σεξουαλικός διαφωτισμός

Άλλο διείσδυση και άλλο σεξ (άλλο θέλω κι άλλο θες;)

Άλλο διείσδυση και άλλο σεξ (άλλο θέλω κι άλλο θες;) 2560 1706 positive

—English below—

Ζούμε σε ένα κόσμο που το σεξ είναι παντού γύρω μας. Από τις διαφημίσεις γιαουρτιού μέχρι τις παρέες και φυσικά το “ντιβάνι” του ψυχοθεραπευτή όλα τα άτομα γύρω μας φαίνεται να μιλούν για το σεξ, λιγότερα να το κάνουν και ακόμα πιο λίγα να το απολαμβάνουν. Ταυτόχρονα το σεξ καθορίζει αν μια σχέση θα θεωρηθεί ερωτική ή “ΑΠΛΑ” φιλική,  αν είμαστε φυσιολογικά ή τίποτα ανώμαλα, αν μια εργασία αξίζει να αναγνωριστεί ως τέτοια και να έχει τα αντίστοιχα δικαιώματα,κλπ,κλπ.  Και φυσικά όταν μιλάμε για σεξ εννοούμε κατά κανόνα το ετερόφυλο διεισδυτικό σεξ. Όλες οι άλλες μορφές σεξ είναι υποδεέστερες αν όχι μη-φυσιολογικές και στην καλύτερη περίπτωση, όταν η κοινωνία μας δεν τις κυνηγά μαθαίνει να τις ανέχεται ή και να τις αποζητά όσο παραμένουν στο σκοτάδι και…”δεν προκαλούν”. Τα ασεξουαλικά άτομα δε παραμένουν αόρατα για τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου.

Ακόμα και στα ετεροκανονικά πλαίσια ότι ξεφεύγει από τη διείσδυση θεωρείται απλά προκαταρκτικά μέχρι να περάσουμε στο κυρίως πιάτο. Έχει την πλάκα του επίσης ως μη-μονογαμικό άτομο να παρατηρώ τι θεωρείται απιστία και τι όχι στα πλαίσια των κατ’ όνομα μονογαμικών σχέσεων.

Όλη αυτή η έμφαση στη διείσδυση πέρα από την βαριά πατριαρχική νοοτροπία που κουβαλάει δημιουργεί πολλές φορές και ένα μεγάλο άγχος επίδοσης που καταστρέφει στο τέλος και την ίδια τη διείσδυση.

Με αυτήν την έννοια είναι πολύ χρήσιμες όλες οι πρακτικές (από την τάντρα μέχρι το κινκ)

και τα εργαλεία που παρά τις μεγάλες διαφορές τους μας βοηθούν να αποσυνδέσουμε το σεξ από τη διείσδυση και να το συνδέσουμε ξανά με την οικειότητα, τη φροντίδα, το παιχνίδι και την απόλαυση.

Και βέβαια χρειάζεται να μην ξεχνάμε ότι η σεξουαλικότητα συνδέεται με το τραύμα και να είμαστε έτοιμα να το συναντήσουμε, να συνομιλήσουμε μαζί του ξεπερνώντας το φόβο, και γιατί όχι να αλλάξουμε και το τέλος σε παλιές ιστορίες που συνεχίζουμε να παίζουμε σε επανάληψη με νέο καστ ηθοποιών στο εδώ και στο τώρα.

Μια στάση θετική απέναντι στη σεξουαλικότητα στο σύνολό της μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι κρίσιμο να διαχωρίσει το σεξ από τη διείσδυση και να το αναγνωρίσει και αυτό ως ένα φάσμα δυνατοτήτων, μια παλέτα από χρώματα που κανένα δεν είναι ανώτερο από τα άλλα και όλα μπορούν όταν συμβαίνουν μεταξύ συναινούντων ενηλίκων να είναι εξίσου αποδεκτά και απολαυστικά. Είναι κρίσιμο να δημιουργήσουμε χώρους και περιβάλλοντα όπου η σεξουαλικότητα, ο  ερωτισμός , η αισθαντικότητα να γίνουν ξανά ένα παιχνίδι για μεγάλα παιδιά, χώρους όπου η ερωτική ενέργεια είναι μέσο σύνδεσης και επικοινωνίας, όχι διαχωρισμου και επίκρισης.


English

Penetration is one thing, sex is another

We live in a world where sex is all around us. From yogurt commercials to social gatherings, and of course, the therapist’s couch, everyone seems to be talking about sex, fewer people are actually having it, and even fewer are truly enjoying it. At the same time, sex determines whether a relationship is considered romantic or “JUST” friendly, whether we are normal or somehow weird, whether sex work deserves recognition and full rights, and so on. And of course, when we talk about sex, we usually mean heterosexual penetrative sex. All other forms of sex are viewed as subordinate, if not abnormal, and at best—when society isn’t persecuting them—it learns to tolerate or even desire them as long as they remain in the dark and «don’t cause a scene.» Meanwhile, asexual individuals remain invisible to the vast majority of people.

Even within heteronormative frameworks, anything that strays from penetration is considered merely foreplay until we get to the main course. As a non-monogamous person, it’s also fascinating to observe what is considered infidelity and what isn’t within nominally monogamous relationships.

This heavy emphasis on penetration, beyond carrying a deeply patriarchal mindset, often creates performance anxiety that ultimately ruins penetration itself.

In this sense, all practices (from Tantra to Kink) and tools—despite their vast differences—are immensely useful. They help us uncouple sex from penetration and reconnect it with intimacy, care, play, and pleasure.

And of course, we must not forget that sexuality is intertwined with trauma. We need to be ready to meet it, talk with it, move past fear, and why not rewrite the endings of old stories we keep replaying with a new cast of characters in the here and now.

In such an environment, a sex-positive attitude across the board must critically separate sex from penetration and recognize it as a spectrum of possibilities—a color palette where no single color is superior to the others, and where all expressions, when occurring between consenting adults, are equally valid and enjoyable. It is crucial to create spaces and environments where sexuality, eroticism, and sensuality become a playground for grown-ups again—spaces where erotic energy serves as a vehicle for connection and communication, not separation and judgment.

Μπουκάλα: Ένα Παιχνίδι Συναίνεσης & Ορίων

Μπουκάλα: Ένα Παιχνίδι Συναίνεσης & Ορίων 448 299 positive

—Για Ελληνικά παρακάτω–

Conscious Spin the Bottle: A Game of Consent & Boundaries

Remember «Spin the Bottle» from your teenage years? The anxiety, the awkwardness, and the peer pressure?

It’s time to rewrite the rules! We invite you to a playful, experiential 75-minute workshop at our new space in Kypseli, where we transform this classic party game into a tool for consent, self-awareness, and conscious connection.

How does it work?

The bottle spins, but the interaction is defined by a scale of choices, ensuring that no person is touched or kissed by another without explicitly desiring it. We learn in practice to respect each other’s boundaries, manage our expectations, and celebrate consent without pressure.

This workshop also serves as an introduction to the vibe, facilitators, and framework of our upcoming Slut-ish Interlude Weekend in late October.

Where: Kypseli

When: [Tuesday 15/9 at 20:00]

Duration: 1 hour & 15 minutes

Contribution: Donation-based

Capacity: Limited spots (up to 8 participants)

Facilitators:

George Sisyphus: Body Psychotherapist & S3x-Positive Facilitator

Ren Anders: Therapeutic Physicality & S3x-Positive Facilitator

👉 Interested? Fill out the registration form: https://forms.gle/mjxUDXTUPZ4j9KtQ7

—Ελληνικά—
Μπουκάλα: Ένα Παιχνίδι Συναίνεσης & Ορίων

Θυμάσαι την μπουκάλα από τα εφηβικά σου χρόνια; Το άγχος, την αμηχανία και την πίεση για το «τι θα τύχει»;

Ήρθε η ώρα να ξαναγράψουμε τους κανόνες! Σας προσκαλούμε σε ένα παιχνιδιάρικο, βιωματικό εργαστήριο 75 λεπτών στο νέο χώρο μας στην Κυψέλη, όπου μετατρέπουμε το κλασικό παιχνίδι της μπουκάλας σε ένα εργαλείο συναίνεσης, αυτογνωσίας και συνειδητής αλληλεπίδρασης.

Πώς λειτουργεί;

Η μπουκάλα γυρνάει, αλλά η αλληλεπίδραση ορίζεται από μια κλίμακα επιλογών ώστε κανένα άτομο να μην αγγιχτεί ή φιληθεί με κάποιο άλλο χωρίς να το επιθυμεί. Μαθαίνουμε στην πράξη να σεβόμαστε τα όρια του άλλου, να διαχειριζόμαστε τις προσδοκίες μας και να γιορτάζουμε τη συναίνεση χωρίς πίεση.
Αυτό το εργαστήριο λειτουργεί επίσης ως μια εισαγωγή στην ατμόσφαιρα, τους συντονιστές και το πλαίσιο του επερχόμενου διήμερου «Slut-ish Interlude» στα τέλη Οκτώβρη.
Πού: Κυψέλη

Πότε: [Τρίτη 15/9 στις 20:00]

Διάρκεια: 1 ώρα & 15 λεπτά

Συμμετοχή: Με Ελεύθερη Συνεισφορά

Θέσεις: Περιορισμένες (έως 8 άτομα)

Συντονίζουν:

Γιώργος Σίσυφος: Σωματικός Ψυχοθεραπευτής & S3x-Positive Facilitator

Ren Anders: Therapeutic Physicality & S3x-Positive Facilitator

👉 Δήλωση συμμετοχής: Συμπλήρωσε τη φόρμα συμμετοχής και να κρατήσεις τη θέση σου: https://forms.gle/mjxUDXTUPZ4j9KtQ7

SPF2025: Γνωριμία με τα συντονιστά μας!

SPF2025: Γνωριμία με τα συντονιστά μας! 1222 738 positive

Ο Αλέξανδρος είναι απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, της Σχολής Τεχνολογικών Εφαρμογών του  ΤΕΙ Αθήνας, κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης του ΕΚΠΑ στην Βιοπληροφορική και απόφοιτος της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κούν. Δραστηριοποιείται στο χώρο της Τεχνολογίας και της Τέχνης τα τελευταία 20 χρόνια και τα ενδιαφέροντά του εστιάζονται στο τομέα της αλληλεπίδρασης της Επιστήμης και της Τεχνολογίας με την Κοινωνίας και τον Άνθρωπο. Συγκεκριμένα έχει ασχοληθεί με το πεδίο του STS (Science, Technology and Society) και ιδιαιτέρως με τον τρόπο με τον οποίο οι νέες τεχνολογικές και επιστημονικές καινοτομίες  ενεργοποιούν ή απενεργοποιούν δυνατότητες τόσο στο πεδίο της κοινωνίας όσο και στα άτομα εν γένη.

Η Bettina είναι εικαστική καλλιτέχνιδα και facilitator από το Βερολίνο.

Έχει δημιουργήσει μια σειρά διαφορετικών εργαστηρίων, όπως tie&draw, consent with bondage και shadow play.

 

Το Emma da Luna, είναι σκηνογράφος ενδυματολόγος ,παιδαγωγός προσχολικής ηλικίας, σπουδάζει ψυχολογία και προσεγγίσει το ψυχαναλυτικό Λακανικό πεδίο. Ασχολείται με την Τάντρα, έχει πανσεξουαλική και πολυσυντροφική διάθεσή.

