Crete. He is the Founder of sex-positive.gr, a website dedicated to the Sex-Positive Movement. He has coordinated neotantra seminars in Athens and Crete, men’s circles, workshops on consent and boundaries, etc.  His dream is to create a  polyamorous, sex positive, ecological community near the Greek sea.

Ren Anders is a polyamorous pleasure activist and therapeutic physicality educator. She is the retired founder and CEO of a bicycle cooperative/mobility equity social enterprise in the central United States, and now enjoys a more nomadic lifestyle between Barbados (Caribbean) and the EU (Greece, Germany, and Spain).  Her studies and passions are organized around world mythologies and depth psychology, water/freediving, the senses (particularly food as medicine,) and Hospicing Modernity. She has coordinated wellness and sex-positive gatherings/workshops around Graysexuality, Ecosexuality, and FemmeDomme/FLR, within the global Burningman diaspora and independently. Her dream is to create a polyamorous, sex positive, ecological community near the Greek sea.

 

  • positive
  • No Comments

Πολυσυντροφικός Κύκλος Μαΐου: βραδιά επιτραπέζιων
Πολυσυντροφικός Κύκλος Μαΐου: βραδιά επιτραπέζιων 2500 1406 positive
Ο Πολυσυντροφικός Κύκλος Αθήνας  σε  καλεί την 
 Παρασκευή 8 Μαΐου στις 19:30 σε μια χαλαρή βραδιά επιτραπέζιων!
Μαζευόμαστε ξανά για να μοιραστούμε στιγμές, λιχουδιές, αγκαλιές και γέλια! 
 
Φέρε τα αγαπημένα σου παιχνίδια (ή έλα με άδεια χέρια, θα υπάρχουν αρκετά), και αν θέλεις κάποιο σνακ για να το μοιραστείς (ποτά και αναψυκτικά θα υπάρχουν στον χώρο).
 
Από κλασικά ζάρια και κάρτες μέχρι στρατηγικά και συνεργατικά,  υπάρχει κάτι για όλ@. Δεν χρειάζεται να ξέρετε κανένα παιχνίδι από πριν, εξηγούμε επί τόπου.
 
Σημαντικό: Οι άνθρωποι έχουν πολύ διαφορετικά προσωπικά όρια, ζήτα πάντα τη συναίνεση τους και τσέκαρε το επίπεδο άνεσης τους γύρω από την αγκαλιά, το άγγιγμα και τον προσωπικό χώρο.
Για να δηλώσεiς συμμετοχή και να ενημερωθείς για την τοποθεσία της συνάντησης, στείλε μήνυμα στη σελίδα Πολυσυντροφικός Κύκλος Αθήνας 
Οι θέσεις είναι περιορισμένες.
Σημείωση: Αυτή είναι μια κοινοτική συνάντηση που λειτουργεί με προσκλήσεις. Προτεραιότητα δίνεται στα υπάρχοντα μέλη της κοινότητας και εφόσον υπάρχουν θέσεις σε προφίλ που πληρούν κάποια μίνιμουμ ασφαλείας. Αν το προφίλ σου είναι πολύ πρόσφατο ή μη-ενεργό θα χρειαστεί να έχεις συμμετάσχει πρώτα σε κάποια από τις δημόσιες εκδηλώσεις μας (όπου το μέρος είναι δημόσια ανακοινωμένο) πριν λάβεις πρόσκληση για κάποιο κύκλο. 
  • positive
  • No Comments

Polyamory on the Couch
Polyamory on the Couch 1254 836 positive

Polyamory on the Couch

Sisyphus George*

—Για ελληνικά παρακάτω—

When I underwent personal analysis as a psychotherapy patient, the sessions were the closest thing to a safe space I could imagine. A place where I could express myself freely, reveal the many different, contradictory sides of myself without fear of criticism. That’s why I usually looked forward to the session. Now, as a trainee psychotherapist, this sense of safety has largely been shattered. Seeing from the inside the perceptions that not just individuals but entire schools of psychotherapy have on the issue of polyamory and open relationships, BDSM, gender roles, and sometimes even homosexuality, even though this debate is supposed to have been settled half a century ago, ignorance about the role of colonialism and institutions of power more broadly in shaping the dominant paradigms of psychology and psychiatry and other such issues the ideal image of unconditional acceptance of the patient has gone out the window.

Specifically, with regard to polyamory, the uncritical adoption of Bowlby’s attachment theory often leads psychotherapists to believe that individuals in consensual non-monogamous relationships have, by definition, an avoidant attachment style. This assumption is refuted by reality. Psychotherapist Jessica Fern’s book Polysecure analyzes the relevant data and adapts attachment theory to non-monogamous relationships. Not to mention that the attachment theory itself takes the nuclear family as a given form of socialization and presents it as a self-evident constant, ignoring both its historicity and other forms of kinship and child-rearing by indigenous peoples around the world and by ethnic and sexual minorities within the West.