 

O Σωτήρης Λυκουργιώτης είναι Πολιτικός Μηχανικός με μεταπτυχιακό δίπλωμα και Διδάκτορας στους τομείς της γεωγραφίας και του περιβάλλοντος. Έχει διδάξει για αρκετά χρόνια στο ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Παράλληλα, είναι απόφοιτος του παιδαγωγικού Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία. Έχει εκδώσει 4 ποιητικές συλλογές. Δοκίμια και ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικούς τόμους, πρακτικά συνεδρίων, σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά.

 

Xtina 

Η Χριστίνα Γ.Μ. (καλλιτεχνικό όνομα Xtina) είναι μια φεμινίστρια καλλιτέχνιδα και ψυχολόγος που δεν φοβάται να παίρνει χώρο, εκφράζει τον εαυτό της μέσω της τέχνης, φτιάχνοντας έργα μεγάλης κλίμακας εμπνευσμένα από την γυναικεία φύση όπως και κοσμήματα. Έχει ξεκινήσει το μεταπτυχιακό της πάνω στην σεξολογια και κάνει εργαστήρια που συνδυάζουν την γυναικεία σεξουαλικότητα και την τέχνη στην Αθήνα αλλά και στο εξωτερικό. 

 

    Η Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη (BA, PgD, Master’s Graduand-MSc) είναι Ψυχολόγος και Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια. Είναι Δόκιμο Τακτικό Μέλος του Ινστιτούτο Σχεσιακής και Ομαδικής Ψυχοθεραπείας ΙΣΟΨ και Ειδικευόμενη Ομαδική Θεραπεύτρια κατά Irvin Yalom στο ΙΣΟΨ. Είναι συνιδρύτρια του Sirens of Relations και υπήρξε Ψυχολόγος (ΙΔΑΧ) στον ΕΟΠΑΕ (Μείωση Βλάβης). Συμμετέχει στον 2ο Συλλογικό Τόμο ΙΣΟΨ.

Η Ελένη Ορφανιώτη είναι Νηπιαγωγός (BA), υπό πιστοποίηση Παιγνιοθεραπεύτρια στο «Έρμα», και ιδρύτρια του Cor.a Ceramics. Δραστηριοποιείται στη Free hand κεραμική.

H Xριστίνα Σαρρή είναι ψυχολόγος, εκπαιδευμένη στη συμβουλευτική της χρόνιας νόσου και της αναπηρίας και στη συνθετική ψυχοθεραπεία,συγγραφέας, ομιλήτρια και δημιουργός περιεχομένου για θέματα τυφλότητας

 

Ο Γιώργος Σίσυφος είναι ένας πολυσυντροφικός ακτιβιστής της απόλαυσης και neo tantra practitioner. Είναι τελειόφοιτος σωματικής ψυχοθεραπείας στο Ινστιτούτο Wilhelm Reich και υποψήφιος διδάκτωρ Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Είναι ο άνθρωπος πίσω από το sex-positive.gr, μια σελίδα αφιερωμένη στο sex-positive κίνημα. Έχει συντονίσει σεμινάρια νεοτάντρα στην Αθήνα και την Κρήτη,  κύκλους ανδρών, κα.  Συμμετέχει στο συνεργατικό εγχείρημα για το συντονισμό σωματικών εργαστηριών, retreats,κλπ. “ Fireflies of Bliss”.

 

Η Αναστασία Στόκου είναι Ψυχολόγος – Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια και Ειδικευόμενη Ομαδική Ψυχοθεραπεία κατά Irvin Yalom στο ΙΣΟΨ. Έχει εκπαιδευτεί στην Σεξουαλική Θεραπεία στο Buehler Institute. Είναι συνιδρύτρια του Sirens of Relations και επιστημονική συνεργάτης του ΕΚΙΣΥΠ. Τέλος είναι Podcast Producer& host στο Cherry Psy Talks.

Η Μαρία Soorya Beant Τόμπρου, ασχολείται επαγγελματικά με την ηλεκτρονική σελιδοποίηση εντύπων. Το 2014 μετακόμισε απ’ το νησί των Φαιάκων στην Αθήνα και κάνοντας παύση για περίπου ενάμιση χρόνο από κάθε επαγγελματική – εργασιακή δραστηριότητα ξεκίνησε να περπατά το μονοπάτι της ένωσης του εαυτού και νέα της αγάπη έγινε το βίωμα και η μελέτη αυτογνωσιακών εργαλείων. «Σπουδάζοντας» ότι τη βοηθάει να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής της.

Το 2016 εκπαιδεύτηκε στη μέθοδο «Silva life system” και το 2017 στη μέθοδο «Silva Intuition system» και ενεργειακής προστασίας.

Παράλληλα το 2017 ξεκίνησε να ασκείται στην Kundalini Yoga και το 2019-2020 παρακολούθησε εκπαιδευτικό δασκάλων Kundalini Yoga, 1ου επιπέδου (200 ωρών).

Από το 2020 μέχρι και σήμερα ασκείται στην tantra yoga  και το 2022 παρακολούθησε την εισαγωγή της σχολής The Alchemy of living που αφορά σε σπουδές στην ταντρική & θεραπευτική αλχημεία.

Το 2021 ολοκλήρωσε την μύησή της  στο 3ο – 4ο επίπεδο αγγελικού ρέικι και την μύησή –εκπαίδευση θεραπευτών. Το 2023 παρακολούθησε κατάρτιση για επαγγελματίες και φροντιστές ενημερωμένη σχετικά με το τραύμα και  ξεκίνησε τις σπουδές στο αρχαίο θεραπευτικό μασάζ (Thai massage) και στην αρχαία θεραπεία.

 

Άλλα συντονιστά

Greta and Jochen Περφόρμερς από το Βερολίνο

Samadhi dj  και συντονιστής τελετών κακάο

Beyla -tarot reader-photographer 

Ρόζα Οικονόμου-Σωματική θεραπεύτρια και εκπαιδευόμενη συντονίστρια του Wheel of Consent

Για το αναλυτικό πρόγραμμα κάντε κλικ εδώ: https://sexpositive.gr/?p=1042 

Φόρμα συμμετοχής: https://forms.gle/XCvBijcnSznHLUpU7

2o Sex Positive Festival:Αναλυτικό Πρόγραμμα

2o Sex Positive Festival:Αναλυτικό Πρόγραμμα 1222 738 positive
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΦΟΡΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
For English click here
Θέλουμε να δημιουργήσουμε χώρους ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας για τα φρικιά, τις τσούλες, τα ανώμαλα, τους ασεξουαλικούς, τις υπερσεξουαλικές, τους ετεροφυλόφιλους, τις λεσβίες, τα πανσεξουαλικά, τους νευροδιαφορετικούς, τα πολυσυντροφικά, τους παράξενους, τις ταντρικές, τους εσωστρεφείς, τις εξωστρεφείς, τα αλλόκοτα, τους εξεγερμένους των πόλεων. Xώρους συνάντησης, αλληλοκατανόησης και έκστασης για να ανθίσουμε μαζί.
Για αυτόν τον λόγο επιδιώκουμε να φτιάξουμε ένα Sex Positive Festival αυτό το φθινόπωρο στην Αθήνα, γεμάτο διαλέξεις, συζητήσεις, προβολές και βιωματικά εργαστήρια γύρω από όλο το φάσμα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και των σχέσεων. Ένα φεστιβάλ χτισμένο με κοινοτικό πνεύμα και αγάπη, βασισμένο στη συλλογική εργασία όλων των συμμετεχόντων, χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Η είσοδος θα γίνεται με ελεύθερη συνεισφορά ώστε να μπορούν να συμμετέχουν όλα τα άτομα ανεξαρτήτως εισοδημάτων.
Ένα τέτοιο εγχείρημα έχει πολλά έξοδα οπότε σας καλούμε να το ενισχύσετε με όσο μεγαλύτερο χρηματικό αντίτιμο μπορείτε! Ιδανικά θα θέλαμε όσα άτομα συμμετέχουν να είναι παρόντα για όλο το τριήμερο. Κατανοούμε ωστόσο τις δυσκολίες οπότε σας καλούμε να δηλώσετε σε ποια εργαστήρια θέλετε να συμμετέχετε. Πολλά εργαστήρια θα γίνονται παράλληλα οπότε είναι καλό να δηλώσετε 1η και 2η επιλογή σε περίπτωση που συμπληρωθούν οι θέσεις για τη 1η. Το εργαστήριο συναίνεση και όρια που θα γίνει το Σάββατο 04/10 στις 11 το πρωί είναι υποχρεωτικό για τη συμμετοχή σε οποιοδήποτε άλλο εργαστήριο περιέχει σωματική επαφή. Για να συμμετέχετε στο φεστιβάλ πρέπει να συμπληρώσετε τη φόρμα και να λάβετε θετική απάντηση από τη διοργάνωση. Άτομα που δε θα είναι στη λίστα δε θα έχουν δικαίωμα εισόδου.
Ο χώρος δεν είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο.
Φόρμα συμμετοχής: https://forms.gle/XCvBijcnSznHLUpU7

 

 

Το εργαστήριο συναίνεση και όρια είναι υποχρεωτικό για τη συμμετοχή σε οποιοδήποτε άλλο εργαστήριο περιέχει σωματική επαφή. Τα εργαστήρια που έχουν σωματική επαφή έχουν ένα αστεράκι δίπλα στον τίτλο (*). 

 

Παρασκευή 3/10

 

19:30-22:30-Ταράτσα

 Τελετή Κακάο και Εκστατικός Χορός -DJ Samadhi

Μέσα από το κακάο, ανοίγουμε τις καρδιές μας, ενεργοποιούμε τη σύνδεση και δημιουργούμε ένα πεδίο όπου η αλήθεια, η αγάπη και η συλλογική πρόθεση γίνονται δύναμη για ζωή, ειρήνη και δικαιοσύνη. ..Ο Εκστατικός Χορός είναι μια ελεύθερη κίνηση όπου χορεύετε με όποιον τρόπο αισθάνεστε καλύτερα. Σε αυτόν τον χορό δεν υπάρχει δομή ή βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε ή να χορέψετε με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο. Είναι ένας ασφαλής χώρος με ελεύθερη ατμόσφαιρα, ένα δοχείο αποδοχής και θάρρους που δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους όλων των ηλικιών και επαγγελμάτων να εκφραστούν ελεύθερα μέσω του χορού. 

 

Σάββατο 4/10

11.00 – 14.00– Επάνω Αίθουσα

Συναίνεση και όρια 11.00 – 14.00 Γιώργος Σίσυφος & Μαρία Soorya Beant Tόμπρου & Ρόζα Οικονόμου

 

Το «Ναι», το «Όχι» και το «Θα ήθελα να…» είναι πυλώνες των υγιών σχέσεων, αλλά συχνά μπορεί να φαίνονται μπερδεμένα και πολύπλοκα. Πώς ξεχωρίζουμε την επιθυμία να δώσουμε από την ανάγκη να πάρουμε; Πώς λέμε ευγενικά «όχι» χωρίς ενοχές; Πώς ζητάμε αυτό που πραγματικά θέλουμε χωρίς ν’ αγχωνόμαστε;

 

Αυτό το εργαστήριο είναι ένας ασφαλής χώρος για να εξερευνήσεις αυτά τα ερωτήματα.Δεν πρόκειται ούτε για θεωρητική διάλεξη ούτε για θεραπεία, αλλά για ένα διαδραστικό ταξίδι αυτογνωσίας μέσω απλών και εύκολων, μη-ερωτικών ασκήσεων που αφορούν την επαφή (π.χ. στο χέρι, στην πλάτη) ή και την απλή επικοινωνία, με πλήρη σεβασμό στην επιλογή κάθε συμμετέχοντα να συμμετάσχει ή όχι.

 

14:00-15:30-Κάτω Αίθουσα

Κύκλος Ερωτικού Ταρώ-Beyla

 

Μπείτε σε έναν ιερό, παιχνιδιάρικο και μεταμορφωτικό χώρο όπου το ταρώ συναντά τον ερωτισμό, την οικειότητα και την αυτοανακάλυψη. Σε αυτή την ομαδική συνεδρία, σας προσκαλούμε να εξερευνήσετε τη γλώσσα του πόθου, τη ροή του σώματος και τα μυστήρια της έλξης μέσω του ταρώ, του συμβολισμού του Έρωτα και της Ψυχής και της δυναμικής των σχέσεων.

 Θέματα που θα εξερευνήσουμε μαζί:  

Ερωτισμός: αποκαλύπτοντας κρυμμένες επιθυμίες, φαντασιώσεις και τη μαγνητική δύναμη της έλξης.    

Αυτογνωσία: συνδεόμενα με το σώμα σας, τα όρια σας και τον εορτασμό της απόλαυσης.    

 

Ταξίδι: τιμώντας τον τρόπο με τον οποίο η σεξουαλικότητα εξελίσσεται με το χρόνο, τις εμπειρίες και την εσωτερική ανάπτυξη.  

 

Σχέσεις: εξερευνώντας τη δυναμική της αγάπης, της εξουσίας, της ευαλωτότητας και της βαθιάς σύνδεσης.

 

Αυτός είναι ένας χώρος ανοιχτότητας, περιέργειας και ενδυνάμωσης, όπου ο ερωτισμός γιορτάζεται ως ένας δρόμος ελευθερίας, οικειότητας και πνευματικής εξερεύνησης. Μέσα από κάρτες, καθοδηγούμενο στοχασμό και δυναμική της ομάδας, δημιουργούμε ένα περιβάλλον που τιμά τόσο το παιχνιδιάρικο πνεύμα όσο και το βάθος.

 

Η αγάπη είναι μια διαρκής διαδικασία εξερεύνησης και ανακάλυψης.

 

16:00-17:30-Κάτω Αίθουσα

 

Ανθρωπολογική προσέγγιση του φύλου-Αλέξανδρος

Σε αυτή τη σύντομη παρουσίαση θα ανατρέξουμε στο χρόνο και θα μελετήσουμε το ανθρώπινο είδος σε συνάρτηση με τις κοινωνικές μεταβολές που προκλήθηκαν μέσω της τεχνολογικής προόδου. Ξεκινώντας από την εποχή της τροφο-συλλεκτικής περιόδου μέχρι τη σύγχρονη εποχή, θα εξερευνήσουμε το τρόπο με τον οποίο η έννοια του φύλου αλλάζει περιεχόμενο και μεταλλάσσεται, προσφέροντας νέες δυνατότητες τόσο για τα άτομα όσο και για το σύνολο της κοινωνίας αλλά και πως παράλληλα πως άλλες καταπιέστηκαν και περιθωριοποιήθηκαν. Στόχος είναι να αποκτήσουμε μια πληρέστερη εικόνα για το πως η Επιστήμη και η Τεχνολογία δεν είναι ένας ουδέτερος κοινωνικός φορέας, αλλά αντίθετα μπορεί να επηρεάσει, να ρυθμίσει και να κατευθύνει τις αντιλήψεις σχετικά με τις κοινωνικές διαστάσεις που αφορούν το φύλο.

 

16:00-17:30- Επάνω Αίθουσα

Αφή και ήχος – ένα κοινωνικό γλυπτό-Bettina*

Για να χρησιμοποιήσουμε εκφραστικούς ήχους για να επικοινωνήσουμε τον πόνο, την ευχαρίστηση και τη συναίνεση ή τη διαφωνία, χρειαζόμαστε τις φωνές μας, αλλά όχι πάντα τις λέξεις.

Με αυτούς τους ήχους και τα σώματά μας, θα δημιουργήσουμε ένα γλυπτό, αγγίζοντας το ένα το άλλο, γινόμενοι ένα. 

 

18:00-21:00-Ταράτσα

«Γλύ(πτ)οντας τη Σεξουαλικότητα: Θηλυκότητες, Αρρενωπότητες και τίποτα από δύο» –

Συντονίστριες (she/her): Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη, Ελένη Ορφανιώτη, Αναστασία Στόκου

Ένα βιωματικό εργαστήριο σωματικής και συμβολικής διερεύνησης της θηλυκότητας, της  αρρενωπότητας, των non-binary ταυτοτήτων και εν γένει της σεξουαλικότητας, μέσω της κεραμικής.

Μέσα από τον πηλό, τη δημιουργία και την καταστροφή ενός έργου, ανοίγεται ένας κοινός τόπος επεξεργασίας της επιθυμίας, της μνήμης και της σχέσης, με εργαλείο τη σχεσιακή συνάντηση και την ενσώματη αφήγηση.

 

17:30-19:00- Επάνω Αίθουσα

Tied to Desire, ένα διαδραστικό παιχνίδι εκπλήρωσης ευχών-Bettina*

Διδάσκονται βασικοί κόμποι, ακολουθούμενοι από μια ανταλλαγή απόψεων για τις επιθυμίες σας που σχετίζονται με το bondage, τόσο για το rigger όσο και για το bunny, προκειμένου να δημιουργήσετε την βέλτιστη εμπειρία το ένα για το άλλο. Η εξερεύνηση και η εναλλαγή ρόλων είναι το κλειδί!

21:00-24:00  Επάνω Αίθουσα

Κοινοτική σεξουαλικότητα-Βettina &Γιώργος Σίσυφος*

Πώς μπορούμε να ασκήσουμε τη σεξουαλικότητα πέρα από το ζευγάρι; Πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν κοινό χώρο για να γιορτάσουμε όλες τις πτυχές της σεξουαλικότητας με ασφάλεια και ελευθερία; Με λίγη θεωρία και πρακτικές ασκήσεις, το εργαστήριο εμβαθύνει στο ερωτικό παιχνίδι μεταξύ περισσότερων από δύο σωμάτων.

Το εργαστήριο θα περιλαμβάνει ιδέες από το Βερολίνο καθώς και από το αρχαίο ελληνικό συμπόσιο. Θα ακολουθήσει ελεύθερη ροή.

 

Κυριακή 5/10

11:00-11:30 Επάνω Αίθουσα

Τυφλότητα και σεξουαλικότητα: όταν η κοινωνία είναι αυτή που κλείνει τα μάτια!-Χριστίνα Σαρρή (θα μεταδοθεί και σε ζωντανή ροή στο διαδίκτυο για τα άτομα που δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στο χώρο).                        

Η κοινωνία τείνει να θεωρεί τα ανάπηρα άτομα μη σεξουαλικά. Η ψυχολόγος και συγγραφέας  Χριστίνα Σαρρή θα εστιάσει στην τυφλότητα και θα  μοιραστεί προσωπικές της, κι όχι μόνο, εμπειρίες αναφορικά με τα στερεότυπα, τις διακρίσεις στον χώρο των σχέσεων και την έλλειψη πρόσβασης σε σεξουαλικό περιεχόμενο, διεκδικώντας ορατότητα και δικαίωμα στην επιθυμία

 

12:30-14:00-Κάτω Αίθουσα

Εισαγωγή στο μαγικό κόσμο του Kink & BDSM από τον Knight.

Μύθοι και αλήθειες, υπερβολές και όρια.

Βασικά στοιχεία μέσα από την εμπειρία του εισηγητή.

Θα ακολουθήσει συζήτηση.

 

12:30-14:00-Επάνω Αίθουσα

 

Η Αφύπνιση των Αισθήσεων -Emma da Luna*

 

Γνωριμία ,Σεβασμός ,Όρια , Έκφραση , Ταλαντεύω τα όρια, Παίζω ,Ανακαλύπτω ,Αγγίζω, Αποκαλύπτω, Αγγίζομαι, Μοιράζομαι, Επιτρέπω ,Μοιράζω ,Είμαι αγάπη ,Είμαι χαρά ,Είμαι Εσύ. Αυτά θα δοκιμάσουμε να επεξεργαστούμε όλα μαζί και το καθένα ξεχωριστά στο εργαστήριο της Κυριακής.σε ένα παιχνίδι επικοινωνίας με τα σώματα μας και τις αισθήσεις μας.

 

14.00 – 15.30-Κάτω Αίθουσα

 

 Erotic Tarot Readings -Beyla

Ατομικά διαβάσματα ερωτικού Ταρώ (Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας με βάση την ώρα άφιξης).

 

16:00-18:00- Κάτω Αίθουσα

 

«talking about sex and vulvas: a jewelry workshop» by Xtina 

 

αν και βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι ένα ταμπού το οποίο κανείς δεν αγγίζει. Όμως, σε αυτό το φεμινιστικό εργαστήρι, θα βγάλουμε από πάνω μας όλες τις έγνοιες γύρω από το σεξ και την γυναικεία απόλαυση! Ξεκινώντας με κάποιες βιωματικές ασκήσεις, θα δημιουργήσουμε έναν ασφαλή χώρο για συζήτηση για τα σεξουαλικά θέματα που μας απασχολούν και θα συνεχίσουμε φτιάχνοντας χρωματιστά κοσμήματα αιδοίου από πηλό γεμάτα μαγεία και αγάπη!

 

16:00-19:00 Επάνω Αίθουσα

 

love and freedom: Χαρτογραφώντας τη μη-μονογαμία-Γιώργος Σίσυφος

Ένα διαδραστικό εργαστήριο για το φάσμα των συναινετικά μη-μονογαμικών σχέσεων, τους ορισμούς, τα εμπόδια και τις δυνατότητες μέσα από μία κοινοτική προσέγγιση.

 

19:00-21:00 Επάνω Αίθουσα

 

πολυγαμία, μητριαρχία, τέχνη και ιερό

Ομιλία με το Δρ. Σωτήρη Λυκουργιώτη

 

19:30-21:00 Ταράτσα

Be open, honest, relaxed and caring

Σεξουαλικότητα!!! Σεξουαλικότητα;;;

Σεξουαλικότητα…

 

Προσδοκίες, πεποιθήσεις, ερωτήσεις, κατηγορίες, διαχωρισμός, ενοποίηση ουφ, μεγάλη η φόρτιση και μιας και είμαστε και στο τέλος αυτού του τριημέρου αντί να επιλέξω την κλιμάκωση θα επιλέξω την χαλάρωση…. Ας δοκιμάσουμε μια πρακτική για να είμαστε ανοιχτοί, ειλικρινείς, χαλαροί και φροντιστικοί, κύριο εργαλείο μας η κουνταλινι γιογκα. Τα υπόλοιπα εργαλεία η ροή θα τα φέρει

 

21:00-22:00 Ταράτσα

Καλιαρντά

Η Πάολα Ρεβενιώτη και η κινηματογραφική ομάδα της Paola Team Documentaries στο πρώτο τους ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους Καλιαρντά παρουσιάζουν τη μυστική διάλεκτο των ομοφυλόφιλων στην Ελλάδα, που χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από τη δεκαετία του ’40 μέχρι και τη μεταπολίτευση, στις αρχές του ’70. Η Πάολα ήρθε σε επαφή με τα καλιαρντά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, λίγο πριν εκλείψει η χρήση τους. Παρότι ο αρχικός στόχος ήταν μια καταγραφή της χρήσης και της ιστορίας των καλιαρντών, σύντομα έγινε εμφανές πως το υλικό αναδείκνυε την ιστορία της γκέι κοινότητας στην Ελλάδα συνολικότερα, σκιαγραφώντας τη σταδιακή αλλαγή των συνθηκών και φτάνοντας στο σήμερα. Κατά την κινηματογράφηση, προέκυψαν θέματα και μοτίβα όπως ο έρωτας, η σεξουαλικότητα, τα διάφορα στέκια της εποχής όσο και τα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι γκέι της εποχής. Στο ντοκιμαντέρ, μιλάμε με ακαδημαϊκούς όσο και με καθημερινούς ανθρώπους, οι οποίοι αφηγούνται την ιστορία των καλιαρντών, έχοντας ζήσει την πορεία της κοινότητας από πρώτο χέρι.