There is a widespread view that it does not matter if the psychotherapist has knowledge of polyamory because they will listen to you with an open heart and a supportive attitude, so the only thing that matters is finding someone who suits you. This view is well-intentioned but dangerous. Not only will you have to educate your therapist, which you are not obliged to do since you are paying a lot of money for this particular service, but also a person who lacks knowledge, no matter how well-intentioned they may be, can be re-traumatizing for you.

If, for example, they mistakenly assume that you have an avoidant attachment style, they may indirectly steer you toward exclusive relationships as part of your therapy. They may assume that your relationships are not “serious” enough because they are open, they may advise you not to “label” them, which is disastrous advice for a non-monogamous person in a mononormative society, etc.

The same applies to the entire spectrum of sexuality. If they consider your kinks to be pathological symptoms, your intense sex life to be hysteria, gender to be binary, and LGBTQ individuals unfit to be parents, and a series of corresponding prejudices quite prevalent in such spaces, they are an unsuitable to dangerous person to take you in. Having someone listen to you with an open heart is certainly good, but it is by no means enough. Specialized training is needed on all these issues, and psychology and psychotherapy schools not only fail to provide it, but often teach everything from pseudoscientific prejudices to openly racist nonsense.

That is why we need long-term training programs taught by people from diverse backgrounds: polyamorous, kinksters, queer, sex workers, non-white, neurodivergent, etc., who have experienced oppression themselves, and ways for communities to hold our own psychotherapists accountable and in check.

Ideally, before choosing a therapist, check their relationship to all these issues. If they have any experiential contact with such spaces, if they have attended any specialized seminars, if there are enough people from these spaces who have already had positive experiences with them, etc. In the very first session, talk openly about your identities, your sexuality, etc., and carefully observe their reactions before deciding whether to continue with them.

And always remember that just as important (if not more so) than working individually with a specialist is having people around us who are there for us through thick and thin. A community of collective care beyond the couple and the nuclear family to listen to us, support us, and give us a hug, an emotional network of relationships waiting for us to create it.

—ελληνικά—-

Η Πολυσυντροφικότητα στο ντιβάνι

Όταν έκανα την προσωπική μου ανάλυση ως ψυχοθεραπευόμενος οι συνεδρίες ήταν για εμένα ότι πιο κοντά σε ένα ασφαλή χώρο μπορούσα να φανταστώ. Ένα μέρος που μπορούσα να εκφραστώ ελεύθερα, να αποκαλύψω τις πολλές, διαφορετικές, αντιφατικές πλευρές του εαυτού μου χωρίς το φόβο της κριτικής. Για αυτό και συνήθως ανυπομονούσα να έρθει η ώρα της συνεδρίας. Πλέον ως εκπαιδευόμενος ψυχοθεραπευτής αυτή η αίσθηση του ασφαλή χώρου έχει σε μεγάλο βαθμό ραγίσει. Βλέποντας από μέσα τις αντιλήψεις που όχι απλά μεμονωμένα άτομα αλλά ολόκληρες σχολές ψυχοθεραπείας έχουν πάνω στο ζήτημα της πολυσυντροφικότητας και των ανοιχτών σχέσεων, του bdsm, των έμφυλων ρόλων, κάποιες φορές ακόμα της ομοφυλοφιλίας παρότι υποτίθεται ότι αυτή η συζήτηση έχει λήξει οριστικά εδώ και μισό αιώνα, την άγνοια για το ρόλο της αποικιοκρατίας και των θεσμών εξουσίας ευρύτερα στη διαμόρφωση των κυρίαρχων θεσφάτων της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής και άλλα τέτοια ζητήματα η ιδανική εικόνα της άνευ όρων αποδοχής του θεραπευόμενου έχει πάει περίπατο .

Συγκεκριμένα για την πολυσυντροφικότητα η άκριτη υιοθέτηση του συνόλου της θεωρίας δεσμού του Bowlby οδηγεί πολλές φορές τους ψυχοθεραπευτές να θεωρούν ότι τα άτομα σε συναινετικά μη μονογαμικές σχέσεις έχουν εξ ορισμού αποφευκτικό τύπο δεσμού. Μια τέτοια υπόθεση διαψεύδεται από την πραγματικότητα. Υπάρχει το βιβλίο polysecure της ψυχοθεραπεύτριας Jessica Fern που αναλύει τα σχετικά στοιχεία και προσαρμόζει τη θεωρία δεσμού στα μη-μονογαμικά άτομα. Για να μην πούμε ότι η ίδια η θεωρία δεσμού παίρνει ως δεδομένη μορφή κοινωνικοποίησης την πυρηνική οικογένεια και την παρουσιάζει ως αυτονόητη σταθερά αγνοώντας τόσο την ιστορικότητα της όσο και άλλες μορφές συγγένειας και ανατροφής παιδιών από ιθαγενείς λαούς σε όλο τον κόσμο και από έμφυλες και σεξουαλικές μειονότητες μέσα στη δύση.