 

22:00-23:00 Επάνω Αίθουσα

Τελετή λήξης:Γνωρίστε τις θεές σας (she, he, they)  – η δύναμη της αφοσίωσης (kinky is welcome).*

διαδραστική περφορμανς των Γκρέτα και Γιόχαν

2o Sex Positive Fest 2025, 3-5 Οκτώβρη στην Αθήνα! Κάλεσμα για συμμετοχή!

2o Sex Positive Fest 2025, 3-5 Οκτώβρη στην Αθήνα! Κάλεσμα για συμμετοχή! 720 720 positive

For english click here

Ποιοι/ες/α είμαστε

Είμαστε μία παρέα ανθρώπων που γνωρίστηκε μέσα από τις συναντήσεις της πολυσυντροφικής κοινότητας της Αθήνας και συγκεκριμένα του polyamorygr και της σελίδας sexpositive.gr. Επιθυμούμε να δημιουργήσουμε κοινότητες φροντίδας, να σηκώσουμε το πέπλο από το ζήτημα του ερωτισμού και να φωτίσουμε όλο το φάσμα της σεξουαλικότητας. Οραματιζόμαστε μορφές κοινοτικής σεξουαλικότητας που να εμπερικλείουν όσες περισσότερες εκφάνσεις της γίνεται, αποδεσμεύοντας το σεξ από την αναπαραγωγή, την ετεροκανονικότητα και τη διείσδυση. Γιορτάζοντας τη συναίνεση, τον πειραματισμό και την ελευθερία του παιχνιδιού που δεν μπορούν παρά να είναι συλλογικά. Δημιουργώντας προσωρινά απελευθερωμένες ζώνες και παιδικές χαρές για ενήλικες μέσα στις πόλεις, με φροντίδα, ανοικτότητα και σεβασμό. 

 

Το όραμά μας

Θέλουμε να δημιουργήσουμε χώρους ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας για τα φρικιά, τις τσούλες, τα ανώμαλα, τους ασεξουαλικούς, τις υπερσεξουαλικές, τους ετεροφυλόφιλους, τις λεσβίες, τα πανσεξουαλικά, τους νευροδιαφορετικούς, τα πολυσυντροφικά, τους παράξενους, τις ταντρικές, τους εσωστρεφείς, τις εξωστρεφείς, τα αλλόκοτα, τους εξεγερμένους των πόλεων. Xώρους συνάντησης, αλληλοκατανόησης και έκστασης για να ανθίσουμε μαζί.

Για αυτόν τον λόγο επιδιώκουμε να φτιάξουμε ένα Sex Positive Festival 3-5 Οκτώβρη στην Αθήνα, γεμάτο διαλέξεις, συζητήσεις, προβολές και βιωματικά εργαστήρια γύρω από όλο το φάσμα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και των σχέσεων. Ένα φεστιβάλ χτισμένο με κοινοτικό πνεύμα και αγάπη, βασισμένο στη συλλογική εργασία όλων των συμμετεχόντων, χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιδίωξή μας είναι η είσοδος να γίνεται με ελεύθερη συνεισφορά. 

Τι είναι Sex Positivity;

Sex positivity για εμάς σημαίνει να αποδέχεσαι κάθε συναινετική έκφανση της σεξουαλικότητας, και όχι μόνο όσες συμβαδίζουν με τη δική σου. Σημαίνει να αναγνωρίζεις τη σημασία της σεξουαλικής εκπαίδευσης και του ασφαλούς σεξ. Σημαίνει να δέχεσαι ότι κάποιο άτομο απολαμβάνει το σεξ συνέχεια και για κάποιο το σεξ είναι αδιάφορο και να τα υποστηρίζεις και τα δύο εξίσου. Να μην περιθωριοποιείς τα εργαζόμενα στο σεξ και να υποστηρίζεις τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Η ελληνική κοινωνία στην πλειοψηφία της παραμένει αρκετά φοβική απέναντι στο διαφορετικό και οποιαδήποτε απόπειρα να μπει η σεξουαλική αγωγή στα σχολεία αποδοκιμάζεται. Οι γυναίκες στιγματίζονται επειδή κάνουν πολύ σεξ ή επειδή δεν έχουν κάνει σεξ ακόμα, ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα δέχονται λεκτικές και σωματικές επιθέσεις στον δρόμο απλώς επειδή υπάρχουν. O νόμος κάνει διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό ή σχεσιακό μας προσανατολισμό, κλπ.

Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια κάτι φαίνεται να αλλάζει. Οι σεξουαλικές μειονότητες γίνονται όλο και πιο ορατές. Το φεμινιστικό κίνημα αναγεννιέται σε όλον τον κόσμο. Έννοιες όπως πολυσυντροφικότητα, τάντρα, κινκ, queer, κ.α., μπαίνουν στο λεξιλόγιο περισσότερων ανθρώπων. Οι νέες σειρές και ταινίες φαίνονται πιο συμπεριληπτικές, όπως και πολλά από τα καινούρια τραγούδια. Μία άλλη κουλτούρα αρχίζει να διαδίδεται, αυτή του sex positivity.

 

Sex Positive Festival 

Τμήμα αυτής της προσπάθειας για αλλαγή θέλουμε να αποτελεί και αυτό το φεστιβάλ, όπως επίσης και έναν όσο το δυνατόν πιο ασφαλή χώρο για να απολαύσουμε τη ζωή και τον ερωτισμό όλα μαζί! Για να εκπαιδευτούμε στη συναίνεση, τα όρια, το συνειδητό άγγιγμα, την αναπνοή, την επικοινωνία των σωμάτων, τη συλλογική χαρά!

Για αυτόν τον λόγο και επειδή θέλουμε η ίδια η διαδικασία του φεστιβάλ να αποτελεί μέρος της κοινότητας που επιθυμούμε να δημιουργήσουμε, συναντιόμαστε σε συνελεύσεις στο κέντρο της Αθήνας για να οργανώσουμε όλοι/ες/α μαζί τα βήματά μας προς αυτήν την κατεύθυνση. Αν όσα λέμε σου αρέσουν και νιώθεις και εσύ ένα τέτοιο κάλεσμα, επικοινώνησε μαζί μας για να συμμετέχεις σε αυτό το μητροπολιτικό πείραμα. Μπορείς να βοηθήσεις ως facilitator/ακτιβιστ@ με ομιλίες, καλλιτεχνικές performances ή βιωματικά εργαστήρια για: queer,  πιο ασφαλές σεξ, sex positive ακτιβισμό, πρόσβαση στη σεξουαλικότητα για ειδικές ομάδες πληθυσμού (τρόφιμοι ιδρυμάτων, άτομα με αναπηρία, κλπ.), συναίνεση και όρια, ανοιχτές σχέσεις, neotantra και ιερή σεξουαλικότητα, conscious kink και BDSM, ecstatic dance, κλπ., ή ως εθελοντ@ με πρακτικές εργασίες, spotting, φωτογραφία/βίντεο, διαχείριση social media, διερμηνεία και πολλά ακόμα. Για να ενημερωθείς για την επόμενη συνάντησή μας συμπλήρωσε την παρακάτω φόρμα:https://forms.gle/n6hozyk8CxzLEnAo9 

Για περισσότερες πληροφορίες στείλε e-mail στο sexpositivefest@gmail.com 

εικόνες από το περσινό φεστιβάλ εδώ: https://sexpositive.gr/?p=907
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

 

Leda Rafanelli: Συγγραφέας, αναρχική, εκδότρια, μουσουλμάνα και υπέρμαχος του ελεύθερου έρωτα (4/7/1880-13/9/1971)

Leda Rafanelli: Συγγραφέας, αναρχική, εκδότρια, μουσουλμάνα και υπέρμαχος του ελεύθερου έρωτα (4/7/1880-13/9/1971) 400 273 positive

“H Λήδα δεν είναι ο τύπος που ζητάει καθοδήγηση. Δημιουργεί το δικό της μονοπάτι για τον εαυτό της, και παρόλο που αυτό έχει πολλές στροφές, δεν μπορεί παρά να είναι το δικό της μονοπάτι”. Leda Rafanelli, περιθωριακό σημείωμα.

Συγγραφέας, αναρχική, εκδότρια και προσηλυτισμένη στο Ισλάμ, η Leda Rafanelli έζησε την άνοδο του φασισμού στην Ιταλία. Ήταν συγγραφέας περισσότερων από δώδεκα μυθιστορημάτων και ιδρύτρια ενός από τους σημαντικότερους ελευθεριακούς εκδοτικούς οίκους του 19ου αιώνα. Γεννημένη σε μια ταπεινή οικογένεια στην Τοσκάνη, η Λήδα ήταν ταλαντούχα συγγραφέας από την εφηβεία της. Σε ηλικία 20 ετών, μετά από κάποιο σκάνδαλο, μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η οποία είχε μεγάλη κοινότητα Ιταλών ομογενών. Ήρθε σε επαφή με το αναρχικό κίνημα της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του συγγραφέα και ποιητή Giuseppe Ungaretti. Γρήγορα απέκτησε φήμη «προπαγανδίστριας» για τις ικανότητές της ως συγγραφέα, καθώς και για την εκμάθηση της χρήσιμης εκδοτικής δεξιότητας της στοιχειοθεσίας.

Εκείνη την εποχή, ο όρος προπαγάνδα αναφερόταν σε κάθε είδους πειστική γραφή και όχι σε μεροληπτικά ή παραπλανητικά κείμενα που αναπτύχθηκαν για να υποστηρίξουν μια συγκεκριμένη πολιτική άποψη. Πολλά από τα πρώιμα γραπτά της Λήδας διανεμήθηκαν ως μπροσούρες και άρθρα, με σκοπό να φτάσουν στο ευρύτερο δυνατό κοινό, προκειμένου να διαδώσουν το πολιτικό της μήνυμα. Τα γραπτά της θα μπορούσαν να εκληφθούν καλύτερα ως κοινωνικές κριτικές, υποκινούμενες από την ενσυναίσθηση για τα βάσανα των απλών ανθρώπων που ζούσαν υπό καταπιεστική κυριαρχία, εστιάζοντας στη ζωή χαρακτήρων που διαφορετικά αγνοούνταν – αδικημένων και απόκληρων, τοποθετημένων σε άσυλα, οίκους ανοχής και φυλακές, κατά το πρότυπο του Γάλλου συγγραφέα Εμίλ Ζολά. Έγραψε επίσης για θέματα αναρχικής φιλοσοφίας και τρέχουσας πολιτικής.

Αν και επικριτική απέναντι στους ρόλους των φύλων και τους περιορισμούς της γυναικείας σεξουαλικότητας, η Λήδα περιφρονούσε το σύγχρονο φεμινιστικό κίνημα, προσχωρώντας στην πίστη στις διαφορές των φύλων σε βαθμό που θεωρούσε ότι οι άνδρες ήταν «φύσει» ανώτεροι των γυναικών.

Στην Αίγυπτο, σε ηλικία 20 ετών, η Λήδα ασπάστηκε το Ισλάμ. Έκρινε θετικά τους αραβικούς πολιτισμούς με τους οποίους ήρθε σε επαφή, οι οποίοι ερχόταν σε αντίθεση με τις εμπειρίες της από την Ευρώπη που εκείνη την εποχή βρισκόταν σε ραγδαία εκβιομηχάνιση. Με μια κατανόηση του Ισλάμ που είχε επιρροές από τους Σούφι, θεωρούσε ότι η πίστη υποστήριζε τη φυσική αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων, πίστευε στη «φυσική» τάξη των ισλαμικών κοινωνιών (την οποία θεωρούσε ανώτερη από τους ευρωπαϊκούς πολιτικούς θεσμούς) και ένιωθε την αίσθηση του «θελήματος του Θεού» – μια φράση που επανέρχεται συχνά στα γραπτά της για τις αραβικές κοινωνίες. Έγραψε αρκετά διηγήματα, κυρίως για παιδιά, που διαδραματίζονται στη Βόρεια Αφρική, προκειμένου να μοιραστεί τις αντιλήψεις της για τον αραβικό πολιτισμό και το Ισλάμ.

Η βιογράφος Andrea Pakieser περιγράφει τη σχέση της Λήδας με το Ισλάμ ως μια ιδιωτική πνευματική πηγή που τροφοδοτούσε την εσώτερη ζωή της, σε αντίθεση με τη δημόσια και κοσμική ζωή της ως εκδότριας και πολιτικής ακτιβίστριας. Ελλείψει ανεπτυγμένης μουσουλμανικής κοινότητας στην Ιταλία, η εκδοχή της Λήδας για το Ισλάμ αναπτύχθηκε κυρίως σύμφωνα με τις δικές της αναγνώσεις της ισλαμικής και αραβικής λογοτεχνίας. Σπούδασε την αραβική γλώσσα προκειμένου να διαβάσει το Κοράνι και να εξερευνήσει σε βάθος τη θρησκεία. Αν και κατά μία έννοια η πίστη της ήταν ιδιωτική, επιδεικνυόταν επίσης μέσω της υιοθέτησης εξωτικού ψευδο-«ανατολίτικου» στυλ ντυσίματος, που περιελάμβανε μακριά καφτάνια, καλύμματα κεφαλής και πολλαπλά κοσμήματα, καθώς και μέσω της πιστής τήρησης της νηστείας του Ραμαζανιού. Σε συνάρτηση με το σεβασμό της προς τον ισλαμικό πολιτισμό, ήταν σθεναρά αντίθετη προς την αποικιοκρατία, άποψη που εκφράστηκε ιδιαίτερα στο μυθιστόρημά της Η όαση, το οποίο δημοσιεύτηκε με το ψευδώνυμο Etienne Gamalier.

Το πρώτο της μυθιστόρημα εκδόθηκε το 1904 και περιλαμβάνει τις περιπέτειες δύο αδελφών, ενώ εισάγει το θέμα του ελεύθερου έρωτα. Ως υπέρμαχος του «ελεύθερου έρωτα», έζησε μια περιπετειώδη ρομαντική ζωή, ενώ κάποια στιγμή κυνηγήθηκε ακόμη και από τον Μπενίτο Μουσολίνι στις προφασιστικές του μέρες. Είχε πολλούς εραστές κατά τη διάρκεια της ζωής της. Αν και παντρεύτηκε τον Luigio Polli το 1902, είχε 23 χρόνια σχέσης με τον Guiseppe Monanni. Είχε επίσης σχέσεις με τον φουτουριστή ζωγράφο Carlo Carrà, τον ραβίνο Emanuel Taamrat και τον στρατιώτη/διερμηνέα Adem Surur, μεταξύ πολλών άλλων.

Μαζί με τον μακροχρόνιο εραστή της Monanni, ίδρυσε έναν ελευθεριακό εκδοτικό οίκο, ο οποίος θα περνούσε από διάφορες εκδοτικές μορφές λόγω της πίεσης των φασιστών που είχαν καταλάβει την εξουσία το 1922. Εξέδιδε βιβλία, περιοδικά και μπροσούρες που εκδίδονταν σποραδικά μέχρι την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Leda και Monnani διαπίστωσαν ότι μέσα στο κατασταλτικό κλίμα της Ιταλίας του Μουσολίνι, η ανατρεπτική μυθοπλασία διέφευγε της λογοκρισίας πιο εύκολα από τα πιο κραυγαλέα πολιτικά κείμενα. Ο οίκος παρήγαγε επίσης μεταφράσεις άλλων έργων στα ιταλικά, μεταξύ των οποίων το έργο των Maxim Gorky, Upton Sinclair, George Bernard Shaw, Aldous Huxley και Friedrich Nietzsche.

Το 1944, η Λήδα μετακόμισε στη Γένοβα για να ζήσει με την οικογένεια του γιου της. Παρέμεινε στη Γένοβα μετά τον θάνατό του το ίδιο έτος για το υπόλοιπο της ζωής της. Έβγαζε χρήματα από τη χαρτομαντεία και εξερεύνησε τα ενδιαφέροντά της για τις ανατολικές φιλοσοφίες, ενώ παράλληλα επεξεργαζόταν μια ημι-αυτοβιογραφική ιστορία του ιταλικού αναρχικού κινήματος του 20ού αιώνα, η οποία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Το έργο της έχει συγκεντρωθεί στο αρχείο Camillo Berneri στο Reggio Emilia. Εξαιρετική, συναρπαστική και ενίοτε παράδοξη, η Λήδα Ραφανέλι ήταν μια γυναίκα που είχε το θάρρος να αψηφήσει τις προσδοκίες της εποχής της.

Πηγή: https://sister-hood.com/sister-hood-staff/leda-rafanelli-1880-1971/

Απόδοση στα ελληνικά: Γιώργος Σίσυφος

Αναδημοσίευση από: https://polyamorygr.wordpress.com/2025/07/04/01-48/ 

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Κοκτέιλ Πάρτι για τη διοργάνωση του 2ου αυτο-οργανωμένου s.x positive fest στην Αθήνα!

Κοκτέιλ Πάρτι για τη διοργάνωση του 2ου αυτο-οργανωμένου s.x positive fest στην Αθήνα! 2560 1709 positive

Κοκτέιλ Πάρτι οικονομικής ενίσχυσης στην ταράτσα του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Χώρου TRISE για τη διοργάνωση του 2ου αυτο-οργανωμένου s.x positive fest στην Αθήνα!

 

Είσοδος ελεύθερη!
Θέλουμε να δημιουργήσουμε χώρους ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας για τα φρικιά, τις τσούλες, τα ανώμαλα, τους ασεξουαλικούς, τις υπερσεξουαλικές, τους ετεροφυλόφιλους, τις λεσβίες, τα πανσεξουαλικά, τους νευροδιαφορετικούς, τα πολυσυντροφικά, τους παράξενους, τις ταντρικές, τους εσωστρεφείς, τις εξωστρεφείς, τα αλλόκοτα, τους εξεγερμένους των πόλεων. Xώρους συνάντησης, αλληλοκατανόησης και έκστασης για να ανθίσουμε μαζί.
Επιδιώκουμε να φτιάξουμε ένα S.x Positive Festival αυτό το φθινόπωρο στην Αθήνα γεμάτο διαλέξεις, συζητήσεις, προβολές και βιωματικά εργαστήρια γύρω από όλο το φάσμα της ανθρώπινης σ3ξουαλικότητας και των σχέσεων. Ένα φεστιβάλ χτισμένο με κοινοτικό πνεύμα και αγάπη, βασισμένο στη συλλογική εργασία όλων των συμμετεχόντων, χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Θέλουμε η είσοδος να γίνεται με ελεύθερη συνεισφορά. Ωστόσο το φεστιβάλ έχει έξοδα για αυτό το λόγο διοργανώνουμε ένα πάρτι οικονομικής ενίσχυσης του φεστιβάλ! Ελάτε να γνωριστούμε, να διασκεδάσουμε και να στήριξουμε ένα αυτο-οργανωμένο εγχείρημα!

*Παραβιαστικές, σεξιστικές και εν γένει εξουσιαστικές συμπεριφορές δεν θα γίνουν ανεκτές
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

 

Καταργώντας την οικογένεια: η γνώμη ενός επιζώντος

Καταργώντας την οικογένεια: η γνώμη ενός επιζώντος 1024 686 positive

Η οικογένεια προβάλλεται ως ασφαλές καταφύγιο, χώρος αγάπης και αμοιβαίας φροντίδας — κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τα δεδομένα. Υπάρχουν εναλλακτικές; Πώς φέρνουμε τις εμπειρίες μας από δίκτυα αλληλοϋποστήριξης στο επίκεντρο της κοινωνίας;

Κείμενο: Alana Queer, πρώτη έκδοση στα Ισπανικά: El Salto

Μετάφραση / Επιμέλεια: Νίκος Γκατζίκης – Τάσος Σαγρής (Κενό Δίκτυο)

—

Κάτι δεν πάει καλά. Ήδη δυσκολευόμαστε να φανταστούμε το τέλος του καπιταλισμού — αλλά την κατάργηση της οικογένειας; Ο φεμινισμός φαίνεται να έχει από καιρό εγκαταλείψει αυτό το παλιό φεμινιστικό αίτημα, και φέτος το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα στο ισπανικό κράτος θα γιορτάσει είκοσι χρόνια του «γάμου για όλους»· δηλαδή την ένταξή του στον πατριαρχικό θεσμό του γάμου και της οικογένειας, που σηματοδοτεί μια νέα «ομοκανονικότητα» — κυρίως ως αντιγραφή της ετεροκανονικότητας. Η φαντασία μας νοσεί. Μας λείπουν οράματα για άλλες μορφές συνύπαρξης και ανατροφής.

Γράφω αυτό το άρθρο από την οπτική ενός ατόμου που επέζησε της οικογένειας. Επιζών σεξουαλικής κακοποίησης, ψυχολογικής και συναισθηματικής κακομεταχείρισης και παραμέλησης· βιώματα που μου άφησαν ένα σύνθετο τραύμα με το οποίο ακόμη μαθαίνω να ζω. Όχι μόνο να επιβιώνω — όπως έκανα για δεκαετίες — αλλά να ζω. Το να γράφεις από την οπτική γωνία του επιζώντος είναι, με έναν τρόπο, σαν να γράφεις από την οπτική του παιδιού· να εισάγεις έναν αντίλογο μέσα σε έναν διάλογο κυριαρχημένο από ενήλικες.

Όταν σκέφτομαι την οικογένεια, οι πρώτες λέξεις που μου έρχονται είναι: βία, (σεξουαλική) κακοποίηση, εγκατάλειψη, κακομεταχείριση, συναισθηματικός εκβιασμός… Ούτε για ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου στη ζωή μου δεν σκέφτηκα να φτιάξω οικογένεια.