Υπάρχει μια διαδεδομένη άποψη που λέει ότι δεν έχει σημασία αν ο Ψυχοθεραπευτής/τρια/ο έχει γνώσεις πάνω στην πολυσυντροφικότητα γιατί θα σε ακούσει με ανοικτή καρδιά και διάθεση υποστήριξης οπότε το μόνο που μετράει είναι να βρεις κάποιο άτομο που να σου ταιριάζει. Αυτή άποψη είναι καλοπροαίρετη αλλά επικίνδυνη. Δεν είναι μόνο ότι θα χρειαστεί να εκπαιδεύσεις το θεραπευτή σου κάτι που δεν είσαι υποχρεωμένο να κάνεις εφόσον πληρώνεις και μάλιστα πολλά για να λάβεις τη συγκεκριμένη υπηρεσία είναι και ότι ένα άτομο που δεν έχει γνώσεις όσο καλές προθέσεις κι αν έχει μπορεί να λειτουργήσει επανατραυματικά για εσένα.

Αν για παράδειγμα υποθέσει λανθασμένα ότι έχεις αποφευκτικό τύπο δεσμού μπορεί να σε κατευθύνει έμμεσα σε αποκλειστικές σχέσεις ως μέρος της θεραπείας. Μπορεί να υποθέσει ότι οι σχέσεις σου δεν είναι αρκετά «σοβαρές» επειδή είναι ανοιχτές, μπορεί να σε συμβουλέψει να «μη βάζεις τάμπέλες», συμβουλή καταστροφική για ένα μη-μονογαμικό άτομο σε μια μονοκανονική κοινωνία, κλπ.

Το ίδιο ισχύει και για όλο το φάσμα της σεξουαλικότητας. Αν θεωρεί τα κινκ σου παθολογικά συμπτώματα, την έντονη σεξουαλική ζωή υστερία, το φύλο δυαδικό ,τα λοατκι άτομα ακατάλληλα για να γίνουν γονείς και μια σειρά από αντίστοιχες προκαταλήψεις αρκετά διαδεδομένες σε τέτοιους χώρους είναι από ακατάλληλο έως επικίνδυνο άτομο για να σε αναλάβει. Το να σε ακούει κάποιος με ανοικτή καρδιά είναι σίγουρα καλό αλλά σε καμία περίπτωση αρκετό. Χρειάζεται εξειδικευμένη εκπαίδευση πάνω σε όλα αυτά τα θέματα και οι σχολές ψυχολογίας και ψυχοθεραπείας όχι απλά δεν την παρέχουν αλλά πολλές φορές διδάσκουν από ψευδοεπιστημονικές προκαταλήψεις μέχρι ανοικτά ρατσιστικές βλακείες.

Για αυτό χρείαζονται προγράμματα επιμόρφωσης με διάρκεια, διδάσκοντες άτομα από μειονότητες πολυσυντροφικά, κινκστερς, queer, σεξεργάτριες, μη-λευκά, νευροδιαφορετικά, κλπ. που να έχουν τα ίδια το βίωμα της καταπίεσης και τρόπους να κρατάμε ως κοινότητες και τα ίδια τα ψυχοθεραπευτά μας υπό λογοδοσία και έλεγχο.

Ιδανικά πριν επιλέξεις ψυχοθεραπευτή/τρια τσέκαρε ποια είναι η σχέση του με όλα αυτά τα ζητήματα. Αν έχεις κάποια βιωματική επαφή με τέτοιους χώρους, αν έχει παρακολουθήσει κάποια εξειδικευμένα σεμινάρια, αν υπάρχουν αρκετά άτομα από αυτούς τους χώρους που να έχουν ήδη θετικές εμπειρίες μαζί του, κλπ. Στην πρώτη κιόλας συνεδρία μίλα του ανοικτά για τις ταυτότητες σου, τη σεξουαλικότητα σου, κλπ. και δες προσεκτικά τις αντιδράσεις του πριν αποφασίσεις αν θα συνεχίσεις μαζί του. Και πάντα να θυμάσαι ότι εξίσου (και περισσότερο) σημαντικό με την ατομική δουλειά με κάποιον ειδικό είναι η ύπαρξη ανθρώπων γύρω μας που να είναι εκεί στα εύκολα και στα δύσκολα. Μια κοινότητα συλλογικής φροντίδας πέρα από το ζευγάρι και την πυρηνική οικογένεια για να μας ακούσει, να μας στηρίξει και να μας κάνει μια αγκαλιά, ένα αισθηματικό δίκτυο σχέσεων που μας περιμένει να το δημιουργήσουμε.

* Ακολουθήστε το Γιώργο Σίσυφο στο substack: @sisyphusgeorge

  • positive
  • No Comments

Σάββατο 17/1: Πολυσυντροφικός Κύκλος Μοιράσματος + Πάρτι!
Σάββατο 17/1: Πολυσυντροφικός Κύκλος Μοιράσματος + Πάρτι! 864 529 positive
Μετά από καιρό ξανασυναντιόμαστε το Σάββατο 17/1 στις 7μμ. για έναν πολυσυντροφικό κύκλο μοιράσματος με θέμα την επικοινωνία στις ανοιχτές σχέσεις και στη συνέχεια γιορτάζουμε την επανεκκίνηση μας με ένα πάρτι!
Δημιουργούμε όλα μαζί έναν (πιο) ασφαλή χώρο όπου η μη μονογαμία αντιμετωπίζεται ως πράξη ελευθερίας, φροντίδας και αντίστασης στα κανονιστικά μοντέλα σχέσεων.
Μοιραζόμαστε εμπειρίες γύρω από την επικοινωνία μεταξύ συντρόφων στις ανοιχτές σχέσεις. Πώς συζητάμε για ανάγκες, όρια, ζήλια, επιθυμίες, πώς διαχειριζόμαστε τη σύγκρουση κ.α.
Χωρίς ιεραρχίες, χωρίς συμβουλές και χωρίς κριτική. Εξασκούμαστε στη συνειδητή ακρόαση, στην ειλικρίνεια και στη μη-βίαιη επικοινωνία.
Ο κύκλος βασίζεται στην εμπιστευτικότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό και δεν έχει θεραπευτικό χαρακτήρα.
Μετά το κλείσιμο θα ακολουθήσει πάρτι ως χώρος σύνδεσης χαλάρωσης και γιορτής της πολυσυντροφικής μας κοινότητας!
Για να δηλώσετε συμμετοχή και να ενημερωθείτε για την τοποθεσία της συνάντησης, στείλτε μήνυμα στην ολοκαίνουρια μας σελίδα στο fb:  Πολυσυντροφικός κύκλος
Επίσης ακολουθήστε και διαδώστε τη σελίδα μας για να ενημερώνεστε για τα επόμενα events αλλά και για να μας στηρίξετε απέναντι στη λογοκρισία της Meta.
Οι θέσεις είναι περιορισμένες.
  • positive
  • No Comments

Ψηφιακή λογοκρισία απέναντι στην πολυσυντροφική κοινότητα στην Ελλάδα
Ψηφιακή λογοκρισία απέναντι στην πολυσυντροφική κοινότητα στην Ελλάδα 1173 394 positive

Ανοιχτή επιστολή

 

Αγαπητές φίλες/οι/α και σύμμαχοι,

 

Σας γράφουμε για να μοιραστούμε ένα ανησυχητικό περιστατικό που συνέβη μετά τη διοργάνωση ενός αυτοδιαχειριζόμενου, εκπαιδευτικού φεστιβάλ γύρω από τη συναίνεση, τη σωματική επίγνωση και τη θετική στάση προς τη σεξουαλικότητα.

 

Αμέσως μετά το φεστιβάλ, η Meta (Facebook και Instagram) μπλόκαρε όλα τα προσωπικά προφίλ που είχαν ρόλο διαχειριστή στις σελίδες του φεστιβάλ— ακόμη και άσχετα προφίλ που συνδέονταν από τον ίδιο υπολογιστή ή δίκτυο (π.χ. συγγενείς).

Επίσης κατέβασε χωρίς κάποια ενημέρωση τη σελίδα της κοινότητας στο instagram: https://www.instagram.com/polyamgr/ και έριξε χαμηλά στη ροή την αντίστοιχη σελίδα στο Fb: Polyamorygr

Η αιτιολόγηση που δόθηκε ήταν “παραβίαση του κανόνα περί εκμετάλλευσης ανθρώπων” — μια απολύτως ψευδής, παράλογη και βαθιά άδικη κατηγορία.

 

 

 

Το φεστιβάλ μας δεν είχε εμπορικό χαρακτήρα, δεν περιείχε καμία μορφή εκμετάλλευσης ή παραβίασης, και είχε αποκλειστικό σκοπό τη διάδοση μιας κουλτούρας συνειδητής συναίνεσης, σωματικής αποδοχής και κοινοτικής μάθησης.