Παρότι συμφωνώ απόλυτα με την ανάλυση για τον ρόλο της οικογένειας στην οικονομική και πολιτική τάξη πραγμάτων, όπως την διατυπώνουν για παράδειγμα η Nuria Alabao σε αυτό το άρθρο, ή η Sophie Lewis στο βιβλίο Να καταργήσουμε την οικογένεια, σε έναν βαθμό αυτή η διάγνωση μου είναι περιττή. Αρκεί να σκεφτώ τη δική μου εμπειρία, να κοιτάξω γύρω μου, τις φιλίες μου — και αυτό που βλέπω είναι βία, κακομεταχείριση, παραμέληση, συναισθηματική εγκατάλειψη, με όλα τα συνακόλουθα τραύματα. Είναι δυνατόν να ήμασταν απλώς θύματα της κακής μας τύχης; Ή μήπως το πρόβλημα είναι πιο δομικό — μήπως δεν φταίνε κάποιες (πολλές) οικογένειες αλλά ο ίδιος ο θεσμός της οικογένειας;

 

 

Η οικογένεια ως σύστημα κακομεταχείρισης και κακοποίησης

Η οικογένεια προβάλλεται ως ασφαλής χώρος, γεμάτος αγάπη και αμοιβαία φροντίδα. Πάνω απ’ όλα, λέγεται πως είναι το καλύτερο περιβάλλον για τα παιδιά. Αυτό όμως δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με μια μετα-ανάλυση για τη σωματική βία που διαπράττεται ή γίνεται αντιληπτή εντός της οικογένειας σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ευρώπη το 12,7% των παιδιών υπήρξαν θύματα σωματικής κακοποίησης στην οικογένειά τους, με τα αγόρια να είναι πιο συχνά θύματα από τα κορίτσια (παιδιά με μη δυαδική ταυτότητα φύλου δεν περιλαμβάνονται στην ανάλυση), ενώ 10,5% υπήρξαν μάρτυρες σωματικής βίας. Άλλη παγκόσμια μετα-ανάλυση που εξετάζει περισσότερες μορφές κακοποίησης δείχνει ακόμη πιο υψηλά ποσοστά: 14,3% των κοριτσιών και 6,2% των αγοριών υπήρξαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, 27% των αγοριών και 12% των κοριτσιών σωματικής βίας, 6,2% των αγοριών και 12,9% των κοριτσιών συναισθηματικής βίας, και 14,8% των αγοριών και 13,9% των κοριτσιών υπήρξαν θύματα παραμέλησης κατά την παιδική τους ηλικία. Σε γενικές γραμμές, τα αγόρια υποφέρουν περισσότερο από σωματική κακοποίηση και παραμέληση, ενώ τα κορίτσια περισσότερο από συναισθηματική και σεξουαλική κακοποίηση. Οι πατεράδες είναι πιο συχνοί θύτες σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης· οι μητέρες συναισθηματικής βίας και παραμέλησης.

Έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο κατέληξε στο ότι το 41,7% των παιδιών είχαν εκτεθεί σε κάποια μορφή κακοποίησης — σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική — ή ήταν θύματα παραμέλησης. Το 19,3% είχαν υπάρξει μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας μεταξύ των γονιών ή των κηδεμόνων τους. Η περίφημη Μελέτη για τις Δυσμενείς Εμπειρίες της Παιδικής Ηλικίας (ACE Study) του 1998 στις ΗΠΑ κατέγραψε ποσοστά 11,1% για ψυχολογική κακοποίηση, 10,8% για σωματική, 22% για σεξουαλική και 12,5% για έκθεση σε βία κατά της μητέρας. Τα παιδιά συχνά υφίστανται περισσότερες από μία μορφές κακοποίησης ταυτόχρονα.

Στο ισπανικό κράτος, εκτιμάται ότι το 18,9% του πληθυσμού υπήρξε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία (15,2% των ανδρών και 22,5% των γυναικών), και πάνω από τους μισούς δράστες ήταν άτομα της οικογένειας. Σύμφωνα με έκθεση της Save The Children, πάνω από το 25% των παιδιών έχουν κακοποιηθεί από τους γονείς ή τους κηδεμόνες τους.

Παρά τις σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των ερευνών, όλες καταδεικνύουν την οικογένεια ως τον βασικό χώρο κακοποίησης, κακομεταχείρισης και παραμέλησης. Έρευνες που εξετάζουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό, όπως αυτή η έρευνα στις ΗΠΑ, δείχνουν πολύ υψηλότερα ποσοστά κακοποίησης σε όλες τις κατηγορίες για τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα σε σχέση με τα ετεροφυλόφιλα. Και τα παιδιά που εκδηλώνουν συμπεριφορές που δεν συμβαδίζουν με το φύλο που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση, υφίστανται ακόμη περισσότερη κακοποίηση κάθε είδους.

Πέρα από την κακοποίηση, περίπου 40% των παιδιών δεν καταφέρνουν ποτέ να χτίσουν ασφαλή δεσμό με κάποιον από τους κηδεμόνες τους. Σύμφωνα με το Sutton Trust στο Ηνωμένο Βασίλειο, «πολλά παιδιά δεν έχουν ασφαλείς δεσμούς. Περίπου 1 στα 4 παιδιά αποφεύγουν τους γονείς τους όταν είναι στενοχωρημένα, επειδή οι γονείς αγνοούν τις ανάγκες τους. Άλλα 15% απομακρύνονται από τους γονείς τους επειδή αυτοί τους προκαλούν άγχος». Η ίδια έρευνα αναφέρει πως ο ασταθής δεσμός των γονιών είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας κινδύνου, καθώς αναπαράγεται από γενιά σε γενιά αν δεν υπάρξει επίγνωση και θεραπευτική εργασία.

Στα παραπάνω ποσοστά κακοποίησης και παραμέλησης παιδιών μπορούμε να προσθέσουμε και τη μεγάλη συχνότητα συντροφικής βίας, έμφυλης βίας και ενδοοικογενειακής βίας. Το να είναι κανείς μάρτυρας αυτών των μορφών βίας έχει επίσης αρνητικές συνέπειες για τα παιδιά.

Είναι λοιπόν η οικογένεια ένας ασφαλής τόπος αγάπης και φροντίδας; Τα δεδομένα διαψεύδουν αυτόν τον μύθο. Για τα παιδιά, το πιο επισφαλές και επικίνδυνο μέρος είναι συχνά το ίδιο τους το σπίτι.

Με τέτοια ποσοστά —μεταξύ 15% και 40%— πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι το πρόβλημα είναι ατομικό, και όχι δομικό;

Προτείνω ένα νοητικό πείραμα. Ας φανταστούμε ότι μια κοινωνία καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε διάφορα μοντέλα συμβίωσης και ανατροφής: ανατροφή σε κοινότητα ή φυλή, άλλα μοντέλα που ούτε καν ξέρουμε ακόμη ποια μπορεί να είναι, και το μοντέλο της οικογένειας. Κάνοντας εκτίμηση για το ποσοστό κακοποίησης παιδιών για κάθε μοντέλο, μπορούμε να φανταστούμε ότι θα επιλεγόταν ένα μοντέλο με προβλεπόμενη κακοποίηση στο 25%; Δύσκολο.

 

 

Παιδική κακοποίηση: τραύμα εφ’ όρου ζωής

Η παιδική κακοποίηση αφήνει σημάδια που κρατούν μια ζωή — το ξέρω από προσωπική εμπειρία. Το σύνθετο τραύμα αναφέρεται σε πρώιμες αρνητικές εμπειρίες που περιλαμβάνουν παραμέληση και/ή κακοποίηση, και λαμβάνουν χώρα μέσα στη σχέση δεσμού με το πρόσωπο που προσφέρει πρωτογενή φροντίδα. Δηλαδή, το άτομο που υποτίθεται ότι θα προσφέρει στοργή, αγάπη και ασφάλεια, είναι ταυτόχρονα πηγή άγχους, απειλής, παραμέλησης και/ή κακοποίησης. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει λεκτική κακομεταχείριση, εγκατάλειψη, παρενόχληση, συναισθηματική απαξίωση κ.ά.

Εξαιτίας της επαναληπτικής φύσης αυτών των καταστάσεων, προκαλείται χρόνιο στρες που αφήνει αποτύπωμα στον εγκέφαλο. Επιπλέον, πρόκειται για καταστάσεις που σπανίως φαίνονται εξωτερικά και έχουν σωρευτικό χαρακτήρα. Το σύνθετο τραύμα συχνά αφορά «μη-γεγονότα» — πράγματα που (κατ’ εξακολούθηση) δεν συνέβαιναν όταν έπρεπε να συμβούν: ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, ένα άγγιγμα, μια αναγνώριση, μια αγκαλιά. Αυτές οι απουσίες έχουν βαθύτατο συναισθηματικό αντίκτυπο, έστω κι αν δεν διατηρούνται ως αναμνήσεις.

Όλα αυτά τα ξέρω πολύ καλά. Υπολογίζεται ότι έως 7,7% των ενηλίκων πάσχουν από σύνθετη διαταραχή μετατραυματικού στρες (C-PTSD), και έως 20% από διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). Κατά τη γνώμη μου, αυτά τα νούμερα είναι στην πραγματικότητα πιο ψηλά. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι δεν πρόκειται για ένα απλό δίπολο ή έχεις PTSD σύμφωνα με αυστηρά διαγνωστικά κριτήρια ή είσαι καλά. Προβλήματα στη ρύθμιση συναισθημάτων, δυσκολία στη δημιουργία στενών σχέσεων, έλλειψη εμπιστοσύνης, αρνητική αυτοεικόνα — όλα αυτά μπορεί να υπάρχουν και να δημιουργούν σοβαρές δυσκολίες στη ζωή, χωρίς να πληρούνται τυπικά τα διαγνωστικά κριτήρια.

Το σύνθετο τραύμα, που ονομάζεται και αναπτυξιακό τραύμα, είναι στη μεγάλη του πλειοψηφία συνέπεια παρατεταμένης συναισθηματικής κακοποίησης και παραμέλησης κατά την παιδική ηλικία και την εφηβεία.

Σε αυτό το πλαίσιο εμπίπτουν και πολλά από τα παιδιά που αποφεύγουν τους γονείς τους επειδή τους προκαλούν άγχος, όπως επίσης τα επιζώντα άτομα σεξουαλικής κακοποίησης και άλλων μορφών μακροχρόνιας κακομεταχείρισης.

Υπάρχουν κι άλλες επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία: διατροφικές διαταραχές, κατάθλιψη, εξαρτήσεις, άλλες ψυχικές ασθένειες. Από τη μελέτη ACE γνωρίζουμε ότι οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία έχουν βαθύ αντίκτυπο σε πολλούς τομείς της ενήλικης ζωής.

 

 

Προς άλλα μοντέλα

Οπότε, καταργούμε την οικογένεια. Εντάξει! Αλλά τι βάζουμε στη θέση της; Η Sophie Lewis απαντά: «Τίποτα». Ίσως μια απάντηση υπερβολικά απλοϊκή.

Είναι αλήθεια πως στο παρόν σύστημα η οικογένεια επιτελεί ορισμένες λειτουργίες για τις οποίες η καλύτερη απάντηση είναι όντως «τίποτα». Όπως λέει η Nuria Alabao, «η οικογένεια δεν είναι ένας ουδέτερος θεσμός: εξακολουθεί να στηρίζεται σε ιεραρχικές σχέσεις υποταγής βάσει φύλου, ηλικίας και φυλής/μεταναστευτικής προέλευσης. […] Ως θεσμός, η οικογένεια έχει κεντρική οικονομική λειτουργία· ήταν πάντοτε βασικός μηχανισμός για την αναπαραγωγή των τάξεων στον καπιταλισμό: για τη μεταβίβαση κληρονομιών, την κατοχύρωση της ιδιοκτησίας, την εγγύηση αποπληρωμής χρεών». Αυτές είναι λειτουργίες που δεν θέλουμε να τις αντικαταστήσουμε με κάποιον άλλο μηχανισμό επιβολής τους, θέλουμε να τις καταργήσουμε. Φτάνει πια με την «οικογένεια» ως αστυνομία φύλου και φορέα πατριαρχίας. Δεν χρειαζόμαστε ένα θεσμό που εκπαιδεύει τα παιδιά ώστε να λειτουργούν σωστά μέσα στον καπιταλισμό.