 

Από τότε:

 

Όλοι οι διαχειριστές έχουν αποκλειστεί μόνιμα.

Η σελίδα παραμένει ορατή αλλά κρυμμένη από νέους χρήστες.

Οι IP διευθύνσεις έχουν μπλοκαριστεί ώστε να μη δημιουργηθούν νέα προφίλ.

Η Meta δεν προσφέρει κανένα ουσιαστικό κανάλι επικοινωνίας ή ένστασης, παρά μόνο αυτοματοποιημένες διαδικασίες.

Πιθανολογούμε πως το μπλοκάρισμα οφείλεται σε συντονισμένες ψευδείς αναφορές από άτομα ή ομάδες που αντιτίθενται στο sex-positive και queer περιεχόμενο — φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί διεθνώς.

 

Μερικοί από εμάς χάσαμε πάνω από μια δεκαετία συνομιλιών, τεκμηρίωσης και ακτιβιστικής δράσης. Πώς μπορούμε να συνεχίσουμε όταν όλα μπορούν να διαγραφούν σε μια στιγμή, χωρίς προειδοποίηση, χωρίς δυνατότητα προσφυγής;

 

Δεν ήταν απλώς μια απώλεια πρόσβασης — ήταν μια βαθιά συμβολική διαγραφή. Το μήνυμα ήταν σαφές και ξεκάθαρο: τα σώματά μας, οι φωνές μας, οι επιθυμίες μας δεν είναι ευπρόσδεκτα.

 

Πρόκειται για μια σαφή περίπτωση ψηφιακής λογοκρισίας απέναντι σε πολυσυντροφικά, queer και εκπαιδευτικά εγχειρήματα γύρω από τη συναίνεση και το σώμα — και για μια σοβαρή παραβίαση της ελευθερίας έκφρασης και αυτοοργάνωσης των κοινοτήτων.

 

Ζητάμε αλληλεγγύη και δημοσιοποίηση:

 

Διαδώστε αυτή την ιστορία στα δίκτυά σας.

Αν έχετε βιώσει παρόμοια περιστατικά, θα θέλαμε να συνδεθούμε για να ανταλλάξουμε εμπειρίες και πρακτικές ανθεκτικότητας.

Αν γνωρίζετε οργανώσεις για ψηφιακά δικαιώματα, ανθρώπινα δικαιώματα ή ελευθερία λόγου, παρακαλούμε προωθήστε τους το μήνυμά μας.

Και όμως, αρνούμαστε να σιωπήσουμε. Αν οι φωνές μας καταστέλλονται εδώ, θα τις υψώσουμε πιο δυνατά — αλλού, μαζί, και με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα!

 

Με αγάπη, θάρρος και αλληλεγγύη,

Η συλλογικότητα του S3x Positive Fest

 

E-mail: sexpositivefest@gmail.com

Website: https://sexpositive.gr/

  • positive
  • No Comments

“Digital censorship of Polyamorous community in Greece”
“Digital censorship of Polyamorous community in Greece” 768 432 positive

Open letter

—Français ci-dessous—

Dear friends and allies,

 

We’re reaching out from Greece to share a troubling incident that occurred after the organisation of a self-organized, educational festival focused on consent, body awareness, and sex positivity.

 

Immediately after the festival took place, Meta (Facebook and Instagram) blocked all personal profiles that had admin access to the festival’s pages  including unrelated profiles that shared the same internet connection (for example, a family member’s account).
The reason given was “violation of the rule on human exploitation” .

It also took down the community’s Instagram page without any notice: https://www.instagram.com/polyamgr/ and pushed the corresponding Facebook page down in the feed: Polyamorygr

Seeing our educational, consent-centered festival falsely flagged as a form of ‘human exploitation’ was not only absurd — it was deeply unjust.

 

Our event had no commercial purpose whatsoever; it was an educational, community-based initiative promoting consent culture, body acceptance, and emotional literacy.

 

Since then:

 

All admin accounts have been permanently disabled.

  • The Instagram page is still down.
  • The facebook page is still visible but de-ranked and hidden from new audiences.

All connected IP addresses are blocked from creating new accounts or regaining access.

Meta provides no real support channel beyond an automated selfie verification system, making appeal impossible.

We strongly suspect this action followed coordinated mass reporting by individuals or groups opposed to sex-positive or queer content, a common tactic that exploits Meta’s automated moderation system.

 

Some of us lost over a decade’s worth of conversations, documentation, and activist work. How do we keep going when everything can be erased in a moment, without warning, without recourse?

 

This wasn’t just a loss of access — it was a deeply symbolic erasure. The message was loud and clear: our bodies, our voices, our desires are not welcome.

 

This constitutes a case of digital censorship against sex-positive, polyamorous, and LGBTQIA+ educational spaces and a direct violation of freedom of expression and community self-organisation.

 

We are asking for solidarity and visibility:

 

Please share this story within your networks.

If your organisation or collective has faced similar incidents, we would love to connect and exchange strategies for digital resilience.

If you have contacts in digital rights, human rights, or media freedom organisations, we kindly ask you to forward this message to them.

And yet, we refuse to be silenced. If our voices are being suppressed here, we will raise them louder — elsewhere, together, and with even more resolve

 

With love, courage, and solidarity,

The S3x Positive Fest Collective

Greece

E-mail: sexpositivefest@gmail.com

Website: https://sexpositive.gr/

 

We have a smaller version for using in your social media:

 

Digital censorship of a consent & body-positivity festival in Greece

 

After hosting a self-organized, educational festival on consent and body positivity in Greece, Meta (Facebook & Instagram) blocked all personal profiles that had admin access to the festival’s pages including unrelated profiles that used the same internet connection. The alleged reason was “human exploitation”, a false and absurd accusation.. It also took down the community’s Instagram page without any notice: https://www.instagram.com/polyamgr/ and pushed the corresponding Facebook page down in the feed: Polyamorygr

Our event was a non-commercial, community-based initiative promoting consent, body awareness, and sex education. We believe this was the result of coordinated mass reporting by individuals hostile to sex-positive or queer content.

We consider this a clear case of digital censorship against polyamorous, educational and queer spaces, and a violation of community autonomy and freedom of expression.

Please share this story, and if your collective has faced similar attacks, we invite you to connect and build networks of digital resilience and solidarity.

E-mail: sexpositivefest@gmail.com

Website: https://sexpositive.gr/

 

—Français—

Lettre ouverte

Chers ami·e·s et allié·e·s,

Nous vous écrivons depuis la Grèce pour partager un incident préoccupant survenu à la suite de l’organisation d’un festival auto-organisé et éducatif, centré sur le consentement, la positivité corporelle et la sex-positivité.

Immédiatement après le festival, Meta (Facebook et Instagram) a bloqué tous les profils personnels qui avaient un accès administrateur aux pages du festival, y compris les profils non liés qui partageaient la même connexion Internet (par exemple, le compte d’un membre de la famille).
La raison invoquée était une « violation de la règle sur l’exploitation humaine ».
Il a également supprimé la page Instagram de la communauté sans préavis : https://www.instagram.com/polyamgr/ et a fait descendre la page Facebook correspondante dans le fil d’actualité : Polyamorygr .

 

 

Voir notre festival éducatif, centré sur le consentement, être faussement qualifié de forme « d’exploitation humaine » n’était pas seulement absurde — c’était profondément injuste.

Notre événement n’avait aucun but commercial ; c’était une initiative communautaire et éducative promouvant la culture du consentement, l’acceptation du corps et l’intelligence émotionnelle.

Depuis :

  • Tous les comptes administrateurs ont été définitivement désactivés.
  • La page Instagram est toujours indisponible.
    La page Facebook est toujours visible, mais son classement a été rétrogradé et elle est masquée aux nouveaux publics.
  • Toutes les adresses IP associées sont bloquées pour la création de nouveaux comptes ou la récupération d’accès.

Meta ne fournit aucun véritable canal de support, si ce n’est un système automatisé de vérification par selfie, rendant toute contestation impossible.

Nous soupçonnons fortement que cette action fasse suite à des signalements de masse coordonnés par des individus ou des groupes opposés aux contenus sex-positifs ou queer — une tactique fréquente qui exploite le système de modération automatisée de Meta.

Certain·e·s d’entre nous ont perdu plus de dix ans de conversations, de documentation et de travail militant.
 Comment continuer quand tout peut être effacé en un instant, sans avertissement, sans recours ?

Ce n’était pas qu’une perte d’accès — c’était une forme d’effacement profondément symbolique. Le message était clair : nos corps, nos voix, nos désirs ne sont pas les bienvenus.

Cela constitue un cas de censure numérique visant des espaces éducatifs sex-positifs, polyamoureux et LGBTQIA+, et une atteinte directe à la liberté d’expression et à l’auto-organisation communautaire.

Nous appelons à la solidarité et à la visibilité :

  • Merci de partager cette histoire dans vos réseaux.
  • Si votre organisation ou collectif a connu des incidents similaires, nous aimerions entrer en contact pour échanger sur les stratégies de résilience numérique.
  • Si vous avez des contacts dans des organisations de défense des droits numériques, des droits humains ou de la liberté des médias, nous vous serions reconnaissant·e·s de leur transmettre ce message.