Ωστόσο, υπάρχουν κι άλλες λειτουργίες της οικογένειας στον παρόντα κόσμο — για παράδειγμα η ανατροφή και η φροντίδα — που η οικογένεια εκτελεί εξαιρετικά άσχημα, όπως φάνηκε προηγουμένως, αλλά που παραμένουν απαραίτητες. Χρειαζόμαστε άλλα μοντέλα συμβίωσης, σχέσεων, ανατροφής και οργάνωσης της φροντίδας.

 

 

Σήμερα, το κυρίαρχο φεμινιστικό ρεύμα δεν έχει να προσφέρει τίποτε πέρα από την ιδέα της «συνυπευθυνότητας» στην ανατροφή — δηλαδή την ίση συμμετοχή των πατεράδων στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της ανατροφής. Πού είναι τα πιο ριζοσπαστικά οράματα;

Δεν λέω ότι τα παιδιά χρειάζονται τη μητέρα, τον πατέρα ή τον βιολογικό τους κηδεμόνα — αλλά χρειάζονται ενήλικες που να επιτρέπουν και να επιμελούνται την ανάπτυξη ασφαλών και σταθερών δεσμών.

Όπως υπενθυμίζει η Nuria Alabao, «στον σοσιαλισμό του 19ου αιώνα που συνδεόταν με το εργατικό κίνημα, και αργότερα στη δεκαετία του ’70, ο ταξικός φεμινισμός απαιτούσε κοινωνικοποίηση της κοινωνικής αναπαραγωγής: λαϊκά συσσίτια, παιδικοί σταθμοί 24 ωρών, ή πειραματικές δομές φροντίδας και ανατροφής έξω και πέρα από τις δομές του κράτους». Ωστόσο, ακόμη και αυτές οι προτάσεις δεν αμφισβητούν σε βάθος τον ίδιο τον θεσμό της οικογένειας. Είναι προτάσεις επικεντρωμένες κυρίως στο να επιτρέψουν στις γυναίκες να μπουν στην αγορά εργασίας. Στην ουσία, παραμένουν ενήλικο-κεντρικές. Και με βάση τα απογοητευτικά στοιχεία για τις ικανότητες των γονέων σήμερα να δημιουργούν ασφαλείς και σταθερούς δεσμούς, φοβάμαι ότι αυτές οι προτάσεις θα μπορούσαν ακόμη και να χειροτερέψουν την κατάσταση των παιδιών, εάν διατηρηθεί το μοντέλο της πυρηνικής οικογένειας. Με αυτό, δε θέλω να πω πως τα παιδιά χρειάζονται τους βιολογικούς τους γονείς, αλλά ότι χρειάζονται ενήλικες που να μπορούν να προσφέρουν σταθερό και ασφαλή δεσμό.

 

 

Ίσως, λοιπόν, να βοηθήσει αν «αποκεντρώσουμε» τους βιολογικούς γονείς, αν σκεφτούμε τη φροντίδα και την ανατροφή σε πλαίσιο κοινότητας, φυλής, ή δικτύου· μια κοινότητα ενηλίκων που είναι παρούσα και ενεργή στη ζωή των παιδιών. Το αφρικανικό ρητό «χρειάζεται ένα χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί», μας δείχνει ακριβώς αυτή την κατεύθυνση. Τα παιδιά χρειάζονται πολλαπλές σταθερές και ασφαλείς σχέσεις με ενήλικες — πέρα από τους γονείς. Ένα «χωριό».

Υπάρχουν κάποιες έρευνες σχετικά με τις εμπειρίες παιδιών που μεγαλώνουν σε συναινετικά μη μονογαμικά οικογενειακά πλαίσια. Σύμφωνα με την Elisabeth Sheff, «η παρουσία περισσότερων των δύο ενηλίκων στον οικογενειακό περίγυρο προσφέρει στα παιδιά πολλά πλεονεκτήματα, όπως περισσότερη προσοχή, φροντίδα και χρόνο από σημαντικά ενήλικα πρόσωπα, περισσότερα δώρα σε ειδικές περιστάσεις, και έκθεση σε μεγαλύτερο αριθμό θετικών προτύπων. Επιπλέον, τους δίνει τη δυνατότητα να διαμορφώσουν οικογενειακούς δεσμούς με άλλα παιδιά πέρα από τη βιογενετική συγγένεια και να αποκτήσουν περισσότερα αδέρφια».

Το δίκτυο φροντίδας δεν χρειάζεται να περιορίζεται στους ερωτικούς δεσμούς των γονιών· σκεφτόμαστε δίκτυα σχεσιακής αναρχίας, δίκτυα που αποκεντρώνουν την αγάπη και το ζευγάρι.

 

 

Μια άλλη πρόσφατη έρευνα με παιδιά αναφέρει: «Τα παιδιά που ζουν με πολυγονεϊκές οικογένειες συνήθως βλέπουν τους ερωτικούς συντρόφους των γονιών τους ως πρόσωπα αναφοράς και στήριξης, κάτι που ενισχύει την ανάπτυξη μιας θετικής εικόνας αυτών των ενηλίκων στο παιδί. Πολλά παιδιά εξέφρασαν την αγάπη τους για τους/τις συντρόφους των γονιών τους τονίζοντας πώς αυτά τα ενήλικα πρόσωπα τα φρόντιζαν και τα υποστήριζαν, συναισθηματικά και υλικά. Αυτό συνδέεται με μελέτες που έχουν γίνει σε γονείς που ασκούν συναινετική μη μονογαμία, οι οποίοι περιέγραψαν τους εξωσυζυγικούς ερωτικούς τους συντρόφους ως υποστηρικτικούς, στοργικούς και κατανοητικούς — όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά και για τα παιδιά τους». Αν το σκεφτούμε πέρα από αυτό, στο πλαίσιο της έννοιας του «χωριού» ή της κοινότητας, το δίκτυο ανατροφής δεν χρειάζεται να περιορίζεται στους ερωτικούς-συναισθηματικούς δεσμούς των γονιών. Σκέφτομαι δίκτυα σχεσιακής αναρχίας, δίκτυα που αποκεντρώνουν την αγάπη και το ζευγάρι (ή τα ζευγάρια).

Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι απλή υπόθεση. Όπως λένε οι Myriam Rodríguez del Real και Javier Correa Román σε ένα άρθρο τους στο El Salto, «το βασικό ζήτημα είναι να κατανοήσουμε ότι για να μπει το ζευγάρι στο κέντρο, η φιλία έχει αδειάσει από υλικό περιεχόμενο. Οι κοινωνίες συγκροτούν συστήματα συγγένειας και εγγύτητας που καθορίζουν ποιοι δεσμοί αναγνωρίζονται και ποιοι μένουν στο περιθώριο. Το ετεροφυλοφιλικό μονογαμικό ζευγάρι συγκροτεί το κέντρο αυτών των συστημάτων, και οι υπόλοιπες σχέσεις (συμπεριλαμβανομένης και της φιλίας) ανασχηματίζονται σε σχέση με αυτό». Και προσθέτουν: «Επομένως, δεν έχει τόσο να κάνει με το να “δώσουμε περισσότερη σημασία στους φίλους”, όσο με το να απορρίψουμε τις τρέχουσες δομές τόσο του ζευγαριού όσο και της φιλίας ώστε να δημιουργήσουμε νέες μορφές σχέσεων. Χρειαζόμαστε έναν “αποπροσανατολισμό” (desorientar)… των κανονιστικών εννοιών της αγάπης για να μπορέσουμε να φανταστούμε άλλες μορφές σχεσιακής συνύπαρξης και συγκατοίκησης. Μόνο στον βαθμό που σκεφτόμαστε νέες μορφές φιλίας, παύει το ζευγάρι να έχει νόημα ως το απόλυτο οργανωτικό κέντρο της ζωής μας».

 

 

Σε μια ομιλία για την κατάργηση της οικογένειας στη Σεβίλλη πριν δύο χρόνια, μιλώντας για εναλλακτικές μορφές οικογένειας, η Nuria Alabao έκανε λόγο για τη δημιουργία σχέσεων με αμοιβαία δέσμευση (ώστε να μπορεί να αναληφθεί η φροντίδα), και ότι αυτού του τύπου οι σχέσεις χρειάζονται χρόνο για να χτιστούν. Αυτή η δέσμευση ήδη υπάρχει στην οικογένεια σήμερα, και αμφιβάλλω αν οδηγεί σε ουσιαστική φροντίδα — ούτε για τα παιδιά, ούτε για τους ενήλικες ή τους ηλικιωμένους. Για μένα, η φροντίδα από υποχρέωση δεν είναι φροντίδα· είναι θυσία. Και σήμερα, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, είναι οι γυναίκες που κάνουν αυτή τη θυσία για να φροντίσουν τους γονείς ή άλλους συγγενείς τους.

Προσωπικά, σκέφτομαι περισσότερο τη δέσμευση: δηλαδή, να δεσμεύομαι εθελοντικά σε μια σχέση (οποιουδήποτε είδους), χωρίς να απαιτείται ανταποδοτικότητα. Είναι περισσότερο ζήτημα εμπιστοσύνης στο δίκτυο (της σχεσιακής αναρχίας, της κοινότητάς μου), ότι όταν χρειαστώ φροντίδα ή στήριξη, θα υπάρχει κάποιο πρόσωπο —ή και περισσότερα— που θα μπορεί να την προσφέρει· και δεν χρειάζεται να είναι το ίδιο ή τα ίδια άτομα που είχαν υποστηριχθεί προηγουμένως από εμένα. Αισθάνομαι πως αυτό είναι κάτι που ήδη προσπαθούμε να εφαρμόσουμε στο δίκτυό μου.

Το Hil Malatino, στο βιβλίο του Cuidados trans (Bellaterra, 2021), δίνει έναν μινιμαλιστικό ορισμό της κοινότητας: άνθρωποι που ξαναπλέκουν. Και όταν ανατρέχω στην εμπειρία των τελευταίων εννέα χρόνων μου, στην προσπάθεια να αντιμετωπίσω τα οικογενειακά μου τραύματα, ήταν πράγματι ένα συνεχές ξαναπλέξιμο των δικτύων μου. Κάποιοι άνθρωποι αποχώρησαν, άλλοι ήρθαν. Ίσως πρέπει να εγκαταλείψουμε την ιδέα ενός σταθερού και παντοτινού δικτύου αμοιβαίας υποστήριξης, που αναλαμβάνει τη φροντίδα — συναισθηματική, οικονομική, ανατροφής, όταν είμαστε άρρωστοι — λειτουργίες που σήμερα (συχνά ανεπαρκώς) αναλαμβάνει η οικογένεια.

Και αντί για αυτό, να εμπιστευτούμε τα δίκτυά μας: εύθραυστα, ρευστά, πάντα σε επανασύνθεση — αλλά ικανά να μας συμπαρασταθούν όταν τα χρειαζόμαστε. Δεν ξέρω. Εγώ ακόμα φοβάμαι. Αλλά, ταυτόχρονα, τα δίκτυά μου με έχουν στηρίξει τα τελευταία χρόνια και συνεχίζουν να το κάνουν.

Πώς φέρνουμε τις εμπειρίες μας από τα δίκτυα αμοιβαίας υποστήριξης στο επίκεντρο της κοινωνίας;

Πώς αλλάζουμε τις φαντασιακές μας εικόνες, ώστε να μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά τα δίκτυα; Πώς μπορούμε να τα ενδυναμώσουμε;

Δεν έχω τις απαντήσεις. Πιστεύω ότι πρόκειται για μια διαδικασία που χτίζεται περπατώντας και δοκιμάζοντας. Αυτό είναι μόνο η αρχή. Και για μένα, το να χτίζουμε εναλλακτικές απέναντι στην οικογένεια — νέες δομές αμοιβαίας υποστήριξης και φροντίδας — είναι ζήτημα επιβίωσης.