Et pourtant, nous refusons d’être réduit·e·s au silence.
Si nos voix sont étouffées ici, nous les ferons entendre plus fort — ailleurs, ensemble, et avec encore plus de détermination.

Avec amour, courage et solidarité,
 Le Collectif S3x Positive Fest
 Grèce

  • positive
  • No Comments

Sisyphus George: Ένα προσωπικό μήνυμα για την ψηφιακή λογοκρισία
Sisyphus George: Ένα προσωπικό μήνυμα για την ψηφιακή λογοκρισία 720 1640 positive

–English below—

 

Πρόσφατα, η Meta (Facebook & Instagram) μπλόκαρε το προσωπικό μου προφίλ (Sisyphus George)και την IP μου, με την αιτιολογία “παραβίασης του κανόνα περί εκμετάλλευσης ανθρώπων”.

 

Δεν υπήρξε καμία τέτοια παραβίαση.

 

 

Δεν ανήρτησα ποτέ περιεχόμενο που να σχετίζεται με εκμετάλλευση, βία ή εμπορία ανθρώπων.

Το μόνο που έκανα ήταν να συμβάλλω στη διοργάνωση ενός αυτοδιαχειριζόμενου, εκπαιδευτικού φεστιβάλ για τη συναίνεση, τη σωματική επίγνωση και τη θετική στάση προς το σώμα.

 

Μετά το φεστιβάλ, η Meta μπλόκαρε όχι μόνο εμένα, αλλά και όλα τα άτομα που είχαν σχέση με τη διοργάνωση — ακόμη και φίλους ή συγγενείς που συνδέονταν από τον ίδιο υπολογιστή. Επίσης κατέβασε χωρίς κάποια ενημέρωση τη σελίδα της κοινότητας στο instagram: https://www.instagram.com/polyamgr/ και έριξε χαμηλά στη ροή την αντίστοιχη σελίδα στο Fb: https://www.facebook.com/profile.php?id=100068970219448

Δεν υπάρχει τρόπος επικοινωνίας με την εταιρεία πέρα από αυτοματοποιημένες φόρμες.

 

Αυτό που συνέβη δεν είναι τυχαίο.

Αποτελεί μορφή ψηφιακής λογοκρισίας που πλήττει πολυσυντροφικά, queer και sex-positive εγχειρήματα παγκοσμίως.

Όταν οι πλατφόρμες αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση γύρω από τη συναίνεση και το σώμα ως “παραβίαση”, η κοινωνία χάνει πολύτιμους χώρους ελευθερίας και αυτοέκφρασης.

 

Απευθύνομαι σε φίλους, συλλογικότητες και οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στα ανθρώπινα δικαιώματα, την πολυσυντροφική και queer κοινότητα και την ψηφιακή ελευθερία, ζητώντας αλληλεγγύη και δημοσιοποίηση.

 

Αν μπορείτε, μοιραστείτε αυτό το μήνυμα ή επικοινωνήστε μαζί μου για να συντονίσουμε δράσεις.

Η σιωπή μπροστά στη λογοκρισία δεν είναι ουδετερότητα — είναι συνενοχή.

 

E-mail: sexpositivefest@gmail.com

Website: https://sexpositive.gr/

 

#FreedomOfExpression #ConsentCulture #QueerSolidarity #HumanRights #MetaCensorship

 

—English—

 

Sisyphus George: A personal message about digital censorship

 

Recently, Meta (Facebook & Instagram) blocked my personal profile(Sisyphus George) and even my IP address, claiming I had violated their rule on “human exploitation.”

 

This accusation is completely false.

I have never posted or shared anything that could relate to exploitation, violence, or trafficking.

My only “offense” was helping to organize a self-managed, educational festival in Greece, dedicated to consent, body awareness, and a positive, conscious approach to intimacy.

 

Shortly after the festival took place, Meta disabled all profiles connected to its organization — including unrelated accounts that happened to log in from the same device or network (such as family members). It also took down the community’s Instagram page without any notice: https://www.instagram.com/polyamgr/ and pushed the corresponding Facebook page down in the feed: https://www.facebook.com/profile.php?id=100068970219448

There is no meaningful way to contact the company; only automated, faceless procedures.

 

This is not an isolated incident.

It reflects a broader pattern of digital censorship targeting polyam, queer, and body-positive initiatives worldwide.

When automated systems mistake consent education and embodiment practices for exploitation,

we lose vital spaces of learning, connection, and freedom of expression.

 

I’m reaching out to friends, collectives, and organizations working in the fields of human rights, polyamory, queer liberation, and digital freedom, asking for solidarity and visibility.

 

If you can, please share this message, or contact me to coordinate further actions.

Silence in the face of censorship is not neutrality — it’s complicity.

 

E-mail: sexpositivefest@gmail.com

Website: https://sexpositive.gr/

 

#FreedomOfExpression #ConsentCulture #QueerSolidarity #HumanRights #MetaCensorship

  • positive
  • No Comments

Η ευτυχία μας είναι η εκδίκησή μας!
Η ευτυχία μας είναι η εκδίκησή μας! 1000 1000 positive

Η ευτυχία μας είναι η εκδίκησή μας!

(Για την απόπειρα φίμωσης του polyamorygr)

Τα καταφέραμε. Δημιουργήσαμε έναν αυτοδιαχειριζόμενο χώρο μέσα στο κέντρο της Αθήνας που συναντηθήκαμε, συζητήσαμε, αγγιχτήκαμε, πληγώσαμε και πληγωθήκαμε, αγαπηθήκαμε, τσακωθήκαμε, φιλιώσαμε, απολαύσαμε τα σώματα και τις μεταξύ μας σχέσεις έξω από πρότυπα ομορφιάς και στερεότυπα περί του σωστού τρόπου να σχετιζόμαστε και να υπάρχουμε. Ένα χώρο που έδωσε στα λάθος, σώματα, στα λάθος πλάσματα, στις λάθος σχέσεις, χρόνο και έδαφος για να αναπνεύσουν και να ανθίσουν μαζί. Ένα χώρο που γέννησε ανασφάλεια, ευαλωτότητα, λύπη, θυμό, αλλά και ευτυχία, άγρια χαρά, δάκρυα, έκπληξη, απόλαυση, εμπιστοσύνη. Ένα χώρο όχι ασφαλή αλλά ανοικτό στο διαφορετικό, στο πείραμα, στο λάθος και στην οργιαστική γιορτή, μια αγκαλιά όσων δεν χωρούν σε αγκαλιές φυλακές. Η ευτυχία είναι ένας ού-τόπος και έχει συνήθως μια γεύση χαρμολύπης. Κι εμείς έστω για λίγα δευτερόλεπτα αγγίξαμε αυτήν την ευτυχία μαζί.

Η εμπειρία αυτή έχει επίσης πολλές φορές κάτι το δυσβάστακτο, το συντριπτικό, λόγω της έντασης της αλλά και λόγω της επιστροφής μετά σε μια πραγματικότητα που συνεχίζει να βασίζεται εν πολλοίς στην ωμή επιβολή του ισχυρότερου. Το στοίχημα για εμάς τώρα είναι να διαφυλάξουμε αυτές τις στιγμές ευτυχίας, αυτά τα δευτερόλεπτα που καμιά φορά διαρκούν για πάντα, να διαφυλάξουμε τη συνάντηση, όχι κρύβοντας τις διαφορές και τις συγκρούσεις αλλά μαθαίνοντας να ζούμε μαζί με αυτές.

Σε μια επίδειξη αυταρχισμού το Meta αμέσως μετά το φεστιβάλ μπλόκαρε όλα τα προφίλ που σχετίζονταν με τη διαχείριση σελίδων του φεστιβάλ(polyamorygr στο fb και polyamgr στο insta) όπως και τις IP τους για να μη δημιουργήσουν νέα προφίλ. Επίσης κατέβασε τις σελίδες χαμηλά στη ροή.

Προς όσους τυχόν έκαναν αναφορές έχουμε απλά να πούμε: Αργήσατε! Έχουμε ήδη συναντηθεί. Οι σχέσεις μας δεν βασίζονται στον εικονικό κόσμο, έχουν ρίζες που απλώνονται στην ενσώματη ζωή. Η αυταρχική λογοκρισία όσων φαντασιώνεστε αλλά δεν τολμάτε να αγγίξετε, απέτυχε. Μια διεθνή καμπάνια ξεκινάει που θα δυναμώσει ακόμα περισσότερο τις φωνές μας. Σαν λερναία ύδρα για κάθε κεφάλι που κόβετε δεκάδες νέα ξεπετιούνται. Ταυτόχρονα κάτω από το έδαφος ένα υπόγειο δίκτυο εξαπλώνεται ένα δίκτυο πέρα από σύνορα, φύλα, πατρίδες, θρησκείες και οικογένειες που σχεδιάζει στιγμές από τη συλλογική ευτυχία της ανθρωπότητας. Για αυτό για μια ακόμα φορά δεν πρόκειται να συμμορφωθούμε προς τας υποδείξεις…

Enter your
text here