Έχω επιβιώσει από την οικογένειά μου και έχω φτάσει ως εδώ χάρη σε αυτά τα προσωπικά μου δίκτυα.

____

Πηγή στα Αγγλικά: Freedom Press

Πηγή στα Ελληνικά: https://voidnetwork.gr/2025/06/01/katargontas-tin-oikogeneia-i-gnomi-enos-epizontos 

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Πολυσυντροφικός κύκλος Απριλίου: Κάλεσμα για τη συνδημιουργία του S3x Positive Festival 2025

Πολυσυντροφικός κύκλος Απριλίου: Κάλεσμα για τη συνδημιουργία του S3x Positive Festival 2025 500 500 positive
Η ομάδα Ανοιχτές Σχέσεις και το Polyamorygr σας προσκαλούν σε έναν ακόμα πολυσυντροφικό κύκλο μοιράσματος:
Sex positivity για εμάς σημαίνει να αποδέχεσαι κάθε συναινετική έκφανση της σεξουαλικότητας, και όχι μόνο όσες συμβαδίζουν με τη δική σου. Σημαίνει να αναγνωρίζεις τη σημασία της σεξουαλικής εκπαίδευσης και του ασφαλούς σεξ. Σημαίνει να δέχεσαι ότι κάποιο άτομο απολαμβάνει το σεξ συνέχεια και για κάποιο το σεξ είναι αδιάφορο και να τα υποστηρίζεις και τα δύο εξίσου. Να μην περιθωριοποιείς τα εργαζόμενα στο σεξ και να υποστηρίζεις τα εργασιακά τους δικαιώματα.
Η ελληνική κοινωνία στην πλειοψηφία της παραμένει αρκετά φοβική απέναντι στο διαφορετικό και οποιαδήποτε απόπειρα να μπει η σεξουαλική αγωγή στα σχολεία αποδοκιμάζεται. Οι γυναίκες στιγματίζονται επειδή κάνουν πολύ σεξ ή επειδή δεν έχουν κάνει σεξ ακόμα, ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα δέχονται λεκτικές και σωματικές επιθέσεις στον δρόμο απλώς επειδή υπάρχουν. O νόμος κάνει διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό ή σχεσιακό μας προσανατολισμό, κλπ.
Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια κάτι φαίνεται να αλλάζει. Οι σεξουαλικές μειονότητες γίνονται όλο και πιο ορατές. Το φεμινιστικό κίνημα αναγεννιέται σε όλον τον κόσμο. Έννοιες όπως πολυσυντροφικότητα, τάντρα, κινκ, queer, κ.α., μπαίνουν στο λεξιλόγιο περισσότερων ανθρώπων. Οι νέες σειρές και ταινίες φαίνονται πιο συμπεριληπτικές, όπως και πολλά από τα καινούρια τραγούδια. Μία άλλη κουλτούρα αρχίζει να διαδίδεται, αυτή του sex positivity.
Sex Positive Festival
Τμήμα αυτής της προσπάθειας για αλλαγή θέλουμε να αποτελεί και αυτό το φεστιβάλ, όπως επίσης και έναν όσο το δυνατόν πιο ασφαλή χώρο για να απολαύσουμε τη ζωή και τον ερωτισμό όλα μαζί! Για να εκπαιδευτούμε στη συναίνεση, τα όρια, το συνειδητό άγγιγμα, την αναπνοή, την επικοινωνία των σωμάτων, τη συλλογική χαρά!
Πέρυσι οργανώσαμε ένα τέτοιο φεστιβάλ στο κέντρο της Αθήνας, με ελεύθερη συνεισφορά και χωρίς καμιά χρηματοδότηση βασισμένο στη δική μας εργασία και μόνο. Γιατί θέλουμε η κοινοτική λογική να διαπνέει όχι μόνο το φεστιβάλ αλλά και το δρόμο για να φτάσουμε σε αυτό. Επειδή λοιπόν θέλουμε η ίδια η διαδικασία του φεστιβάλ να αποτελεί μέρος της κοινότητας που επιθυμούμε να δημιουργήσουμε, σας καλούμε το Σάββατο 26/4 στις 19:30 για να οργανώσουμε όλοι/ες/α μαζί τα βήματά μας προς αυτήν την κατεύθυνση. Και βέβαια για να συναντηθούμε ξανά, να περάσουμε όμορφα μαζί με πολλές αγκαλιές στο νέο μας στέκι! ❤
Για να δηλώσετε συμμετοχή και να ενημερωθείτε για την τοποθεσία της συνάντησης, στείλτε μήνυμα στη σελίδα «Ανοιχτές σχέσεις» ή “Polyamory gr”. Οι θέσεις είναι περιορισμένες.
Για να δείτε φωτογραφίες από το περσινό SeX PoSiTiVe FeSt κάντε κλικ εδώ: https://sexpositive.gr/?p=907
Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ

Κύκλος ανδρών_ Ανθίζοντας μέσω της ευαλωτότητας/Men’s Circle_ Flourishing through vulnerability

Κύκλος ανδρών_ Ανθίζοντας μέσω της ευαλωτότητας/Men’s Circle_ Flourishing through vulnerability 1920 1920 positive

–English Below–

Κύκλος ανδρών
Ανθίζοντας μέσω της ευαλωτότητας

Οι κοινωνικοί ρόλοι των φύλων είναι κάτι πολύ κεντρικό στην κοινωνία μας. Οι κοινωνικοποιημένοι ως άνδρες μαθαίνουμε να είμαστε σκληροί και να μην εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Το άγγιγμα μεταξύ ανδρών επιτρέπεται μόνο στα αθλήματα και τις πολεμικές τέχνες. Η ευαλωτότητα θεωρείται αδυναμία. Η επίδειξη δύναμης και ο ανταγωνισμός αρετές. Γυναίκες δολοφονούνται από τους συντρόφους τους επειδή δεν ήταν «πιστές», ομοφυλόφιλοι και τρανς γυναίκες ξυλοκοπούνται από τυχαίους άνδρες επειδή δεν είναι αρκετά αρρενωποί, κ.λπ. Περιορίζουμε τη σεξουαλικότητα στην ιδιωτική σφαίρα σαν να είναι κάτι βρώμικο και αρνητικό και αυτό γεννά καθημερινά από ψυχολογικά προβλήματα μέχρι δολοφονίες. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει!

Οι άνδρες χρειάζεται να αμφισβητήσουμε τα πρότυπα με τα οποία μεγαλώσαμε, πρότυπα καταπιεστικά για εμάς τους ίδιους και επιζήμια για την κοινωνία. Σε αυτόν τον κύκλο ανδρών, μέσα σε ένα περιβάλλον αποδοχής και ενσυναίσθησης θα ανακαλύψουμε νέους τρόπους να συνδεόμαστε μεταξύ μας, να μοιραζόμαστε τις χαρές και τις δυσκολίες μας και να ανθίζουμε μαζί.

Μέσα από μια σειρά βιωματικών εργαστηρίων θα αφήσουμε πίσω μας τα τοξικά στερεότυπα περί του ανδρισμού και θα δημιουργήσουμε μια κοινότητα. Με κινητικούς και καθοδηγούμενους διαλογισμούς, σωματικές ασκήσεις αλλά και συζητήσεις και εξομολογήσεις από καρδιάς θα μάθουμε πώς να συνδεόμαστε αυθεντικά μεταξύ μας, να μοιραζόμαστε με ειλικρίνεια τα συναισθήματά μας, να αποκαλύπτουμε την ευαλωτότητά μας. Θα έρθουμε σε επαφή με τις σκοτεινές πλευρές του εαυτού μας (τη σκιά μας) και θα δούμε πώς μπορούμε να τις μετατρέψουμε σε ανθεκτικότητα, χαρά και δημιουργικότητα.

Θα μάθουμε για την αξία της συναίνεσης και των ορίων προς τον εαυτό μας και τους άλλους και πώς να έχουμε φιλικές και ερωτικές σχέσεις χωρίς καταχρηστικές και τοξικές συμπεριφορές. Θα μάθουμε να αγαπάμε και να να ευχαριστούμε το σώμα μας όπως είναι.

Θα δημιουργήσουμε μια κοινότητα αλληλοβοήθειας μεταξύ των ανδρών χωρίς ανταγωνισμό και μάτσο συμπεριφορές.

Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε μαζί μέρος της λύσης. Αλλάζοντας την αρρενωπότητα, να αλλάξουμε την κοινωνία

1η Συνάντηση

📅 Παρασκευή 10/1, 20:00 – 22:00
📍 Αγάλι, Κυψέλης 97 (https://www.instagram.com/agalitherapeuticarts/)

Συμμετοχή 20 ευρώ

Τον κύκλο συντονίζει ο Γιώργος Σίσυφος
Επικοινώνησε μαζί του για να κλείσεις τη θέση σου στον κύκλο @Sisyphus George

*Λόγω της φύσης του, αυτό το εργαστήριο απευθύνεται κυρίως σε άτομα που έχουν κοινωνικοποιηθεί ως Cis ετεροφυλόφιλοι άνδρες. Αν δεν εμπίπτεις σε αυτήν την κατηγορία αλλά ενδιαφέρεσαι να συμμετέχεις επικοινώνησε με το συντονιστή

Fb event: https://www.facebook.com/events/468855222504901/

Άρθρο του Γιώργου Σίσυφου για τους κύκλους ανδρών: https://sexpositive.gr/?p=943

–English–

Men’s Circle
Flourishing through vulnerability
Social gender roles are something very central to our society. Socialized as men we learn to be cruel and not to show our emotions. Touching between men is only allowed in sports and martial arts. Vulnerability is considered a weakness. Showing strength and competition are virtues. Women are murdered by their partners for not being “faithful”, gay and trans women are beaten up by random men for not being masculine enough, etc. We confine sexuality to the private sphere as if it’s something dirty and negative and it breeds everything from psychological problems to murder on a daily basis. This situation must change!
Men need to challenge the norms we have grown up with, norms that are oppressive to ourselves and harmful to society. In this circle of men, in an environment of acceptance and empathy, we will discover new ways to connect with each other, share our joys and difficulties and flourish together.

Through a series of experiential workshops we will leave behind toxic stereotypes about masculinity and create community.

Through kinetic and guided meditations, physical exercises, as well as heartfelt discussions and confessions, we will learn how to connect authentically with each other, to share our feelings honestly, to reveal our vulnerability. We will get in touch with the dark sides of ourselves (our shadow) and see how we can transform them into resilience, joy and creativity.

We will learn about the value of consent and boundaries towards ourselves and others and how to have friendly and loving relationships without abusive and toxic behaviours. We will learn to love and enjoy our bodies as they are.

We will create a community of mutual support among men without competition and macho behaviors.
Let’s try to be part of the solution together. Changing masculinity, changing society

1st meeting
📅 Friday 10/1, 20:00 – 22:00
📍 Agali, 97 Kipseli Street (https://www.instagram.com/agalitherapeuticarts/)
Participation 20 euros

The circle is moderated by Sisyphus George

Contact  to book your place in the circle @Sisyphus George

*Because of its nature, this workshop is mainly for people who have socialized as Cis heterosexual men. If you do not fall into this category but are interested in participating contact the facilitator

Fb event: https://www.facebook.com/events/468855222504901/

Article by George Sisyphus on men’s cycles: https://sexpositive.gr/?p=943

Join the sexolution: Για συμμετοχή στο sexpositive.gr κάνε κλικ εδώ